Η ερημιά είναι το στολίδι της ύπαρξης, το δάκρυ, το χαμόγελο, η περηφάνια του ακατάδεχτου και του λησμονημένου. Είναι η σιωπή του απαρνημένου και η δοκιμασία του κάθε ερχόμενου ανθρώπου…
που γίνεται στο τέλος νικητήρια, γιατί στη διαδρομή εστάθηκε ηρωική.
Η ερημιά είναι το ζύγι της αγάπης του ανθρώπου στο συνάνθρωπο. Αγάπη δεν είναι οίκτος, ούτε ελεημοσύνη. Δεν είναι επίδειξη, ούτε υποχρέωση.
Σκέφτηκες ποτέ πόσο ατιμωτική είναι για σένα η στιγμή που ελεείς το διακονιάρη; Πώς επιτρέπεις και πώς ανέχεσαι την υπεροχή σου απέναντί του; Η ελεημοσύνη σου τον φτύνει καταπρόσωπο.
Αγάπη που φαίνεται τραχιά, γιατί ζητά την ενοχή σου για την αιτία και όχι για το σύμπτωμα. Γι' αυτό που κρύβεται και όχι γι' αυτό που φαίνεται.
Για τους Έλληνες, αγάπη δε σημαίνει να δίνεις τον ένα από τους δυο χιτώνες σου. Αλλά να μην επιτρέπεις στον εαυτό σου να έχει τρεις χιτώνες, όταν ο διπλανός σου δεν έχει κανένα.
Ερημιά είναι η λεβεντιά σου απέναντι στον ισχυρό και η παραδοχή της αδυναμίας σου απέναντι στον ανίσχυρο.
Ερημιά είναι η αδυναμία να συγκατοικήσεις με τους ανθρώπους και η δύναμη να τους αγαπήσεις.
Ερημιά είναι ο αγώνας να κατανοήσεις αυτό που σε απειλεί και η μάχη να κρατήσεις μακριά αυτό που σε κολακεύει.
Ερημιά είναι η επανάσταση του ονείρου και η διαμαρτυρία του ανέφικτου.
Ερημιά είναι η συνάντηση της φρόνιμης τρέλας με την αβάσταχτη λογική του ταπεινού εγωισμού με το σεμνό θράσος.
Η ερημιά κοιμάται με τη γνώση και ξυπνάει με την ελπίδα.
Μη λυπάσαι την έρημο. Έχει παρέα διαλεχτή τις διαθήκες των μεγάλων που έφυγαν και τις ελπίδες όσων έρχονται.
Αν δοκιμάσεις να μετρήσεις την ερημιά ενός Σολωμού, ενός Παπαδιαμάντη, ενός Καβάφη, θα πισωπατήσεις από τρόμο. Θα κλείσεις τας αυτιά σου όταν ακούσεις αυτή τη μελωδία της πολύτιμης ερημιάς του.
Είμαι τέλεια ξένος από-αυτό τον κόσμο. Είναι σωστό αυτός ο κόσμος να με αποκλείει.
Ο έρημος γνωρίζει ποιος είναι και αποδέχεται καρτερικά την άρνηση του κόσμου. Παλεύει με τον εαυτό του και συμμαχεί με τους ανθρώπους.
Το παράπονο του έρημου θα το ακούσεις μόνο όταν πάψεις να μιλάς μαζί του και αρχίσεις να κουβεντιάζεις με τον εαυτό σου.
Τον έρημο θα τον συναντήσεις στις γειτονιές της σιωπής και στα σταυροδρόμια της αυτογνωσίας σου.
Τον έρημο ποτέ δεν θα τον μελετήσεις, ότι θέλεις, ζωντανό, θα σον συλλογιέσαι πάντα απόντα.
