Γράφει ο Στρατιδάκης Μιχάλης -Γερακάρι
Μέρα χαράς η σημερνή για την Ελλάδα όλη, η εθνική μας Εορτή κι είναι μεγάλη σκόλη.
Σαν σήμερα η χώρα μας ξαναγεννήθει πάλι και βγήκενε απ’ τη σκλαβιά των Τούρκων τη Μεγάλη.
Αιώνες επεράσανε με τσι σκλαβιάς τον πόνο και με παρέα τσι καημούς και δυστυχία μόνο.
Σφαγές , παιδομαζώματα μα και λεηλασίες και βιασμοί που ήτανε σκληρές δοκιμασίες. Θέλησαν οι κατακτητές τη χώρα ν’ αφανίσουν τη γλώσσα και θρησκεία μας τελείως να τη σβήσουν.
Μα έφτασε με τον καιρό ευλογημένη ώρα, η φλόγα τσ’ επανάστασης άναψε εις στη χώρα..
Πολέμησαν οι πρόγονοι με θάρρος και ανδρεία τα πάντα θυσιάσανε για την Ελευθερία.
Αφήσανε τα σπίτια τους και τα υπάρχοντά τους, το λάβαρο σηκώσανε στα χέρια τα δικά τους.
Από το Βάρβαρο ζυγό θέλησαν να μας βγάλουν και με το θεριό ανίκητο επήγαν να τα βάλλουν.
Δώσανε πάνω στα βουνά μάχες σκληρές κι αγώνες, η δόξα τους αθάνατη θα μείνει στους αιώνες.
Ανδρούτσος και Νικηταράς με τον Καραϊσκάκη κι ο Παπαφλέσσας που ’δωσε τη μάχη στο Μανιάκι Κολοκοτρώνης αρχηγού τη θέση εκατείχε ποτέ του δεν ελύγησε όσους εχθρούς κι αν είχε.
Στα Δερβενάκια έδωσε τη μάχη τη μεγάλη και τη στρατιά του Δράμαλη σκόρπισε πάντα κι άλλη.
Έλεγε πάντα πως θεός, την έχει «υπογράψει» του έθνους μας τη λευτεριά και τούτο δεν θα αλλάξει.
Τότε δε ’λευθερώθηκε ολόκληρη η χώρα χρόνια πολλά περάσανε να γίνει όπως τώρα.
Μα σήμερα οι πόλεμοι, γίνονται μ’ άλλον τρόπο πολλές φορές δεν φαίνονται στα μάτια των ανθρώπων.
Ένας τον άλλο πολεμά στον «πάτο» να τον φτάσει και σαν σωτήρας ύστερα να τον εξαγοράσει.
Τώρα οι πολυεθνικές έχουν την εξουσία, εις στο βωμό του χρήματος ειν’ όλα μια θυσία.
Δεν λογαριάζουν άνθρωπο ούτε και περιβάλλον, το χρήμα έχουν για θεό και όχι κανέναν άλλον.
Οι Τούρκοι εξανάρθανε τώρα με άλλο τρόπο, στα σπίτια μας κάθε βραδιά μπαίνουν με δίχως κόπο.
Γέμισε έργα Τούρκικα το κάθε μας κανάλι, τα βλέπουν με προσήλωση όλοι μικροί μεγάλοι.
Και θλίβομαι με τα παιδιά, καμιά φορά τους λένε για ιστορία να μας πουν μα πράμα δεν γατένε.
Όποιος την Ιστορία του και γλώσσα του ξεχνάει, τότε και εις στο μέλλον του καλά δεν προχωράει.
Τις «Θερμοπύλες» μας καλά πρέπει να τις φυλάμε γιατί βαριά κληρονομιά στους ώμους κουβαλάμε.
