Γράφει ο Χαράλαμπος Ν. Κοκονάς
Είναι λογικό σε μια εκδήλωση προς τιμήν κάποιου να προβάλλονται τα θετικά και να αποφεύγονται επικριτικά ή απλώς αρνητικά σχόλια. Αλλά ούτε για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μπορεί να ισχύσει αυτό , ούτε και για τους πολιτικούς αρχηγούς που είχαν τη ευθύνη της αναφοράς στο έργο υοθ. Ιδιαίτερα όταν η εκδήλωση γίνεται σε μια περίοδο που η χώρα βιώνει μια τρομερή κρίση για την οποία κύρια ευθύνη φέρουν οι πολιτικοί εξαιτίας των όσων έκαναν ή δεν έκαναν.
Όταν λοιπόν σε αυτήν την εκδήλωση υπογραμμίζεται – και δικαιολογημένα – η καθοριστική συμβολή του τιμώμενου στην ένταξη της χώρας μας στην (τότε) Ε.Ο.Κ. , όπως και η σημασία του συγκεκριμένου γεγονότος για την πορεία του τόπου , θεωρώ ότι όφειλε να είναι αυτονόητη και η αναφορά μιας φράσης του που μόνο σήμερα είμαστε πια σε θέση να εκτιμήσουμε πόσο σημαντική ήταν.
Όταν , κάποια στιγμή , του υποδείχθηκε ότι δεν είμαστε έτοιμοι για το Ευρωπαϊκό άλμα είχε απαντήσει : «Εγώ τους έριξα στη θάλασσα και –θέλουν δε θέλουν – θα μάθουν να κολυμπάνε». Δυστυχώς τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι δεν μάθαμε. Και δυστυχώς δεν υπήρχαν και οι προϋποθέσεις για να μάθουμε. Όλα αυτά που σήμερα πασχίζουμε να διορθώσουμε - πάταξη φοροδιαφυγής , δημόσια διοίκηση , αντιμετώπιση της διαφθοράς και άλλα συναφή – θα έπρεπε να είχαν καταπολεμηθεί από τότε.
Δεν είναι , βέβαια , αποκλειστικά δική του η ευθύνη που δε «γίναμε» Ευρωπαίοι. Τεράστιες είναι και οι ευθύνες και των διαδόχων του που ήξεραν ότι δεν είμαστε στο σωστό δρόμο αλλά αδιαφόρησαν γιατί προείχε το κομματικό και πολιτικό τους συμφέρον . Αλλά οι δικές του ευθύνες είναι οι μεγαλύτερες. Δικό του όραμα ήταν ο Ευρωπαϊκός δρόμος και δικό του «παιδί» η ένταξη στην Ε.Ο.Κ. Ο καλός γονιός ακόμη κι αν έχει άλλες ασχολίες , παρακολουθεί πως μεγαλώνει το παιδί του και παρεμβαίνει για να διορθώνει τα πράγματα. Κι ο Καραμανλής δεν το έκανε. Γνώριζε καλά πόσο και πού υστερούσαμε , έβλεπε πως τίποτα από όσα έπρεπε να αλλάξουν δεν άλλαζαν , διαπίστωνα ότι τα κοινοτικά κονδύλια δεν αξιοποιούνταν , αλλά σιωπούσε .…
Κι όμως μπορούσε να κάνει πολλά. Και όταν , μάλιστα , η κοινωνία τότε δεν είχε ακόμα ξεχαρβαλωθεί…. Δεν τα έκανε και οι ευθύνες γι αυτό δεν παραγράφονται , όπως βέβαια και για τους διαδόχους του….
