Μια χρονιά φεύγει και μια καινούρια έρχεται. Τα γεγονότα που συνέβησαν στη χώρα μας το «σωτήριο έτος 2012» είναι πολλά και σημαντικά. Δεν θα επιχειρήσω μια λεπτομερειακή ανασκόπηση γιατί θα ήταν δύσκολο και ασυμβίβαστο με το χώρο της στήλης. Αναδεικνύοντας όμως τα σημαντικότερα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στην πατρίδα, μας τη χρονιά που φεύγει, θα προσπαθήσω να εστιάσω στις επιπτώσεις που αυτά είχαν στην ελληνική κοινωνία. Άλλωστε τα τεκταινόμενα στην κοινωνία πάντα έχουν πολιτική αποτύπωση και οι πολιτικές αποφάσεις επηρεάζουν πάντα τη ζωή των πολιτών. Μια σχέση αλληλεπίδρασης και ανατροφοδότησης που καθορίζεται από τις ζυμώσεις που γίνονται στην κοινωνία των Νεοελλήνων. Γνωστών και αγνώστων, σημαντικών και ασήμαντων, πλούσιων και φτωχών, ανεύθυνων και υπευθύνων, μεγάλων και μικρών, εργαζόμενων και ανέργων, απαθών και περιέργων, συνειδητοποιημένων και μη, πολιτικών και οικονομικών παραγόντων. Σε μια χώρα που η κοινωνία αλλάζει με δραματικό και βίαιο τρόπο, ο οποίος επιφέρει νέους πολιτικούς συσχετισμούς μοιραίο και αναπόφευκτο είναι να κάνουμε  συνειρμούς με άλλες παρόμοιες εποχές οικονομικής καθίζησης.

Η Ελλάδα του 2012 δεν μοιάζει σε τίποτα με την Ελλάδα του 2009. Η τριετία που μεσολάβησε αποδείχτηκε καταλυτική στην αλλαγή του τρόπου ζωής μιας μεγάλης μερίδας του ελληνικού πληθυσμού. Οι πολιτικές εξελίξεις του χρόνου που φεύγει ήταν καθοριστικές. Η κυβέρνηση Παπαδήμου ολοκλήρωσε με επιτυχία ένα πρόγραμμα εθελοντικής ανταλλαγής ομολόγων του ελληνικού δημοσίου με εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα (PSI) και τελικό σκοπό τη μείωση του χρέους. Η εμπλοκή τραπεζών και ταμείων σε αυτή τη διαδικασία υπήρξε αργή και εν πολλοίς απρόθυμη. Δυστυχώς για τους Έλληνες, το χρέος δεν μειώθηκε με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε σε νέο μνημόνιο από μια κυβέρνηση συνασπισμού τριών κομμάτων, η οποία προέκυψε ως αποτέλεσμα  μιας διπλής εκλογικής αναμέτρησης. Η κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων άλλαξε και μάλιστα εντυπωσιακά προς το ήττον, στην περίπτωση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος και προφανώς προς το μάλλον, του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Η άνοδος της Χρυσής Αυγής και η είσοδός της στο Κοινοβούλιο σηματοδοτεί την απελπισία μεγάλων στρωμάτων του πληθυσμού, τα οποία επιδεικνύουν πρόθεση εκδίκησης και τιμωρίας στο μεταπολιτευτικό πολιτικό πλέγμα εξουσίας και στο προσωπικό που το συγκροτεί. Η φοροδοτική ικανότητα των πολλών Ελλήνων της μεσαίας τάξης εξαντλήθηκε και η αδυναμία είσπραξης βεβαιωμένων οφειλών από το κράτος είναι πλέον γεγονός. Χιλιάδες άνθρωποι που έχασαν τη δουλειά τους, οδηγούνται στο κοινωνικό περιθώριο και στην απόλυτη εξαθλίωση. Χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν και χιλιάδες άνθρωποι αυτοκτόνησαν. Και το χειρότερο είναι ότι το τρίτο μνημόνιο, στην ουσία θα αρχίσει να εφαρμόζεται με τη νέα χρονιά σε μια ήδη καθημαγμένη και σαστισμένη κοινωνία που βλέπει τη ζωή της να γκρεμίζεται από τη στέγη ως τα θεμέλια. Όταν στον πολίτη που κρυώνει επειδή αδυνατεί να αγοράσει πετρέλαιο θέρμανσης, το κράτος απαντά με αυξήσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα, τότε η κατάσταση είναι για κλάματα και σίγουρα δεν προσφέρεται για γέλια.

Δώδεκα και δεκατρία λοιπόν. «Εγώ γελώ με δώδεκα και δεκατρείς με μένα». Μια δύσκολη παλιά χρονιά δίνει τη σκυτάλη σε μια νέα που δεν διαφαίνεται ευκολότερη. Η εκταμίευση της δόσης από το νέο δάνειο, δημιουργεί την αίσθηση ότι τουλάχιστον αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη, ότι κάτι θα κινηθεί. Σίγουρα είναι ανορθόδοξο από οικονομική άποψη, να χρωστάς και να εξακολουθούν να σε δανείζουν επειδή δεν μπορείς να πληρώσεις το παλιό χρέος.  Η πτώχευση όμως με την «τρικουπική» έννοια, φαίνεται για τώρα τουλάχιστον να απομακρύνεται. Οι πολιτικοί ταγοί οφείλουν να δώσουν όραμα και στόχο στους Έλληνες. Οι βίαιες αλλαγές συνήθως σηματοδοτούν βιαιότερες συγκρούσεις. Το 2013 έρχεται χωρίς πολλά φώτα και τυμπανοκρουσίες. Η κοινωνία χρειάζεται ελπίδα. Καλή χρονιά με υγεία και δύναμη σε όλους.

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΑΚΟΥΜΙΑΝΑΚΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ

E-mail: [email protected]

http://soixantedix.blogspot.com/