Το ταξίδι αυτό, στις χώρες που πραγματοποιείται από τον Τσίπρα σήμερα, αν μας κυβερνούσαν Έλληνες, έπρεπε προ πολλού να είχε γίνει. Όχι μονάχα από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης,  μα πρωτίστως από τα λαμόγια που Τροία ολόκληρα χρόνια, μας πίνουν το αίμα. Το ταξίδι αυτό, αν μας κυβερνούσαν Ελληνόφρονες, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί, στα χέρια τους, αντί να χλευάζουν και στην ουσία να κατηγορούν στα μάτια των αφεντικών τους, εκείνον που το πραγματοποιεί.  Οι χώρες αυτές, μαζί με την Κίνα, και τη Ρωσία, αποτελούν το αύριο της παγκόσμιας οικονομίας, του παγκόσμιου πολιτικού γίγνεσθαι. Όποιος δεν το βλέπει, είναι ή πουλημένος ή ηλίθιος ή και τα δυο μαζί. Η Κίνα και η Ρωσία, έχουν τεράστια γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή μας, και εμείς έχουμε τεράστια ανάγκη από τη βοήθεια τους. Μια βοήθεια που για να μας την προσφέρουν οι τοκογλύφοι μας, θα πρέπει να μας αφανίσουν από το χάρτη. Εδώ άλλωστε εντοπίζεται και η προδοσία, του «ανθρώπου» που ο λαός μας, εναπόθεσε μια άνετη αυτοδυναμία, για να τον καταστρέψει. Ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου, όταν υπέγραφε τον όρο, να μην έχουμε - όσο μας δανείζουν οι τοκογλύφοι μας - το δικαίωμα, να δανειζόμαστε από άλλη πηγή, διέπραξε το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας. Αν στη χώρα μας, η δικαιοσύνη, ήταν - ως όφειλε - ανεξάρτητη, ο άνθρωπος αυτός, και μόνο γι' αυτό το λόγω, δεν θα έπρεπε να κυκλοφορεί ελεύθερος ανάμεσα μας, πληρώνοντας τον μάλιστα, για να χλευάζει το αξίωμα που κάποτε του έδωσε ο λαός. Ένα αξίωμα, που αποδείχτηκε ΝΑΝΟΣ να το υπηρετήσει, εξευτελίζοντας και τη χώρα, και το όνομα που κουβαλά, μα προπαντός κατάφερε μέσα σε λίγο χρόνο, να ρίξει τον μισό και πλέον πληθυσμό της χώρας, στη μιζέρια και στην καταστροφή. Οι διάδοχοι λοιπόν αυτού του μοιραίου ανθρώπου από την πρώτη στιγμή, - έστω και στα πλαίσια του άλλου μείγματος που ευαγγελιζόταν, στα αναρίθμητα ζάππεια, - το πρώτο μέτρο που έπρεπε να πάρουν, ήταν αυτό της κατάργησης της επαίσχυντης υπογραφής. Το πρώτο βήμα θα ήταν να απαλλάξει ο κύριος Σαμαράς, το λαό και τη χώρα, από τον στενό εναγκαλισμό, που είχε κληρονομήσει από τον πρώην συγκάτοικο του. Αντί αυτού όμως το επόμενο μοιραίου πρόσωπο, έσπευσε να ζητήσει άφεση των αμαρτιών του, από το αφεντικό, με εκείνο το ανεκδιήγητο, ουδείς αναμάρτητος, χαρίζοντας μάλιστα - υπό μορφή ηθικής αποκατάστασης, - και δυο δις ευρώ, στην κυρία Μέρκελ, στην απόγονο του Χίτλερ. Τα ανοίγματα λοιπόν προς την Κίνα, και τη Ρωσία, αποτελούν μια εθνική επιταγή, που οι ερχόμενοι, πρέπει να την λάβουν σοβαρά υπόψη. Όχι γιατί μας αγαπούν, ούτε γιατί εμείς τους αγαπούμε περισσότερο, αλλά γιατί τα συμφέροντα μας σήμερα, είναι κοινά. Η χώρα μας σήμερα, με την γεωπολιτική σημασία που δίδουν η δυο παραπάνω χώρες στην περιοχή, δεν έπρεπε να έχει φθάσει σ' αυτά τα χάλια, και μάλιστα όταν η κρίση - τον καιρό που ενέσκηψε στη χώρα μας, - δεν είχαμε φθάσει σ' αυτή την κατρακύλα. Θέλω να ελπίζω, πως ο ΣΥΡΙΖΑ, στην αλλαγή εξωτερικής πολιτικής, αποβλέπει, όταν μιλάει για σταμάτημα της χώρας από την υποτέλεια, κι ας μην το λέει. Οψόμεθα

Κώστας  Π. Μανιάς.