«Εργάνη» Αθηνά,
πώς δέχεσαι η τερατόμορφη Ανεργία
τόσο ψηλά να ανεβαίνει;
Τριπλασιάστηκε τα τελευταία τρία χρόνια!
Άκου: «Η πιο μεγάλη βία, η ανεργία»!
Δεν συγκινείσαι απ’ τις κραυγές
της μαύρης αγωνίας
κι από το άσπρο χιόνι της σιωπής;
Οι δρόμοι γέμισαν λουκέτα,
θλιμμένα πρόσωπα και κολασμένους,
που περπατούν σκυφτοί
παραμιλώντας!
Δεν βλέπεις; Δεν ακούς το τέρας;
Σαρκάζεται τους τίτλους των σπουδών
τους κρεμασμένους στις αγχόνες της!
Γέμισαν βιογραφικά οι κάδοι!
Φρακάρανε του ΟΑΕΔ οι λίστες!
Τα Σκλαβοπάζαρα οργιάζουν!
Σφυρίζουνε της μετανάστευσης
τα τρένα οργισμένα!
Μάκρυναν οι ουρές των συσσιτίων!
Ξεμάκρυνε η πομπή των αυτοχείρων!
Έγιναν δάσος τα υψωμένα χέρια ικεσίας
για ένα ματσάκι κρεμμυδιών και δυο κιλά πατάτες!
Οι βρόγχοι των χρεών όλο και σφίγγουν το λαιμό!
Σαν μανιτάρια ξεφυτρώνουν οι «αγορές χρυσού»!
Όλα πια ξεπουλιούνται κι όλα αγοράζονται!
Δεν βλέπεις πόσο πάχυναν τα τέρατα
του ρατσισμού και της ξενοφοβίας;
Πήγαν περίπατο οι αξιοπρεπείς
συνθήκες εργασίας!
Δεν σ’ ενοχλούν τα βίτσια
του ακόρεστου εργοδότη;
Οι «Οίκοι αξιολόγησης» βρυχούνται
κι οι διεθνείς τράπεζοχαρτορίχτρες
πασιέντζες παίζουνε στην πλάτη της Ελλάδας!
Η Τρόικα εμμένει στη «λάθος συνταγή» της,
στο Μέγαρο Μαξίμου οι ταγοί μας συνεργάζονται
κι η Ανεργία μας διαλέγει το μάξιμουμ φουστάνι!
* * *
«Νίκη» Αθηνά
«Κελεύθεια»
«Παλλάδα»
και «Ακρήδεμνε»,
το πρόσωπό σου μην το αποστρέφεις!
Τι μέλλον θα ’χει μια Ελλάδα
που χάνει ή ευνουχίζει τα παιδιά της;
Όμως και δίχως την Ελλάδα
Εσύ τι μέλλον θα ’χεις;
Α ν τ ι π ο ι η τ ι κ ά
Του Γιώργου Φρυγανάκη
