Στο προηγούμενο άρθρο δώσαμε λίγες πληροφορίες για τη σχολή Bauhaus, η οποία όπως περιγράψαμε ιδρύθηκε από τον Βάλτερ Γκρόπιους και έδωσε τα φώτα της στην εξέλιξη της σύγχρονης τέχνης από το 1919, έως και το 1933. Έπειτα από τον Βάλτερ Γκρόπιους ως πρώτο διευθυντή, ακολούθησαν άλλοι δύο διευθυντές, ο Χάνες Μέγερ και ο Μις βαν ντερ Ρόε, έως ότου κυριάρχησε ο Αδόλφος Χίτλερ και το ναζιστικό καθεστώς το 1933 που σημειώθηκε η οριστική παύση λειτουργίας της σχολής Bauhaus.
Δεν πρόκειται αποκλειστικά για μία αρχιτεκτονική σχολή, αλλά για ένα σύνολο αφιερωμένο στην οικοδόμηση του μέλλοντος. Η σχολή ταυτίζεται με ένα σπίτι σε σχήμα καθεδρικού ναού – φάρου προορισμένο να μεταδώσει την κατάργηση των διακρίσεων και των κατηγοριοποιήσεων μεταξύ των κατασκευαστικών τομέων. Ο Βάλτερ Γκρόπιους, ως επαναστάτης με αιτία, θα καταργήσει το 1923 τη λέξη σοσιαλισμός από ένα προπαγανδιστικό φυλλάδιο του Bauhaus, προκειμένου να διαφυλάξει την πολιτική ανεξαρτησία του ιδρύματος. Η γέννηση της σχολής αναγγέλλετε στον τύπο στις 23 Απριλίου του 1919. Η σχολή έγινε εργαστήρι, βασιζόμενο στην πρακτική των επαγγελμάτων χωρίς να διαχωρίζει φοιτητές και καθηγητές, αλλά χωρίζεται σε αρχιτεχνίτες και μαθητευόμενους κτίστες.
Το ξεκίνημα της σχολής Bauhaus, πραγματοποιήθηκε σε τόσο αβέβαιες συνθήκες, έτσι ώστε η εφαρμογή των μαθημάτων να καθυστερήσει, ενώ οι διακόσιοι επτά μαθητές το 1919 θα υποχρεωθούν να διδάσκονται σε εργαστήρια χωρίς θέρμανση, να τρέφονται σε ένα πολύ φτωχό κυλικείο και να παρακολουθούν μαθήματα σε ακανόνιστα διαστήματα. Το νέο πρόγραμμα, τον Οκτώβριο του 1919, φιλοδοξεί να κατακτήσει ως πρώτη θέση τα επαγγέλματα του γλύπτη, του τεχνίτη γυαλιού, του ξυλουργού, του χρυσοχόου και του ζωγράφου τοιχογραφιών σε εργαστήρια.
Διαπιστώνοντας τώρα ότι η σχολή Bauhaus δεν είχε θετικά αποτελέσματα, ο Βάλτερ Γκρόπιους, την προσανατολίζει προς τη λειτουργική δημιουργία. Επιχειρεί να μεταρρυθμίσει τα εργαστήρια των δασκάλων της φόρμας, σε αληθινές μονάδες παραγωγής, ικανές να ανταποκριθούν στην ευρωπαϊκή πρωτοπορία. Μια έκθεση των προϊόντων της σχολής λοιπόν, το 1923, δίνει την ευκαιρία να γίνουν γνωστά τα παραπάνω στο κοινό. Κατά την εβδομάδα της έκθεσης, που πραγματοποιείται στο τοπικό μουσείο της Βαϊμάρης, αλλά και στην σχολή, το Bauhaus αποκαλύπτει στο κοινό το σύνολο της παραγωγής του. Την ίδια χρονιά ο Βάλτερ Γκρόπιους, εκθέτει τις αρχές της νέας άποψης του Bauhaus. Η παραπάνω έκθεση, την οποία ακλούθησαν μία εντατικοποίηση της δουλειάς των εργαστηρίων, ανάλογη της ζήτησης και ο πολλαπλασιασμός των συμβολαίων, σημαδεύει το τέλος της χρυσής περιόδου του Bauhaus.
Οι πολιτικές αναταραχές ανατρέπουν όλα τα σχέδια του Βάλτερ Γκρόπιους. Η είσοδος της εθνικιστικής δεξιάς στο κοινοβούλιο της Θουριγγίας, η έχθρα των τεχνιτών και των τοπικών βιομηχάνων, επιθυμούσαν να βάλλουν ένα τέλος στον ανταγωνισμό των εργαστηρίων της σχολής. Ο Βάλτερ Γκρόπιους δέχεται να μεταφέρει την σχολή στο Ντεσσάου, μια μικρή βιομηχανική πολύ κοντα στο Βερολίνο. Ανάμεσα στο καλοκαίρι του 1925 και το φθινόπωρο του 1926, ένα νέο κτίριο βλέπει το φως σε σχέδια του Βάλτερ Γκρόπιους, όσον αφορά τους εσωτερικούς χώρους των εργαστηρίων το νέο καταστατικό ρίχνει το βάρος στις δημόσιες παραγγελίες και στην βιομηχανία των κατασκευών. Ο Βάλτερ Γκρόπιους εγκαινιάζει για πρώτη φορά τη διδασκαλία της αρχιτεκτονικής την οποία εμπιστεύεται στον πολεοδόμο, αρχιτέκτονα από την Βασιλεία, Χάννες Μάγιερ, ο οποίος θα αναλάβει τελικά την θέση του Βάλτερ Γκρόπιους και θα γίνει ο δεύτερος διευθυντής της σχολής.
Γρηγόριος Στ. Λαγουδάκης
Αρχιτέκτονας Εσωτερικών Χώρων & Διακόσμησης
