Γράφει ο Δημήτρης Αετουδάκης
Ήρθε και φέτος η Άνοιξη. Η εποχή της χαράς και της αισιοδοξίας που όσο και αν προσπαθεί ο πολιτισμός μέσα στη δίνη των εναλλαγών να αλλοιώσει την ουσία της, η Άνοιξη παραμένει η πεπτουσία της ανθρώπινης ύπαρξης.
Και μπορεί βέβαια να ταλανίζει τον σημερινό πολίτη η κρίση με τις πολλές μορφές της, όμως αυτός παραμένει ο κυρίαρχος των αισθήσεων και των συναισθημάτων του που η Δημιουργία τον όπλισε για να μπορεί να κάνει οδοιπορικό τον Γολγοθά του. Έναν Γολγοθά που ο ίδιος δημιουργεί στην πορεία του γιατί αφίεται στο ρυθμό της εξέλιξης.
Έτσι χωρίς να το καταλαβαίνει και χωρίς να αντιστέκεται συνειδησιακά γίνεται έρμαιο του καιρού και του χρόνου που δημιουργούν κρίσεις και κρίσεις τις οποίες δεν έχει την ψυχική δύναμη να αντιπαρέλθει και να απολαύσει τις ομορφιές που η Δημιουργία πλούσια τις παρέχει.
Και βέβαια δεν έχει την πνευματική δύναμη να εισέλθει στα βαθιά νερά της σκέψης και να ανακαλύψει την ουσία της Δημιουργίας που είναι η ίδια η ουσία της ζωής. Τότε μόνο θα πιστοποιήσει την ουσία της ύπαρξης και θα βεβαιωθεί ότι είναι μοναδικός υπεύθυνος για την ύπαρξη του μέσα στο κοινωνικό οδοιπορικό που τον ενέταξε η ανάγκη της συμβίωσης. Υπεύθυνος στον αγώνα τόσο της επιβίωσης, όσο και στον αγώνα της συνέχειας. Σ' αυτό τον αγώνα πρέπει να χρησιμοποιεί όλα τα όπλα που η ίδια η φύση τον όπλισε για να μπορέσει να επιβιώσει και να αναδειχθεί.
Ελάχιστοι είναι εκείνοι που μπορούν να γνωρίσουν μέσα από τη μελέτη των νόμων της, την ίδια τη Δημιουργία και πίσω απ' αυτά τον ίδιο άγνωστο Δημιουργό. Τον Δημιουργό με το σκληρό και άφιλο προς τον άνθρωπο που είναι και το Δημιούργημα του, πρόσωπο. Τούτος ο Δημιουργός δεν θέλει ούτε την αγάπη, ούτε την ισότητα ούτε το έλεος για τους αδύναμους, για τους δειλούς, για τους ανθρώπους εν γένει. Θέλει τον διαρκή αγώνα. Θέλει την αέναη ρήξη. Θέλει τον πόλεμο με τις χίλιες μορφές του. Θέλει τον αγώνα των αντιθέτων δυνάμεων. Είναι ο βασικός και κυρίαρχος νόμος του, ο νόμος των αντιθέτων. Βέβαια οι θρησκείες, όλες οι θρησκείες προσπαθούν με τις παρακλήσεις, τις προσευχές και τις λατρευτικές τελετές να αποσπάσουν την εύνοια, και τη συμπάθεια και την αγάπη του Δημιουργού. Όμως μάταια Εκείνος με τούτη τη συμπεριφορά αποβλέπει σε βαθύτερο για μας σκοπό. Σε σκοπό που η ανθρώπινη σκέψη και ο ανθρώπινος λογισμός δεν μπορεί να συλλάβει.
Έτσι με την Άνοιξη που τα πάντα Δημιουργήματα του ακολουθούν την πορεία που εκείνος χάραξε, αφήνει μια χαραμάδα στο χρόνο χαράς και αισιοδοξίας για την ανθρώπινη εξέλιξη μέσα στον κόσμο των αντιθέσεων. Και εμείς που η Δημιουργία μάς κρατά ακόμα ζωντανούς σε τούτο το οδοιπορικό της ζωής, ας αφήσουμε για λίγο έστω, τις όποιες κρίσεις και τα όποια προβλήματα που μας δημιουργεί το κοινωνικό περιβάλλον και ας αφήσουμε να μπει μέσα μας το μυροβόλο αγέρι της, το χαρμόσυνο μήνυμα που ξεχύνεται σαν πνοή ανέμου στις καρδιές και στις σκέψεις μας, ως βάλσαμο παρηγοριάς στο πονεμένο οδοιπορικό μας. Εν τούτοις ας δεχτούμε και το αισιόδοξο μήνυμα της ανανέωσης που υπόσχεται η Άνοιξη μέσα στο πνεύμα της αληθινής ζωής. Το ευχόμαστε.
