"Η ανθρωπιά στην Ελλάδα δεν έχει χαθεί". Αυτός είναι ο τίτλος του δημοσιογραφικού πρακτορείου Reuters σε ρεπορτάζ για την Ελλάδα του 2012. Το 2012 αφήνει πίσω του 20.000 άστεγους, 90% εκ των οποίων είναι Έλληνες που είναι θύματα της κρίσης απο το 2010. Επιπλέον πολλές είναι και οι απώλειες (οικονομικές και όχι μόνο) για κάθε ελληνική οικογένεια. Και όμως φαίνεται ο κόσμος να αντιδρά θετικά σε όλη αυτή την κατάσταση. Η αλληλεγγύη στον συνάνθρωπο γίνεται μεγαλύτερη και δυνατότερη, η βοήθεια στον άστεγο ακόμα περισσότερη με τον Έλληνα να συμμετέχει συχνά και όπως μπορεί απο το υστέρημα του σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις προσφέροντας κάτι, έστω και μικρό, που δεν του χρειάζεται αντί να το πετάξει.
Αυτό δείχνει και το μεγαλείο της ψυχής του Έλληνα. Δείχνει, ποιοί είμαστε ακόμα και αν "τρωγόμαστε" πολλές φορές μεταξύ μας.
Μέρες που είναι ας στολίσουμε περισσότερο τις καρδιές μας παρά το σώμα μας και ας στείλουμε μηνύματα αισιοδοξίας και πίστης πως όλα θα πάνε καλά σε αυτούς τους ανθρώπους που μας έχουν ανάγκη άμεσα. Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως όλο τον υπόλοιπο χρόνο θα πρέπει να τους ξεχνάμε. Ένα παραπάνω όμως αυτή την περίοδο. Διότι αύριο, ποιός ξέρει; Ίσως να είμαστε εμείς στην ίδια θέση. Να έχουμε τις ίδιες ανάγκες. Το σίγουρο πάντως είναι ότι σαν λαός έχουμε μάθει, στα δύσκολα να είμαστε ενωμένοι, να επιβιώνουμε, να δείχνουμε την ανθρωπιά μας, το φιλότιμο μας, τα συναισθήματα μας, σε όσους μας έχουν ανάγκη ακόμα και αν δε αρέσει σε κάποιους άλλους. Είμαι σίγουρος πως δε θα σταμάτησει αυτή η "παράδοση" στην μνημονιακή Ελλάδα του 2012 αλλά θα συνεχιστεί για πολλά ακόμη χρόνια. Καλή χρονιά σε όλους, πάντα με υγεία και χαρά που είναι και τα βασικά...
Μιχάλης Ρομπογιαννάκης
