Όταν κυκλοφορήσει κάτι για πρώτη φορά και είναι τραβηγμένο, αυτός που το κυκλοφορεί, δικαίως χαρακτηρίζεται τρελός. Όταν δικαιωθεί όμως γίνεται Παΐσιος. Δεν το εύχομαι και δεν το επιθυμώ να γενώ, λόγω και των όχι και τόσο καλών μου σχέσεων με τους παπάδες.
Το έχω ξαναγράψει: το γεγονός πως οι νάνοι πολιτικοί της Ευρώπης, επέτρεψαν την ένωση των δυο Γερμανιών, διέπραξαν ένα έγκλημα, παγκοσμίων διαστάσεων. Η ιστορία έχει πολλές φορές δείξει, πως η Γερμανία όταν νιώσει δυνατή, αποτελεί ένα παγκόσμιο κίνδυνο για την ανθρωπότητα. Αυτό οι νάνοι όσο νάνοι κι αν είναι, έπρεπε να το γνωρίζουν. Οι γερμανοί κουβαλούν στο γονίδιο τους μια μεγάλη κατάρα, πιστεύοντας πως η φυλή τους αποτελεί ένα ξεχωριστό είδος. Αποτελεί την άρια φυλή, όπως αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται. Το γεγονός αυτό τους κάνει να βλέπουν εμάς όλους τους άλλους λαούς, σαν κατώτερα όντα, σαν υποδιέστερους . Και να το αποτέλεσμα.
Μόλις ένιωσαν να στέκονται οικονομικά στα πόδια τους, το σκουλήκι που κρύβουν μέσα τους, ζωντάνεψε. Ένιωσαν τη δύναμη τους, και αποτόλμησαν πάλι έναν πόλεμο. Έναν πόλεμο με άλλα μέσα - προς το παρόν - αυτή την φορά, μα πάντα με τον ίδιο στόχο. Πως θα βάλουν στο χέρι, την παγκόσμια οικονομία. Πως θα μετατρέψουν την ανθρωπότητα, δούλους, στην ίδια τους την πατρίδα. Και τώρα η ταπεινότητα μου, τι προβλέπει, που μοιάζει τρελό. Όπως το σαράντα στη χώρα μας βρεθήκανε προδότες έτοιμοι να συνεργαστούν με τον άξονα, σε βάρος της πατρίδας τους, έτσι και σήμερα, τους βλέπουμε χωρίς μπότες αυτή τη φορά, μα πάντα πρόθυμοι, να παίξουν το ρόλο των προγόνων τους.
Τους βλέπουμε με πόση δουλικότητα για να μη χαλάσουν την προεκλογική σούπα της ΜΕΡΚΕΛ ξεπουλάνε τη χώρα τους, αποσιωπώντας τις φωνές που μιλούνε για λάθος οικονομική συνταγή προς την Ελλάδα. Περιμένουν να κερδίσει η Μέρκελ τις εκλογές, και μετά βλέπουμε.
Ε τι προβλέπω να συμβεί: αν ο λαός δεν ξεσηκωθεί να τους πετάξει στη θάλασσα πριν τις γερμανικές εκλογές και τις εκλογές τις κερδίσει η Μέρκελ, τους συνεργάτες της στη χώρα μας, δεν θα τους αφήσει ακάλυπτους. Για να επιτύχει στη χώρα μας, την πλήρη επικυριαρχία της, κάτι που κάτω από τις λαϊκές αντιστάσεις δεν θα έχει επιτύχει, θα το αποτολμήσει με εκτροπή. Θα το αποτολμήσει με πραξικόπημα. Το εγχείρημα, θα έχει δυο στόχους. Ο ένας την σωτηρία των συνεργατών της. Και ο άλλος, διαμέσου αυτών, να εξασφαλίσει για λογαριασμό της την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας. Αν θα επιτύχει ή όχι το εγχείρημα, ή αν θα επιταχύνει ανεξέλεγκτες γι' αυτούς διαδικασίες, αυτό παίζεται. Κάποιοι θα βιαστούν να πούνε: μέσα στην Ευρώπη, δεν γίνονται αυτά. Μα με τις ευλογίες της Βόρειας Ευρώπης, θα γίνει, ό, τι γίνει. Τα συμφέροντα τους, ίσως από τώρα, να τα έχουν ταχτοποιήσει, μεταξύ τους. Ίσως και σ' αυτή την περίπτωση στη χώρα μας, να γίνει το πείραμα, για να ακολουθήσουν κι άλλες βαλκανικές χώρες.
Και κάτι ακόμη: όταν ο Καράμπελας, και ο Μιχάλης ο Καραγάτσης, δυο εξαίρετοι σύμβουλοι του γέρου της δημοκρατίας, του λέγανε για κίνδυνο πραξικοπήματος, ο γέρος τους απαντούσε, πως δεν θα το αποτολμήσουν, γιατί ο λαός, θα συντρίψει τας κεφαλάς τους. Το πραξικόπημα όμως έγινε και στέφτηκε μάλιστα με πλήρη επιτυχία. Τώρα βέβαια, σήμερα, υπάρχει μια διαφορά από τότε. Σήμερα το στρατό τον έχουν νηστικό. Και. όπως λένε, νηστικό αρκούδι, δε χορεύει. Γι' αυτό προσοχή. Αν προσέξουμε, μέχρι τις γερμανικές εκλογές, να δοθεί στους στρατιωτικούς, καμιά γενναία αύξηση, ας υποψιαστούμε. Όχι πως δεν δικαιούνται αύξηση, μα όπως λένε, τα δημοσιονομικά, δεν το επιτρέπουν.
Οι σκέψεις μου αυτές αντανακλούν στο μέχρι που τους έχω ικανούς να το πάνε οι σημερινοί μας κυβερνήτες.
Κώστας Π. Μανιάς
