Γράφει ο Χαράλαμπος Κοκονάς
Σε αυτόν τον τόπο έχει εξαφανιστεί κάθε ίχνος αυτοκριτική;. Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του πρώην Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη , αρκετοί δημοσιογράφοι επιφύλαξαν ύμνους στον πολιτικό και τον άνθρωπο σε σημείο που , αν δε γνώριζε κανείς ιστορία , πρόσωπα και πράγματα , θα νόμιζε πως είχε ενώπιων του τη μεγαλύτερη πολιτική φυσιογνωμία του κόσμου.
Δε θα οδηγηθώ στο άλλο άκρο , μηδενίζοντας το έργο του Κ. Μητσοτάκη , ιδιαίτερα τώρα που στο τέλος του βίου του θα αποφασίσουν οι ιστορικοί. Διότι , ότι και να καταθέσει ο πρώην πρωθυπουργός , όσα και να γράψουν οι υμνητές του , η ιστορία θα είναι αμείλικτη για το πολιτικό του έργο και την πορεία του από τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο μέχρι σήμερα. Και δε θα τον κρίνει μόνο πολιτικά. Θα κρίνει τη συνολική του προσφορά στην κοινωνία.
Για να καταγραφεί η ιστορία του , θα πρέπει να έχουμε όλα τα στοιχεία. Και στην περίπτωση του Κ. Μητσοτάκη δεν τα έχουμε , διότι και ο ίδιος , αν και συνεργάστηκε για τη συγγραφή βιβλίων που τον υμνούσαν , δεν τόλμησε να δώσει πληροφορίες που απαιτούνται για να αξιολογηθεί η πολιτική διαδρομή. Και η αναφορά γίνεται ειδικά για την περίοδο της αποστασίας , μιας εκ των μελανότερων στιγμών της Ελληνικής ιστορίας , που τον στιγμάτισε .
Έχουν γραφεί και ειπωθεί πολλά . Στην πλειονότητά τους αρνητικά , για τις υποθέσεις , διότι δεν ήταν πειστικός ιδιαίτερα στο θέμα των χρημάτων που ξόδεψαν οι Αμερικανικές υπηρεσίες για να πείσουν πολιτικούς να συνταχθούν με τους αποστάτες , ούτε βέβαια και με την περίοδο του ’89 . Πρέπει να βρει το θάρρος , που πολλοί έγραψαν πως το διαθέτει διότι – όπως είπαν – είναι ο πολιτικός που είπε πάντα την αλήθεια , να βγει «καθαρός» από τούτη την ιστορία.
Διότι η αποστασία οδήγησε στη δικτατορία η οποία έφερε δεινά στην Ελλάδα. Είναι τώρα η ώρα για τον Κ. Μητσοτάκη να «αποχαιρετήσει» αποκαλύπτοντας αυτό το μεγάλο μυστικό που «τρώει» και τον ίδιο….
