Φίλοι μου αγαπημένοι και μη
Ύστερα από τριάντα πέντε χρόνια υπηρεσίας έχω πάρει σύνταξη εδώ και μερικά χρόνια. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας μου είχα έξι μήνες και είκοσι εννέα μέρες απεργία, την οποία πλήρωσα φεύγοντας για να καλύψω την ασφάλειά μου. Όλες αυτές οι μέρες απεργίας τις έκανα για να καλυτερέψω το μισθό μου, τις συνθήκες εργασίας και άλλα προς το καλύτερο.
Και.. εν μία νυκτί όλος ο αγώνας αυτών των επτά σχεδόν μηνών πήγε στο διάολο. Βέβαια δεν είναι αυτό το θέμα μου, είναι η συμπεριφορά ορισμένων υπαλλήλων, ανδρών και γυναικών σε διάφορες υπηρεσίες.
Αυτοί λοιπόν φίλοι μου έκαναν κρα για μια θέση και αφού την κατέλαβαν, οι περισσότεροι με μέσον, καβάλησαν το καλάμι. Κάθισαν στην καρέκλα και νομίζουν ότι είναι εξουσία. Άντε να μην πω τι και ποιανού έπιασαν… Ρε είστε υπάλληλοι.
Με τη συμπεριφορά τους οι εν λόγω προκαλούν τον πελάτη και τον πολίτη που πήγε να εξυπηρετηθεί. Ρε κακομοίρηδες, ο πατέρας σας φίλησε κατουρημένες ποδιές, αφισοκόλλησε, έκανε τον κομματάρχη (και ας μην όριζε ούτε τη δική του ψήφο) και άλλους συμβιβασμούς και υποχωρήσεις για να σας τριπώσει σε καμιά υπηρεσία και εσείς με ύφος πέντε Αψβούργων και δέκα Βουρβόνων (και μάλλον δεν θα ξέρετε ούτε τους Αψβούργους ούτε τους Βουρβόνους) συμπεριφέρεστε στον πελάτη σαν να είναι υποπόδιο των ποδών σας.
Πλησιάζει ο πελάτης να σας ρωτήσει κάτι και ούτε σημασία. Η μεν κυρία μασώντας την τσίχλα της σαν γαϊδούρα που θυμίζει, ο δε κύριος με ύφος μπλαζέ και κουρασμένου δεν του εξηγούν γιατί δεν γίνεται η δουλειά του και πολλές φορές του μιλούν και άσχημα, κουβαλώντας η μεν κυρία τον εκνευρισμό της από τη μη ικανοποίησή της από το σύζυγο, εραστή κι εγώ δεν ξέρω ποιον της χθεσινής συνεύρεσης. Ο δε κύριος ξεκατινιασμένος από τη χθεσινή κραιπάλη βαριέται να σου μιλήσει και το πολύ - πολύ να λέει στους άλλους συναδέλφους του, δεν θυμάμαι πόσες έριξα (μπορεί να εννοεί και πορδές).
Υπάρχουν βέβαια και μια άλλη ράτσα καρεκλάτων, οι οποίοι εκτελώντας τα καθήκοντά τους κάνοντας τη δουλειά τους, σε αφήνουν να νομίζεις ότι σου έκαναν μεγάλη εξυπηρέτηση (εγώ προσωπικά οργίζομαι αυτή την κατηγορία υπαλλήλων).
Ρε υπάλληλοι, η υπηρεσία σας πληρώνει να εξυπηρετείτε τον κόσμο και να μη δίνεται την εντύπωση ότι του κάνετε χάρη. Σαν δεν σας αρέσει το υπαλληλική, δηλαδή να είστε υπό άλλον, να γινόσασταν επιχειρηματίες ή ελεύθεροι επαγγελματίες, αλλά βλέπετε θέλει κότσια. Φίλοι μου κάτι τέτοια βλέπω και λέω εδώ χρειάζεται η άρση της μονιμότητας να σφίξουν οι κώλοι.
Βέβαια δεν βάζω όλους στον ίδιο κορβανά, υπάρχουν υπάλληλοι, γυναίκες και άνδρες οι οποίοι είναι και πρόθυμοι και εξυπηρετικοί και τιμούν το πόστο τους. Σε αυτούς βγάζω το καπέλο.
Πολλά φιλιά
ΝΙΚΟΣ ΣΚΑΡΒΕΛΗΣ
