Φίλοι μου αγαπημένοι και μη, σας ρωτώ μασά η κατσίκα ταραμά; Ναι, η κατσίκα μασά, ο μαγκίτης πρωθυπουργός μας δεν μασάει. Το δήλωσε ενώπιον του ελληνικού κοινοβουλίου.
Να λοιπόν που ο πρωθυπουργός μας, μας προέκυψε μάγκας, ενώ εγώ τον νόμιζα βουτυρομπεμπέ που δεν είχε δουλέψει ποτέ του και δεν ήξερε τι θα πει κουρμπέτι, εκτός την πιτσαρία που είχε στην Αμερική, όπως είχε δηλώσει ο ίδιος πριν λίγο καιρό.
Μου θύμισε έναν γείτονά μου στα Μισίρια, που είχε ακούσει την ανόητη και χωρίς περιεχόμενο φράση «τι λέει το φουρώ σου» και μη έχοντας που να την πετάξει την πέταξε στην ηλικιωμένη πεθερά του.
Να λοιπόν και ο Σαμαράς, εκεί που έπρεπε να πετάξει τη φράση στη φιλενάδα του τη Μέρκελ, η οποία πραγματικά δεν μασάει, ενώ αυτός όχι μόνο μασάει αλλά και καταπίνει τις επιταγές της και των αφεντικών του, την πέταξε στον Τσίπρα.
Ίσα ρε μάγκα εξήγα, στο μπουλουμπάχατα και στ’ αβαβά.
Προχθές στην παρουσίαση του βιβλίου του, ο επίτιμος πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Μητσοτάκης μεταξύ των άλλων είπε και τα παρακάτω: Και τσιμπιόμουνα μήπως ήμουν κοιμισμένος και έβλεπα όνειρο. Και τι είπε λοιπόν «δεν γίνεται μικρότερο κράτος με τόσους πολλούς υπαλλήλους». Αυτό το είπε ο Μητσοτάκης και το επαναλαμβάνω για να το εμπεδώσετε. Ποιος ο Μητσοτάκης που λέγεται στη μακαρίτισσα τότε Ολυμπιακή είχε διορίσει έναν απίθανο αριθμό οδηγών στα λεωφορεία της. Άσε δε τους «μπεκτσίδες» (αγροφύλακες). Κάθε χωράφι είχε και τον αγροφύλακά του. Αυτό ξέρω για την Ολυμπιακή και να είστε σίγουροι ότι και κάπου αλλού θα είχε διορίσει.
Κύριε επίτιμε δεν πολιτευόσασταν στο Ελλαδιστάν εσείς; Πού πολιτευόσασταν; Πώς υπάρχει αυτός ο αριθμός υπαλλήλων στην Ελλάδα; Στην Τράπεζα Ελλάδος που υπηρετούσα από τα 31 άτομα που ήμασταν μόνο οι πέντε ή έξι είχαμε προσληφθεί κατόπιν επιτυχίας σε πανελλήνιο διαγωνισμό. Οι υπόλοιποι είχαν μπει από τα παράθυρα με σημειώματα υπουργών και βουλευτών.
Η εκλογή όλων σας (Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ) στηριζόταν στα ρουσφέτια και οι διορισμοί γινόταν με κριτήριο πόσες αφίσες είχε τοιχοκολλήσει ο διοριζόμενος.
Εσείς κ. πρόεδρε και της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ γιγαντώσατε τη δημοσιοϋπαλληλική τάξη. Δεν είχε κανείς σας τα αρ…… να πιάσει τον Έλληνα που ερχόταν για ρουσφέτι, συνήθως να διορίσει το γιο ή την κόρη του και να του πει εγώ δεν κάνω ρουσφέτια. Μη λέτε λοιπόν για μεγάλο «κράτος», εσείς τα δύο μεγάλα κόμματα το μεγαλώσατε. Μη μιλάτε λοιπόν για σχοινί στου κρεμασμένου το σπίτι.
Φέτος γιορτάζουν τα είκοσι χρόνια που γίνεται το καρναβάλι. Είναι πολύ περισσότερα, μια και θυμάμαι το καρναβάλι από το 1962, τότε που ξαναξεκίνησε, γιατί γινόταν και παλαιότερα από την Περιηγητική Λέσχη με πρόεδρό της τότε τον Μανουρά τον γεωπόνο και τα δραστήρια μέλη τον μακαρίτη τον Αντώνη Δασκαλάκη (Κουσκουμπέκο), με τη μακαρίτισσα την αδελφή του Όλγα (Ολγάρα ένεκα διαστάσεων) τον Γιάννη τον Πρινιωτάκη, τον Ηρακλή τον Σκευάκη με την Ελένη του και αργότερα προσέφεραν τις υπηρεσίες του για τη δημιουργία του καρναβαλιού ο Μαθιός ο Περβολιανός και ο Αγγελογιαννάκης και άλλοι που ας με συγχωρήσουν που δεν τους θυμούμαι. Τα τελευταία χρόνια πρόεδρος της Περιηγητικής ήταν ο μακαρίτης ο Κώστας Κανάς με τους συνεργάτες του συνέχισαν την παράδοση. Όταν λοιπόν αλώθηκε, ναι αλώθηκε, ο Δήμος από τις «προοδευτικές δυνάμεις» μετά το 80 (αχ αυτή η λέξη προοδευτικός, με κάνει Τούρκο). Τα αποτελέσματα της «προόδου» πληρώνουμε τώρα. Προοδευτικοί, του κώλου τα εννιάμερα. Όταν φίλοι μου ανέλαβαν το Δήμο οι εν λόγω δυνάμεις σκέφτηκαν τι μωρέ θα κάνει το καρναβάλι ο Κανάς ο δεξιός; Θα το κάνουμε εμείς. Έγινε και επιτροπή με επικεφαλής κάποιον συμμαθητή μου και αγαπητό φίλο, το μόνο του κουσούρι ήταν που ήταν ΠΑΣΟΚτζής, πρόεδρο της Επιτροπής. Είκοσι μέρες πριν το καρναβάλι τον ρώτησα: Πού το φθάνετε ρε; Και η απάντηση: Κάθε βράδυ μαζευόμαστε και συζητάμε πως θα το μεθοδεύσουμε. Ε!! φίλοι μου ποτέ δεν μεθοδεύτηκε.
Τι συζητάτε ρε, εδώ ο Κανάς και οι άλλοι δουλεύουν μήνες και εσύ μου λες είκοσι μέρες πριν ότι το συζητάτε;
Φίλοι μου μια μεγάλη νεροποντή έσκασε το Καμαράκι και τα νερά πλημμύρισαν τα μαγαζιά της Αρκαδίου. Να λοιπόν ο από μηχανής θεός που έδωσε τη λύση. Λόγω των ζημιών των καταστηματαρχών συμμετέχων ο Δήμος με τις προοδευτικές του τότε δυνάμεις, στο «πένθος» δεν έγινε καρναβάλι. Αργότερα ξαναέγινε και γιορτάζουμε τα είκοσι του χρόνια τώρα. Έτσι για να μαθαίνουν οι νεότεροι πως έχουν τα πράγματα.
ΝΙΚΟΣ ΣΚΑΡΒΕΛΗΣ
