Καλά, εσύ δεν ήξερες
το σχήμα Ύβρις - τίσις
ούτε του Αριστοτέλη τη «μεσότητα»,
και πέρασες τα όρια με ελαφριά καρδιά;
Οι «άνοστοι» συντρόφοι του Οδυσσέα,
που φάγανε τα βόδια του Ηλίου,
από πνιγμό δεν έχασαν
το «νόστιμόν» τους «ήμαρ»;
Της Πηνελόπης οι υπερφίαλοι μνηστήρες,
που κατασπαταλήσανε το βιος του Οδυσσέα
από τα βέλη του δεν έπεσαν
με τη βοήθεια της Αθηνάς;
Ο Πάτροκλος, ο «νήπιος»,
που αγνόησε τη σύσταση του Απόλλωνα
και επιτέθηκε στην Τροία,
δεν έπεσε από του Έκτορα το χέρι;
Ο καυχησιάρης Πάνδαρος
δεν έπεσε απ’ το δόρυ
του αντίμαχού του Διομήδη;
Ο Αίας ο εγωιστής
δεν έπεσε απ’ το ίδιο του το χέρι,
αφού του θόλωσε η Παλλάδα Αθηνά το νου;
Ο Αίγισθος, του Αγαμέμνονα ο φονιάς,
δεν έπεσε απ’ το χέρι του Ορέστη;
Ο Καπανέας, που ’γραφε στην ασπίδα του:
«Tη Θήβα εγώ θα κάψω, θέλει δε θέλει ο Δίας”,
δεν έπεσε από κεραυνό διόσταλτο;
Μα κι από τέτοιο κεραυνό δεν έπεσε ο Φαέθων
και πνίγηκε στον ποταμό Ηριδανό
προτού τον κόσμο κάψει με το άρμα του Ηλίου;
Ο «τυφλός τα τ’ ώτα, τον τε νουν,
τα τ’ όμματα» Οιδίπους,
δεν έπεσε από τα ίδια του τα χέρια;
Ο Κρέοντας που αγνόησε το νόμο των Θεών
για την κηδεία των νεκρών
δεν έπεσε απ΄το θρόνο του
και έχασε τα πάντα;
Ο Κροίσος, ο Ξέρξης κι άλλοι αμέτρητοι
δεν πλήρωσαν την ύβριν τους
και με το παραπάνω;
«Αυτά στις τραγωδίες,
στα έπη τα ομηρικά
και στις μυθιστορίες του Ηρόδοτου.
Όχι στην ιστορία,
όπου η τιμωρία άρχοντα
είναι στις εξαιρέσεις».
Έτσι σκεφτόσουν!
Μα τι μωρία και τι ύβρις
η τόση σιγουριά σου,
παρά τις τόσες σου υπεξαιρέσεις,
πως δεν θα ήσουνα κι εσύ μια τέτοια εξαίρεση!
Α ν τ ι π ο ι η τ ι κ ά
Του Γιώργου Φρυγανάκη
