Α ν τ ι π ο ι η τ ι κ ά
Του Γιώργου Φρυγανάκη
Μάνα της Αφροδίτης
Γοργόνα του πελάγους,
τα κάλλη σου λιμπίστηκαν
διπλοί, τριπλοί βαρβάροι…
Σε ρίξανε στα κοφτερά χαλίκια
και σε βίασαν
πλάι στη θάλασσα την οργισμένη!…
Πρώτα του Φοίνικα οι Γραικύλοι
δορυφόροι.
και ύστερα οι σκύλοι του Αττίλα!...
Την δια ώρα ο θείος Σκρουτζ πιο πέρα
σαμπάνιες άνοιγε
και η δύση του πολιτισμού
σαβάνωνε της Δύσης τον «πολιτισμό»! …
Έπειτα χάραξαν στο σώμα σου
μια πράσινη γραμμή
και πάνω της καρφώσανε αγκάθια
που αιμορροούσαν διαρκώς!...
Και συ ουρλιάζοντας στροβιλιζόσουν
σαν δερβίσης,
δείχνοντας με το Πενταδάκτυλο
τους βιαστές σου!...
Μα όλοι σου αποστρέψανε τα πρόσωπα!…
Το ’ξερες. Δεν το ’ξερες
πως «είναι δύσκολες οι θύρες
όταν η χρεία τες κουρταλεί»;
Μετά σου κρέμασαν πανάκριβα στολίδια
-προπάντων μοσκοβίτικα-
με πέτρες μαύρες και κατάμαυρες,
έντυσαν τις πληγές σου στα μεταξωτά
και έπαιζαν την τύχη σου στα ζάρια
ξένοι και ντόπιοι τοκο-γλύφοι.
Κάπου κι εσύ εφάνηκες
να ξαστοχάς τον εαυτό σου
κάτω απ’ τα ψι-μύθια!
Ώσπου ο «Καθιστός Θεός»
της Γερ-μανίας
και οι γιουρογκρουπιέρηδες
θέλησαν να σε στείλουν στο ικρίωμα
μέσα από συνοπτικές διαδικασίες!...
* * *
Μάνα της Αφροδίτης,
μη λυγίσεις!
Κάνε ξανά κουράγιο. κράτα!
Θα ξαναβγάλει νέα φύλλα η ψυχή σου,
η άπαρτη, η ανέγγιχτη, η άφθαρτη!
Θα ξεσταχυάσουν πάλι αστερισμούς
τα μάτια σου!
Στο όμορφο κεφάλι σου
πάλι θ’ ανθίσουν τα δικά σου τα μαλλιά!
Από τα δάκρυά σου στον μπαξέ σου
πάλι θα ξεφυτρώσουν ανεμώνες!
Πάλι θα διώξεις τους ιάμβους με θριάμβους!
Κουράγιο, Κύπρος!...
