Στον πίνακα της «Lloyd's List» με τους 100 επιχειρηματίες που πρωταγωνίστησαν το 2012 στη ναυτιλία με τις κινήσεις που έκαναν και τις επενδύσεις τους, φιγουράρουν τα ονόματα 14 Ελλήνων πλοιοκτητών και στελεχών της ναυτιλίας». Η «λίστα» των 14 δημοσιεύτηκε την προ περασμένη Τρίτη. Τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν είναι αποκαλυπτικά: «Την πρωτοπορία στην παγκόσμια ναυτιλία διατηρεί η Ελλάδα σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της UNCTAD (....) η ελληνική εμπορική ναυτιλία κατέχει την πρώτη θέση με βάση τη μεταφορική ικανότητα (DWT) με δεύτερη την Ιαπωνία. Οι Έλληνες πλοιοκτήτες ελέγχουν 3.321 πλοία συνολικής μεταφορικής ικανότητας 224.051.881 DWT και κατέχουν μερίδιο 16,10% στον παγκόσμιο στόλο». Πρόκειται για στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι οι Έλληνες εφοπλιστές ακόμα και σε περίοδο βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, εξακολουθούν να βγάζουν με το αίμα, τον ιδρώτα και τον πόνο των ναυτεργατών αμύθητα κέρδη.
Από πού προκύπτει αυτή η κερδοφορία; Με τη στήριξη της πολιτικής που χρόνια τώρα διαμορφώνουν υπέρ τους οι κυβερνήσεις των καπιταλιστών, της πλουτοκρατίας, των εφοπλιστών, όπως και η συγκυβέρνηση, οι εφοπλιστές έχουν επιδοθεί σε ένα άνευ προηγουμένου πλιάτσικο σε βάρος των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων. Επί δεκαετίες, ληστεύουν τα ασφαλιστικά ταμεία των ναυτεργατών. Είναι ανυπολόγιστα τα ποσά που οφείλουν στο Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο. Επιπρόσθετα το 2005, η μία από τις κυβερνήσεις των καπιταλιστών (ΝΔ), ποντοπόροι εφοπλιστές και αυτοί των κρουαζιερόπλοιων απαλλάχτηκαν από τις ασφαλιστικές εισφορές. Επιδοτούνται με «ζεστό χρήμα» από την τσέπη των εργαζομένων, για να καλύπτουν τα ελληνικά νησιά με πλοία «σκυλοπνίχτες».
Για το Ρέθυμνο, δεν πρέπει να υπάρχει εργαζόμενος που να μην έχει αντιληφθεί όλα αυτά τα χρόνια τι γίνεται, μήπως και αποκτήσει καράβι που θα το ενώσει με τον Πειραιά. Για τους καπιταλιστές εφοπλιστές, τα δις εκατομμύρια τους, αυξάνονται με πιο γοργούς ρυθμούς και με λιγότερα εμπόδια όταν και το Ρέθυμνο δεν έχει καράβι. Εκεί οφείλονται και οι δυσκολίες απόκτησης καραβιού, που είναι νομοτέλεια στα όρια του καπιταλιστικού συστήματος. Το πρόβλημα θα λυθεί οριστικά μόνο στη λαϊκή εξουσία, εφόσον το αποφασίσουν οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι φτωχοί αγρότες με τη νεολαία των λαϊκών στρωμάτων, όπου και οι θαλάσσιες συγκοινωνίες θα είναι λαϊκή περιουσία και θα υπηρετούν τις ανάγκες τους - θα υπόκεινται σε λαϊκό έλεγχο - και όχι το κέρδος.
Περίπου 450 πλοία ναυπηγούν αυτή την περίοδο, αλλά ούτε κουπί στα ναυπηγεία της χώρας. Οι μισθοί και τα μεροκάματα στην Ελλάδα είναι ακόμα πολύ μεγάλοι άρα και ασύμφορη η ναυπήγησή τους, πάντα σε σχέση με τα μεροκάματα της Κίνας, της Ινδίας, του Μπαγκλαντές κλπ. Οι εφοπλιστές είναι πλήρως φοροαπαλλαγμένοι, δεν πληρώνουν ΦΠΑ ούτε για τη λεκάνη της τουαλέτας τους. Οι εργατικές, λαϊκές οικογένειες δεν έχουν τη δυνατότητα να πάρουν ούτε σταγόνα πετρελαίου, όμως για τους εφοπλιστές το πετρέλαιο είναι αφορολόγητο (τράνζιτ). Τα κέρδη τους είναι ματωμένα από το αίμα των εργατών στεριάς και θάλασσας.
Από την άλλη, οι ναυτεργάτες, βιώνουν την ανεργία και την εξαθλίωση, τη στυγνή εκμετάλλευση στα καράβια. Περίπου 12.000 άνεργοι ναυτεργάτες αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης. Το επίδομα ανεργίας ανέρχεται στο ...ιλιγγιώδες ποσό των ...294 ευρώ για τους έγγαμους και 235 για τους άγαμους ναυτεργάτες. Ενώ οι προϋποθέσεις για το επίδομα ανεργίας, είναι απαγορευτικές για τη συντριπτική πλειοψηφία. Οι ναυτεργάτες βιώνουν τη σύγχρονη δουλεία, τα δουλεμπορικά κυκλώματα, τις συντάξεις - πείνας τις απανωτές μειώσεις των οργανικών συνθέσεων, την αφαίρεση εργασιακών δικαιωμάτων, τη «μαύρη εργασία», την τρομοκρατία. Όμως, οι ναυτεργάτες είναι που φτύνουν αίμα στα πλοία για να τσεπώνουν απίστευτο πλούτο οι εφοπλιστές. Οι ναυτεργάτες είναι η δύναμη που κρατά τα πλοία σε κίνηση και αργά ή γρήγορα με την οργάνωση της πάλης τους εφόσον το επιλέξουν και με τους εργαζόμενους της στεριάς, με τη λαϊκή συμμαχία θα διεκδικήσουν τον ιδρώτα τους, το μόχθο τους, τον πλούτο που παράγουν, γιατί μόνο έτσι δημιουργούνται προϋποθέσεις να παίρνουν αυτό που παράγουν, δηλαδή, πετώντας από το σβέρκο τους τα παράσιτα της κοινωνίας, τους καπιταλιστές.
Στέλιος Αλεξάκης
Ρέθυμνο 31-12-2012
