Γράφει Δημήτρης Τσιουδάκης
e-koulouraki.blogspot.gr
Όλοι διαβάζουμε και ακούμε για τρόφιμα που δεν είναι αυτό που φαίνονται, μπιφτέκια μοσχαριού που περιέχουν άλογο, αγελάδες που καταβρόχθιζαν το ίδιο τους το είδος, γάλα που μόνο γάλα δεν περιέχει, λαχανικά και φρούτα που μοιάζουν με καλοζωγραφισμένο πινάκα από διάσημο ζωγράφο εποχής. Προβληματιζόμαστε κάθε φορά που πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα σε αυτό ή εκείνο, αμφισβητούμε οτιδήποτε έχει σχέση με την διατροφική αλυσίδα, παραγωγούς, μεταποίηση, ελεγκτικούς μηχανισμούς, σημεία πώλησης. Τα ψώνια στο σουπερ μάρκετ έχουν γίνει ένας γρίφος που θα ζήλευαν και τα πιο δύσκολα σταυρόλεξα για το ποιο τρόφιμο αξίζει να βάλουμε στο καλάθι και στο πιάτο μας.
Ζούμε σε μια εποχή που το βασικό αγαθό για το ζην και το ευ ζην, η τροφή, σε όποια μορφή και αν είναι, έχει γίνει ένα προϊόν χρηματιστηριακής άξιας που ανεβαίνει και κατεβαίνει ανάλογα με τα εκάστοτε συμφέροντα διαφόρων παραγόντων της αγοράς, γεγονός που έχει αλλάξει τους κανόνες παράγωγης και διαχείρισης τροφίμων. Τα βασικά μεγέθη που παρακολουθούνται δεν είναι η επάρκεια, η εποχικότητα, η γεύση, η ποιότητα αλλά το κέρδος, ο ανταγωνισμός, το μερίδιο αγοράς, η τιμή, έννοιες και δεδομένα που δεν έχουν καμία σχέση με το βασικό νόημα της τροφής. Που είναι η σωστή ανάπτυξη, η καλή υγεία και η απόλαυση που προσφέρει στον άνθρωπο, χωρίς όμως να καταστρέφει και να περιφρονεί την φύση που την παράγει.
Οι διαφημίσεις καθημερινά μας προτείνουν να δοκιμάσουμε κάτι νέο, πρωτότυπο, υγιεινό, διαιτητικό και συνάμα πιο γευστικό ακόμα και από το παστίτσιο της μαμάς.
Όλα αυτά σε προσιτή τιμή.
Είμαστε σε κρίση, πολύ συμπολίτες μας προσπαθούν μέσα από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν να διασώσουν ό,τι μπορούν από την καθιερωμένες διατροφικές τους συνήθειες, έστω και αν κάνουν μια μικρή υποχώρηση στα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά. Γιατί βασικό κριτήριο τους είναι η τιμή σε συνάρτηση με την ποσότητα του προϊόντος.
Εδώ ακριβώς αρχίζει ο γόρδιος δεσμός. Οι εταιρίες θέλουν φτηνά προϊόντα γιατί αυτά αναζητούν οι πελάτες τους σύμφωνα με τις μετρήσεις τους και κάνουν τα πάντα γι’ αυτό, το κέρδος βλέπετε! Οι καταναλωτές από την άλλη, πιεζόμενοι από την οικονομική κρίση αναζητούν πιο φθηνά προϊόντα με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να προμηθεύονται κατώτερης ποιότητας τροφές, που συνήθως είναι αυτά της ιδιωτικής ετικέτας που αποτελούν κακέκτυπα των τροφών που μέχρι πριν από λίγα χρόνια είχαμε όλοι στο οικογενειακό τραπέζι, μη έχοντας άλλη εναλλακτική. Και το κουβάρι δεν τελειώνει ποτέ. Γιατί όμως όλα αυτά; Γιατί αυτή η αλλαγή;
Βασικό κριτήριο για την διατροφή μας ήταν πάντα η ποιότητα ακόμα και σε δύσκολές εποχές, μήπως τώρα έχει αλλάξει και η ποιότητα έχει μετατραπεί σε ποσότητα;
Με αφορμή την κρίση και τα όσα αυτή δημιούργησε, ίσως είναι καιρός να ξαναδούμε το παρελθόν όχι με τα μάτια του ιστορικού που θα καταγράψει τις γαστρονομικές μας συνήθειες για να τις παρουσιάσουμε στους θερινούς επισκέπτες των ξενοδοχεία μας, αλλά σαν τρόπο ζωής που θα μας δώσει μια νέα ματιά στο παρελθόν.
