Γράφει ο Μανώλης Σκαρσούλης
Στο μεγαλύτερο μέρος της Ιστορίας που βρέθηκε η εξουσία στα χέρια των γυναικών, οι περισσότερες συναγωνίσθηκαν ή και επέρασαν τους απολυταρχικούς άνδρες δυνάστες, σε δεσποτισμό, ακολασία και διαφθορά.
Επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται θα γυρίσουμε πίσω 300 χρόνια, όταν κυβερνούσαν οι Τσαρίνες που όχι μόνο ήταν ανέραστες, αλλά δεν τις ικανοποιούσε ούτε η ανακτορική φρουρά σε όλες τις εκφάνσεις των διαστροφών τους. Οι σημερινές Τσαρίνες ωχριούν μπροστά στο μεγαλείο των αυτοκρατορισσών, πλην όμως τασσόμενες στο πλευρό των παγκοσμιοποιημένων Αγορών, είναι χίλιες φορές πιο επικίνδυνες, από το να ιππεύουν συνέχεια τις επίλεκτες μονάδες των ηψηλών γαμετών. Αν στην Μ. Αικατερίνη βρείτε κάποιες ομοιότητες στα σημερινά κακέκτυπα της, σας διαβεβαιώνω ότι είναι εντελώς συμπτωματικές, γεννήματα μόνο των ανώμαλων καιρών.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΩΝ
Ξεπέρασε κάθε προηγούμενο αισχρότητας κα διαφθοράς στην προσωπική της ζωή. Έκφυλη και ξεδιάντροπη από τα χρόνια του έγγαμου βίου της θα αποχαλινωθεί ως αυτοκράτειρα με τη φαυλοεπίφαυλη και αναίσχυντη συμπεριφορά της, Αλλάζει σχεδόν κάθε μηνα εραστή – πολλοί έλεγαν «σαν μεσοφόρια». Η επιλογή γινόταν συνήθως ανάμεσα στους αξιωματικούς της αυτοκρατορικής φρουράς. Οι περισσότεροι εραστές ήταν 30- και 40 χρόνια νεότεροί της. Σε ολόκληρη τη βασιλεία της ασκούσε την εξουσία από τον κοιτώνα. Σπαταλούσε τους δημόσιους θησαυρούς για την ικανοποίηση των επαίσχυντων διαστροφών της. Την αποκαλούσαν «εστεμμένη πόρνη».
Κάθε νέος εραστής υποβαλλόταν σε αυστηρό προκαταρκτικό έλεγχο. Ο προσωπικός της γιατρός εξέταζε τον νεοσύλλεκτο του κοιτώνος για να διαπιστωθεί ότι δεν έπασχε από αφροδίσιο νόσημα. Ακολουθούσε η δοκιμασία του σεξουαλικού δυναμισμού του. Η επιθεώρηση και αποτίμηση της ερωτικής αξίας του γινόταν από τη «δοκιμάστρια» κόμησσα Bruce που συνευρισκόταν πρώτη με τον υποψήφιο για να μελετήσει τις επιδόσεις του ανδρισμού του.
Σε έναν από τους εραστές της, τον αξιωματικό Ποτιέμκιν, θα εμπιστευθεί και τα ηνία της εξουσίας. Ο καθημερινός βίος του Ποτιέμκιν θύμιζε την χλιδή, την τρυφηλότητα και την ακολασία της αυλής του Σαρδανάπαλου. Με δαπάνες φυσικά του κρατικού –δηλαδή του αυτοκρατορικού θησαυροφυλακίου. Ήταν λαομίσητος, όπως η τσαρίνα. Εκτός από τα παλάτια και τους θησαυρούς, η Αικατερίνη Β΄ είχε χαρίσει στον εραστή της και 70.000 δουλοπάροικους !
Το 1779 η Αικατερίνη ειδοποίησε τον Ποτιέμκιν, τον παλαιό εραστή της, που έπαιζε και τον ρόλο προμηθευτή αρσενικών, ότι επιθυμούσε αλλαγή ευνοουμένου. Ο Ποτιέμκιν θα της παρουσιάσει ένα κατάλογο υποψηφίων. Η τσαρίνα θα επιλέξει τον 25ετή αξιωματικό Λανσκόι. Αμέσως τον ονομάζει στρατηγό και του προσφέρει το παράσημο του Πολικού Αστέρος Ακολουθούν δώρα, ανάκτορα, γαίες, χιλιάδες δουλοπάροικοι, διαμάντια αξίας εκατομμυρίων ρουβλίων.
Την ηθική πόρωση και αποχαλίνωση της Αικατερίνης θα πληρώσει ο ρωσικός λαός. Διεφθαρμένη και ανενδοίαστη μοίραζε κολοσσιαίες περιουσίες και ανώτατα αξιώματα στους απειράριθμους εραστές αλλά και στους συγγενείς και φίλους των εραστών.
