Έχουν περάσει πάνω απο 3 χρόνια οταν ανακάλυψα την μαγεία της φωτογραφίας. Πάντα απο μικρός πίστευα οτι o κόσμος θα ήταν πολύ ποιο διαφορετικός αν όλοι μας μπορούσαμε να δούμε τα πράγματα που είναι γύρω μας με άλλη οπτική γωνία.

Το πανέμορφο Ρέθυμνο τόσα χρόνια μου έδωσε να καταλάβω πολλά , η ομορφιά της δεν είναι πάντα τόσο φανερή όσο φαίνεται βέβαια κάνουμε εξαιρέσεις σε αυτά τα καλοκαίρια οπου ο ζεστός ήλιος κάνει τα θεαματικά ηλιοβασιλέματα καθώς ο κόσμος απολαμβάνει την θάλασσα ή το φθινόπωρο και την άνοιξη οπου τα σύννεφα παίρνουνε το χρώμα της κόκκινης παπαρούνας.Τυχένει αρκετές φορές να ακούω να λένε οτι η πόλη μας δεν ειναι και τόσο όμορφή , αλλά θεωρώ οτι δεν κοίταξαν καλά ή μάλλον με την σωστή οπτική γωνία ή και με την φαντασία .Γιατί πολλές φορές η φαντασία είναι αυτό που κάνει το όμορφο ομορφότερο.

Πρόσφατα κάποιος με ρώτησε , " γιατί πηγαίνεις στο ίδιο σημείο συνέχεια για φωτογραφίες αφού έχεις βγάλει την περιοχή 10000 φορές! ". Θεώρησα πως όντως όταν πηγαίνεις συνέχεια κάπου δεν υπάρχει τίποτα άλλο να δεις. Είναι όμως έτσι; Κατά την γνώμη μου όχι , πάντα εκεί που νομίζεις πως τα έχεις δει όλα θα υπάρχει κάτι ακόμα που δεν βρήκες αυτή η ιδιαιτερότητα κάνει ακόμα ποιο μαγική την διαδικασία της φωτογραφίας, η αναζήτηση του διαφορετικού σε έναν κοινό χώρο σε έναν χώρο πως νομίζεις ότι τον ξέρεις απέξω και ανακατωτά!

Οφείλω την αγάπη μου για αυτήν την πόλη γιατί μέσα από την φύση της και την ομορφιά της μου δώρησε την εκτίμηση για την φύση και για την ομορφιά της.

Αναστάσης Τζανιδάκης