Η πολιτική έκφραση της εργατικής τάξης το ΚΚΕ (Κομμουνισμός), σε αντίθεση με την πολιτική έκφραση της αστικής τάξης, όλα τα (σημερινά) κόμματα της διαχείρισης, (Καπιταλισμός), διαθέτει ολοκληρωμένη πρόταση διεξόδου από τη κρίση, (μονομερή διαγραφή του χρέους-κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων-έξοδος από την ΕΕ-λαϊκή εξουσία), αλλά, προς όφελος της εργατικής τάξης. Ταυτόχρονα, δίνει αδιάκοπα τη μάχη, με όλες του τις δυνάμεις και από κάθε μετερίζι, για την ανακούφιση του λαού, όσο αυτό είναι δυνατόν στο έδαφος του καπιταλιστικού συστήματος και στις σημερινές συνθήκες όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας εντάσσονται και οι τροπολογίες που κατέθεσε στο φορολογικό νομοσχέδιο, που συζητιέται στη Βουλή και αφορούν: Κατάργηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος. Κατάργηση του έκτακτου ειδικού τέλους για τις ηλεκτροδοτούμενες επιφάνειες, δηλαδή το χαράτσι για τα σπίτια μας. Κατάργηση του ΦΠΑ και του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης.
Πρόκειται για αιτήματα ελάφρυνσης των φτωχών λαϊκών στρωμάτων από τα βάρη που τους φορτώνει η πολιτική διαχείρισης του καπιταλισμού, προ κρίσης και ιδιαίτερα μετά την κρίση, τα οποία αναμένεται να αυξηθούν ακόμα περισσότερο, αφού πρόσθετα αντιλαϊκά - αντεργατικά μέτρα προχωράνε με ταχείς ρυθμούς, όπως η νέα φοροεπιδρομή στις τσέπες του λαού, που θα οδηγήσει στην εξαθλίωσή του. Το ΚΚΕ κάλεσε όλα τα κόμματα (της αστικής τάξης- διαχείρισης) να τοποθετηθούν απέναντι σε αυτές τις προτάσεις του, να απαντήσει κάθε κόμμα τι προτείνει πάνω σε αυτές και να βγάλει ο λαός τα δικά του συμπεράσματα. Κάλεσε ταυτόχρονα το λαό να αξιοποιήσει αυτές τις προτάσεις και να τις κάνει υπόθεση της δικής του πάλης και δράσης κόντρα και στο φοροληστρικό νομοσχέδιο και συνολικά στην αντιλαϊκή πολιτική. Αυτό είναι μονόδρομος. Θανατηφόρα τροχοπέδη, είναι η αναμονή, η αυταπάτη, η ατομική λύση (ρουσφέτι) η προσδοκία ότι ο άλλος… θα λύσει το δικό μου πρόβλημα.
Αλίμονο αν ο λαός περιμένει με σταυρωμένα χέρια, αν επιτρέψει να θεριεύουν στη συνείδησή του αυταπάτες ότι είναι δυνατόν να παρθεί έστω και το πιο μικρό μέτρο προς όφελός του, δίχως τη δική του αποφασιστική παρέμβαση και δίχως αμφισβήτηση συνολικά της αστικής (καπιταλιστικής ιδιοκτησίας στα βασικά συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής) διαχείρισης που τον συντρίβει. Οι προσπάθειες του ΚΚΕ, που καταβάλλονται με γνώμονα τα πραγματικά συμφέροντα της εργατικής τάξης, θα είναι τόσο πιο αποτελεσματικές, όσο περισσότερο υποστηρίζονται από ένα ισχυρό εργατικό - λαϊκό κίνημα, αποφασισμένο να παρέμβει στις εξελίξεις, στοχοπροσηλωμένο στη προοπτική της ανατροπής της αστικής (καπιταλιστικής) εξουσίας, της πολιτικής που εφαρμόζεται αποκλειστικά και μόνο προς όφελός της.
Έχει σήμερα τεράστια σημασία οι αγώνες που αναπτύσσονται να συμπεριλάβουν ένα πακέτο αιτημάτων που απαντούν σε σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και μπορούν να παρεμποδίσουν μέτρα, να βελτιώσουν ουσιαστικά τη θέση του. Πάνω σε τέτοια αιτήματα στα επιμέρους μέτωπα πάλης (ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ, ΜΑΣ, ΟΓΕ) έχουν συμφέρον να συναντηθούν όλοι, εργάτες και υπάλληλοι, φτωχοί αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι. Αυτός ο αγώνας θα είναι αποτελεσματικός και στο σήμερα, στο βαθμό που στοχοποιεί τον πραγματικό αντίπαλο, τροφοδοτεί τη συνειδητοποίηση των πραγματικών αιτιών της κρίσης και δημιουργεί προϋποθέσεις για αντεπίθεση, με περιεχόμενο και κατεύθυνση τέτοια που να χτυπά στην καρδιά του το σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης ως μοναδικό υπεύθυνο για την απαξίωση της εργατικής δύναμης, φέρνοντας δυστυχία-φτώχεια-εξαθλίωση, αντικαθιστώντας αυτήν με κοινωνικά συσσίτια, κοινωνικά παντοπωλεία, κοινωνικά ιατρεία και άλλα. Αυτός ο αγώνας θα αμφισβητεί το καπιταλιστικό σύστημα μαζί και την πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ. Έτσι βάζει τα θεμέλια για την προς όφελός του εξουσία, τη λαϊκή εξουσία, (εργατική-κομμουνιστική), ως η μόνιμη και οριστική λύση για την επίλυση των σύγχρονων απαιτήσεών του.
Στέλιος Αλεξάκης
