Από τις 6 Φεβρουαρίου κάνουν το γύρο του κόσμου οι ουρές απελπισίας για μια σακούλα με λαχανικά στην πλατεία Βάθη στην Αθήνα. Περισσότεροι από 2000 άνεργοι, χαμηλόμισθοί, συνταξιούχοι και οικογένειες έτρεξαν για να πάρουν δωρεάν για να πάρουν δωρεάν από τους παραγωγούς λαϊκών αγορών, φρούτα και λαχανικά. Οι εικόνες; Πρωτόγνωρες για τον ελληνικό λαό. Σοκαριστικές. Αυτή είναι η Ελλάδα του 2013; Η Ευρώπη των λαών; Των πτωχευμένων λαών, μπορεί. Ο ελληνικός λαός χάνει την αξιοπρέπεια του μέρα με τη μέρα.

Αλλά πώς να μη τη χάσει; Όταν μόνο ο αέρας που αναπνέουμε έχει μείνει αφορολόγητος. Φόρος εισοδήματος, τέλος επιτηδεύματος, ενιαίο τέλος ακινήτων, χαράτσι και άλλοι. Σύντομα αναμένεται και ο φόρος ακίνητης περιουσίας ενώ επιπλέον καταργείται το αφορολόγητο όριο. Τι σημαίνει αυτό;   Το εισόδημα του κάθε Έλληνα πολίτη φορολογείται αμέσως με κάποιο συντελεστή, ανάλογα το ύψος του εισοδήματος. Δε μένουν για παράδειγμα όπως πέρυσι τα πρώτα πέντε χιλιάδες ευρώ αφορολόγητα. Επιπλέον το κάθε παιδί θεωρείται τεκμήριο. Δηλαδή; Κάθε Έλληνας οικογενειάρχης, επειδή έχει παιδιά να μεγαλώσει, σημαίνει ότι μπορεί και κάνει έξοδα. Άρα, ας τον φορολογήσουμε! Αυτή είναι η λογική τους. Αν όλοι αυτοί οι φόροι δεν είναι ένας αργός και βασανιστικός θάνατος για τον ελληνικό λαό, τότε τι άλλο μπορεί να είναι; Αν όλοι αυτοί οι φόροι και οι πολιτικές της κυβέρνησης (ποιάς κυβέρνησης, του ΔΝΤ, για να λέμε και τα πράγματα με τ' όνομα τους) δεν οδηγούν στην απώλεια κάθε ίχνους αξιοπρέπειας στον ελληνικό λαό, με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε στις εικόνες της 6ης Φεβρουαρίου τότε που οδηγούν;

To μνημονιακό σύννεφο δεν έχει καλύψει μόνο την Ελλάδα. Πάει να καλύψει και ολόκληρη την Ευρώπη. Τη Ευρώπη των ήδη πολλών εκατομμυρίων φτωχών. Tην Ευρώπη του Γαλλογερμανικού άξονα. Την Ευρώπη της λιτότητας. Διότι, είναι γνωστό τοις πάσι, ότι ύφεση+ύφεση ίσον ανάπτυξη! Αν είναι έτσι τότε με συγχωρείτε, αλλά δε τη θέλω την Ευρώπη σας...

Μιχάλης  Ρομπογιαννάκης