Δεν είμαι από αυτούς που πανηγύρισαν την επιτυχία στις Βρυξέλλες της συγκυβέρνησης, στο Eurogroup την περασμένη Δευτέρα, επειδή πήραμε τη δόση που κάποιοι περίμεναν ως σωτήρια... Ούτε και με έπεισε το διάγγελμα από τηλεοράσεως, την επόμενη, του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά...
Ξέρω καλά, πως παρά τα όσα λένε -πάντα ψέματα λένε, εξάλλου- τα χρήματα αυτά, όταν φτάσουν να εκταμιευθούν, δεν πρόκειται να πέσουν στην αγορά για να τονωθεί η πραγματική οικονομία...
Ίσως, κατά τα λεγόμενα των υποστηρικτών, να συμβάλουν στην ανάπτυξη... Ίσως βοηθήσουν να ανοίξουν οι δουλειές, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, να χτυπηθεί το τέρας της ανεργίας που καθώς διευρύνεται δημιουργεί δράματα στην κοινωνία, μερικές φορές και μη αναστρέψιμα. Έχω καθαρή την εικόνα του τι συμβαίνει γύρω μου, δίπλα μου... Ο κόσμος υποφέρει... Κι αυτοί φρόντισαν πριν τους πανηγυρισμούς να “στριμώξουν” ακόμα περισσότερο τους ήδη πρεσαρισμένους μισθωτούς και συνταξιούχους.
Το Μνημόνιο ΙΙΙ που πέρασε με την ψήφο 153 πειθήνιων κομματικών βουλευτών σε ένα άρθρο 700 σελίδων που είμαι βέβαιος ότι δεν διάβασαν, τους έδεσε χειροπόδαρα, ακόμα περισσότερα. Τώρα έχουμε ακόμα μικρότερους μισθούς και συντάξεις, ακόμα μικρότερες αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης, ακόμα πιο άγριο το τοπίο των εργασιακών σχέσεων.
Είμαι πια απολύτως βέβαιος ότι έχουν βάλει κερί στ' αυτιά τους και παρωπίδες στα μάτια τους. Δεν ακούν, δεν βλέπουν, δεν αφουγκράζονται τον πόνο μιας ολόκληρης κοινωνίας που περνά τον πιο δύσκολο χειμώνα των τελευταίων 40 χρόνων...
Κλεισμένοι στα καλά κλιματιζόμενα γραφεία τους, ακούν μόνο τις φωνές από τους κομματικούς ινστρούχτορες, τα χειροκροτήματα τους κάθε φορά που ενεργούν ως πειθήνια όργανα και όχι αυτόβουλα ως ζώντες οργανισμοί.
Δεν είδαν, δεν άκουσαν τίποτα για το χειρότερο πρόσωπο των μέχρι τώρα Μνημονίων... Αυτό, που η οικονομική κρίση, οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και η ανεργία βάζουν το πιστόλι στον κρόταφο χιλιάδων Ελλήνων... Δεν είδαν, δεν διάβασαν τα στοιχεία που διαβίβασε στη Βουλή το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη που κάνουν λόγο για 3.124 αυτοκτονίες και απόπειρες αυτοκτονιών σε όλη την Ελλάδα το διάστημα από το 2009 έως και τον Αύγουστο του 2012, φανερώνοντας τις δραματικές διαστάσεις που έχει λάβει το φαινόμενο στη χώρα μας.
Αν τη διάβαζαν θα έβλεπαν ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου, όσο βαθαίνει η κρίση και σκληραίνουν τα μέτρα των εκάστοτε κυβερνήσεων τόσο οι αυτοκτονίες αυξάνονται καθώς το 2009 αυτές ανήλθαν σε 677, το 2010 σε 830, το 2011 σε 927και το 2012 μέχρι τις 31 Αυγούστου 690...
Τη θλιβερή πρωτιά φαίνεται να έχει η Αθήνα, με 355 περιστατικά αυτοκτονιών, ενώ ακολουθεί η Θεσσαλονίκη με 319. Ιδιαίτερα υψηλά είναι τα νούμερα στην Κρήτη, με 199 αυτοκτονίες, ενώ μεγάλος είναι ο αριθμός σε Αιτωλοακαρνανία με 120 περιστατικά, στην Αχαϊα με 87, αλλά και στην Εύβοια με 82 περιστατικά...
Την ίδια ώρα που δίνονταν αυτή η έκθεση στη Βουλή ένας 33χρονος άνεργος στην Πάτρα κρέμονταν με καλώδιο από μια ελιά... Διερχόμενοι εντόπισαν τον άτυχο άνδρα και πρόλαβαν να τον κατεβάσουν από το δέντρο ζωντανό, ωστόσο οι γιατροί δεν κατάφεραν τελικά να τον κρατήσουν στη ζωή. Ο αυτόχειρας σύμφωνα με το ρεπορτάζ ήταν πατέρας ενός 5χρονου παιδιού και αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα καθώς ήταν άνεργος, όπως και η σύζυγός του...
Η κρίση επηρεάζει τις αυτοκτονίες, τονίζουν οι ψυχίατροι, ως οι πλέον ειδικοί. “Οι αυτοκτονίες και η ανεργία είναι άμεσα συνδεδεμένες. Κάθε μέρα γίνονται 10 με 20 απόπειρες, ενώ πολλές αυτοκτονίες δεν καταγράφονται”. Το τελευταίο ας το κρατήσουμε. Ο καθένας γνωρίζει από τον περίγυρό του περιστατικά που αφορούν σε αιφνίδιους θανάτους υγιών ανθρώπων...
Αναρωτιέμαι λοιπόν: Υπάρχει κανένας λόγος να πανηγυρίσει κανείς όταν το υπερβολικά μεγάλο μέρος των χρημάτων από τη δόση, όταν αυτή εκταμιευθεί, θα πάει στην αναδιάρθρωση των Τραπεζών. Των ίδιων αυτών Τραπεζών που κάποτε πίεζαν τα θύματά τους να πάρουν δάνεια γνωρίζοντας πως δεν είναι σε θέση να τα αποπληρώσουν, με αποτέλεσμα να στριμωχτούν ακόμα περισσότερο όταν έχασαν τη δουλειά τους λόγω της μεγάλης ύφεσης. Ας χειροκροτούν τον εαυτό τους στον καθρέφτη, αν δεν έχουν το σθένος να τον φτύσουν για το πώς κατάντησαν τον κόσμο γύρω τους...
Του Νίκου Θεοδωράκη
Δημοσιογράφου
thrapsaniotis.gr
