Πολλές φορές έχω την αίσθηση πως ο αναγνώστης θα διερωτάται: Μα γέρασε ο άνθρωπος και ακόμη μυαλό δεν έβαλε; Αυτό μπορεί να το λέει με θετική, ή αρνητική έννοια. Προσωπικά δε με νοιάζει ότι έννοια κι αν του δίνει, γιατί ποτέ δεν με ένοιαξε τι αρέσει, και τι δεν αρέσει στον αναγνώστη. Αν του αρέσουν τα γραφτά μου, οι σκέψεις μου, χαίρομαι γιατί οι απόψεις μας συμπίπτουν, μα δε θα το κάνω ποτέ, για να του χαϊδέψω τα αυτιά.
Σήμερα, λοιπόν, που οι λεγόμενοι υγιής σκεπτόμενοι άνθρωποι, κατακρίνουν εκείνους που κάθε τρείς και λίγο ζητούν εκλογές, σήμερα, που κατηγορούνται παράγοντες και κόμματα, γιατί από την επόμενη των εκλογών, βγαίνουν και ζητούν εκλογές, η ταπεινότητα μου τρείς μήνες μετά την τελευταία ετυμηγορία του λαού, ζητά πάση θυσία ανατροπή αυτής της κατάστασης.
Δεν είμαι τρελός! Δεν είμαι όμως και τόσο αφελής, να πιστεύω, πως οι άνθρωποι που μας κυβερνούν, μπορούν να μας βγάλουν από τα αδιέξοδα που μας βάλανε. Οι άνθρωποι στην προσπάθεια τους να κερδίζουν χρόνο. Την Ελλάδα και τους Έλληνες, μας σπρώχνουν όλο και περισσότερο στον όλεθρο, όλο και περισσότερο στην καταστροφή.
Και βέβαια, το να ζητάς την επόμενη των εκλογών, εκλογές και τρελό και ανήθικο είναι. Τούτο όμως, όταν ο κερδισμένος των εκλογών βρίσκετε μέσα στο προεκλογικό του πρόγραμμα και το εκλογικό σώμα θα κληθεί στο τέλος της θητείας του, να το κρίνει και ενδεχόμενος του ανανεώσει τη θητεία, ή τον στείλει στον αγύριστο και τον ίδιο και το πρόγραμμα του, ή γιατί αποδείχτηκε λίγος στην εφαρμογή του, ή γιατί αποδείχτηκε το πρόγραμμα ανεπαρκές, στις ανάγκες ή στις αποτίσεις του λαού.
Σήμερα, όμως, ο κύριος Σαμαράς έχει περίτρανα αποδείξει πως είναι ένας κοινός πολιτικός απατεώνας. Ο κύριος Σαμαράς δεν παρεκκλίνει μόνο, από το προεκλογικό του πρόγραμμα.
Απλά, ο αθεόφοβος, μας εξαπάτησε, μας είπε ψέματα, μας έκλεψε την ψήφο μας. Εφαρμόζει ένα προδοτικό πρόγραμμα, για το οποίο έλεγε τα χειρότερα, όταν το εφάρμοζαν οι σημερινοί του εταίροι. Κάθε μέρα, κάθε στιγμή, που βρίσκονται στην εξουσία, διαπράττουν και από μια πράξη, που επισύρει την ποινή της εσχάτης προδοσίας.
Δικαίως, τους αποκαλούν χούντα, γιατί η ομάδα που ασκεί εξουσία, μα πιότερο ο κύριος Σαμαράς, χρησιμοποίησε πραξικοπηματικό λόγο για να την καταλάβει.
Εάν κάθε μέρα, που περνά για τη χώρα και το λαό, δεν αποτελούσε μια δοκιμασία για την ύπαρξη τους, ο λαός δεν θα ήταν ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που την πατά, από τους ψεύτες και κλέφτες πολιτικάντηδες, που μας διαφεντεύουν τα τελευταία χρόνια.
Τώρα, όμως, οι άνθρωποι δεν διαπράττουν λάθη με τις επιλογές τους, αλλά εγκλήματα. Άλλοι με τις υπογραφές τους, που οι φίλοι τους απαιτούν να σέβονται, άλλοι γιατί υποθάλπουν οικονομικά εγκλήματα και εγκληματίες και άλλοι γιατί είναι όλα τα παραπάνω μαζί. Όποιος νομίζει, όποιος πιστεύει, πως από τους σημερινούς πολιτικούς, είναι κάποιος ικανός πολιτικά, ηθικά, μα και αντικειμενικά, να βγάλει τη χώρα από την κρίση, χάνει και τον καιρό του, και τη χώρα του.
Η ταπεινή μου πρόταση μοιάζει ουτοπική, μα είναι αναγκαία:
Μια λαϊκή εθνοσυνέλευση, που θα προκύψει από μια λαϊκή εξέγερση, θα εκλέξει μια διοικούσα επιτροπή, η οποία θα αθετήσει όλες τις υπογραφές, και τις αποφάσεις των σημερινών. Θα ενεργοποιήσει τις λειτουργίες της δικαιοσύνης και θα καλέσει φίλους και εχθρούς, να διαπραγματευτούμε από την αρχή, τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα της χώρας μας. Μετά την αποκατάσταση κράτους δικαίου, θα προκηρυχθούν εκλογές, χωρίς το δικαίωμα του εκλέγεσθε, για τους σημερινούς πολιτικούς.
Κώστας Π Μανιάς
