Μπορεί να έχω καταντήσει γραφικός, με τα ίδια και τα ίδια, όμως οι αίτιοι για να προκύπτουν ετούτες οι εμμονές, μέρα με τη μέρα, γίνονται όλο και περισσότερο επικίνδυνοι, για το λαό και τη χώρα.
Κατάντησαν οι αθεόφοβοι να βρίσκονται καθημερινά στην επικαιρότητα με τα εγκλήματα που διαπράττουν όλο και περισσότερο, σε βάρος ενός λαού, σε βάρος ενός ολόκληρου έθνους και το μοναδικό πρόβλημα που τους προκύπτει είναι, - όπως τουλάχιστο οι ίδιοι δηλώνουν- να φοβούνται να κυκλοφορήσουν ελεύθερα. Και το χειρότερο είναι πως δεν φοβούνται τον λαό, στο σβέρκο του οποίου έχουν κάτσει μπαμπέσικα σαν βδέλλες ρουφώντας του το αίμα, μα από τις ενοχές που τους δημιουργούν οι καθημερινές τους προδοτικές πράξεις.
Γεννήτορας των παραπάνω δηλώσεων, ότι δηλαδή φοβάται να πάει στο γυμναστήριο του, είναι ο πολύς Γιάννης Στουρνάρας. Ο δοτός υπουργός οικονομικών. Ο εγκάθετος ύποπτων και άνομων ξένων συμφερόντων - όπως έχει περάσει στη συνείδηση του λαού - φοβάται λέει να κυκλοφορήσει.
Η ταπεινότητα μου, θα τολμούσα να τον πληροφορήσω, πως του έχω έτοιμη τη λύση.
Να μεταμφιέζεστε κύριε Στουρνάρα! Στις εξόδους σας, να βγαίνετε με κουκούλα. Έτσι δεν κυκλοφορούν όλοι οι τρομοκράτες; Έτσι δεν κυκλοφορούν όλοι οι εμπρηστές; Εμπρηστής κύριε Στουρνάρα, κάθε ανθρώπινης αξιοπρέπειας, δεν είστε κι εσείς;
Αν δεν είχατε χεσμένη τη φωλιά σας κι αν πιστεύατε πως ότι κάνετε το κάνετε για το καλό της πατρίδας και του λαού της, αυτό που βλέπετε απειλή, θα το βλέπατε περηφάνια, θα το αντιμετωπίζατε με τη λεβεντιά που αρμόζει σε κάθε πατριώτη όταν αισθάνεται πως πράττει το καθήκον του.
Ένας πατριώτης στις απειλές που δέχεται, επιδεικνύει - προτάσσει - θαρραλέα το στήθος του και λέει στον απειλούντα: Ορίστε τρελέ! Ορίστε ανεγκέφαλε, ορίστε άπατρη. Βάρα! Κάρφωσε. Αντί να φοβάται την λαϊκή οργή, την λαϊκή αγανάκτηση. Άπειρες φορές στην ελληνική ιστορία, έχουμε συναντήσει τέτοιους ήρωες έχουμε συναντήσει τέτοιους πατριώτες.
Εσείς όμως κύριε Στουρνάρα, όπως είπα παραπάνω, παλεύεται με τις ενοχές σας. Τελευταία παλεύετε όλοι σας και με τις σκέψεις για τη στιγμή της κρίσεως ενώπιον της δικαιοσύνης.
Μιας δικαιοσύνης που τελευταία θα πρέπει να πούμε λειτουργεί, όπως δεν μας είχε ποτέ συνηθίσει. Επιτέλους όπως φαίνεται κατάφερε - τουλάχιστο σε μεγάλο βαθμό - το υγιές κομμάτι, να παραμερίσει τους επίορκους, που την δικαιοσύνη την είχαν μετατρέψει σε φέουδο μιας σάπιας εξουσίας.
Θεωρώ υποχρέωση μου να εξάρω αυτή την προσπάθεια που κάνουν, κάτω από αντίξοες συνθήκες, αφού στο παρελθών τους έχω ασκήσει αυστηρή κριτική.
Ποιος στ' αλήθεια, δε θυμάται, τον πόλεμο που κάνανε σε δυο εξαίρετους λειτουργούς, με στόχο την εκπαραθύρωση τους, απλά και μόνο, γιατί δεν υπέκυψαν στις άνομες ορέξεις παραγόντων, που σήμερα περιμένουν τη σειρά τους, να περάσουν την μεγάλη πύλη του κορυδαλλού;
Και το κερασάκι:
Πολλά στελέχη της κυβερνώσας παράταξης, έχουν κατά καιρούς εκφράσει τη δυσαρέσκεια τους, με βεβαιότητα πως το κυβερνητικό έργο δεν βρίσκεται σε σωστό δρόμο. Στην πρώτη του μήνα, στην εκπομπή του Παπαδάκη, ο Προκόπης Παυλόπουλος, δήλωσε επί λέξει: «Αμφιβάλω αν βρεθεί στη χώρα, έστω και ένας διαπρεπής οικονομολόγος, που να πιστεύει πως η πολιτική που ακολουθείται σήμερα, είναι σε σωστό δρόμο.» Τ' ακούς κύριε Στουρνάρα; Εσύ όμως σφυρίζεις αδιάφορα, ξεζουμίζοντας με τις επιλογές της συμμορίας σου και τις δικές σου, έναν ολόκληρο λαό, στέλνοντας πολλούς από αυτούς στον αγύριστο. Να γιατί καλά κάνεις και φοβάσαι, όπως άλλωστε όλοι σας πρέπει να φοβάστε, για ό, τι σας περιμένει!
