Του Μανόλη Σμυρνάκη
Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε την κορύφωση στο έργο του παραλόγου που από καιρό παίζεται σε βάρος της χώρας μας.
Οι ηγέτες του Eurogroup και του Δ.Ν.Τ. για μια ακόμη φορά δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν για τον τρόπο αντιμετώπισης της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, αλλά και για την έγκριση εκταμίευσης της δόσης των 31,5 δις €, όπως είχε συμφωνηθεί. Η δόση την οποία ο κος Σαμαράς με περισσή υπερηφάνεια ανακοίνωνε στη βουλή, τονίζοντας μάλιστα ότι δεν θα είναι 31,5 αλλά 45 δις €.
Για μια ακόμη φορά λοιπόν η Ελλάδα γίνεται έρμαιο των μικρών και κοντόφθαλμων ηγετών της Ευρώπης , οι οποίοι όχι μόνο ξεχνούν τη δέσμευσή τους ότι η χώρα μας δεν θα πτωχεύσει, αλλά και αδιαφορούν προκλητικά για το Γολγοθά των Ελλήνων εξαιτίας της φτώχειας και της εξαθλίωσης που μας επέβαλαν οι ίδιοι, η Κεντρική Τράπεζα Επενδύσεων και το Δ.Ν.Τ.
Και όλα αυτά με τη συγκατάθεση δυστυχώς της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία μετά από πέντε μήνες συζητήσεων αποδέχθηκε τελικά τις νέες προτάσεις -απαιτήσεις της τρόικας και με σημαντικές απώλειες πέρασε τα νέα σκληρά και επώδυνα μέτρα από τη βουλή, προκειμένου να πάρουμε τα χρήματα που ως γνωστόν έπρεπε να είχαν δοθεί από το Σεπτέμβριο. Ο κος Σαμαράς διαμηνύει σήμερα στους εταίρους μας ότι έκανε ότι του ζητήθηκε και ότι και αυτοί θα πρέπει με τη σειρά τους να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους απέναντι στη χώρα.
Την κατάσταση βέβαια είχε ήδη επιδεινώσει η αδιανόητη απουσία διορατικότητας, στρατηγικής και σχεδιασμού του κου Σαμαρά, και της συγκυβέρνησης γενικότερα, οι οποίοι δεν κατέθεσαν, γιατί πιστεύω δεν είχαν, συγκεκριμένη θέση - πρόταση για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, αλλά περιορίζονταν στο να αποδέχονται ή να προσπαθούν να αποκρούσουν τα μέτρα που ουσιαστικά τους υπαγορεύονταν από τη Τρόικα. Αυτό, κατά τη γνώμη μου αποτελεί και την ιστορική τους ευθύνη.
Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, τη Δευτέρα αποφασίζουν θετικά οι υπουργοί οικονομικών των χωρών, αλλά δεν είναι σίγουρο ακόμη αν η δόση θα δοθεί ολόκληρη ή τμηματικά, με ποιες προϋποθέσεις και αν θα βρεθεί τελικά τρόπος αντιμετώπισης της βιωσιμότητας του χρέους μας. Το σίγουρο όμως είναι ότι αυτή η συμπεριφορά, η εξάρτηση και το μαρτύριο της σταγόνας για τη χώρα μας δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχίζεται κάθε φορά που θα πρόκειται να γίνεται η εκταμίευση των επόμενων δόσεων.
Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει να αλλάξουν τακτική και συμπεριφορά, όλοι οι παράγοντες που διαμορφώνουν την πολιτική αυτής τη χώρας.
Συγκεκριμένα :
- Πρώτα και κύρια η κυβέρνηση που θα πρέπει επιτέλους να δώσει βαρύτητα στην ανάπτυξη με έργα και όχι με λόγια, στην αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης, στην παραγωγική ανασυγκρότηση, στην πάταξη του παραεμπορίου και της φοροδιαφυγής, στην είσπραξη των οφειλομένων, για να κινηθεί η οικονομία και να σταματήσει επιτέλους η καταστροφική οικονομική πολιτική που ακολουθείται και που οδηγεί στην εξαθλίωση του εργαζόμενου, και του συνταξιούχου και τον αφανισμό της μικρομεσαίας επιχείρησης.
- Η αντιπολίτευση με τη συνεχή και στείρα άρνηση και τις καταγγελίες προς πάσα κατεύθυνση, που προσπαθεί να κερδίσει πολιτικά από αυτή την κατάσταση. Κυρίως όμως η αξιωματική αντιπολίτευση, που περιορίζεται να κατηγορεί την συγκυβέρνηση για υποτέλεια, χλιαρή διεκδίκηση και υποτονική διαπραγμάτευση. Όχι ότι όλα αυτά δεν ισχύουν, αλλά επιβάλλεται να συνοδεύονται από εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από τη σημερινή κρίση, από μια εναλλακτική και κυρίως εφαρμόσιμη πρόταση. Θέσεις όπως αυτές που συνήθως ακούγονται, π.χ. καταργούμε το μνημόνιο με ένα άρθρο στη βουλή, διακόπτουμε τις πληρωμές στους δανειστές μας, επαναφέρουμε τους μισθούς και τις συντάξεις στα πρότερη κατάσταση και επαναπροσλαμβάνουμε όλους τους απολυμένους, νομίζω ότι όχι μόνο δεν πείθουν κανένα, αλλά και δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτές από τους εταίρους μας.
Είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο ότι σήμερα η κα Μέρκελ και ο κος Σόιμπλε καθορίζουν την πολιτική στην Ευρώπη σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, παρά τις πιέσεις και τις αντιδράσεις ευρωπαϊκών χωρών αλλά και των ΗΠΑ, και της κας Λαγκάρτ. Για ποιο λόγο να υποχωρήσουν στις απειλές του κου Τσίπρα, όταν μάλιστα γνωρίζουν άριστα την τραγική θέση στην οποία βρισκόμαστε;
Οι παραγωγικές δυνάμεις, όλο το δυναμικό της χώρας και ο καθένας από εμάς, ο καθένας από το δικό του μετερίζι, αφού συνειδητοποιήσουμε ότι η σημερινή κατάσταση είναι πρόβλημα και ευθύνη όλων μας
Για να βγούμε από το σημερινό αδιέξοδο, να επανακτήσουμε και πάλι την υπερηφάνεια μας, το φιλότιμό μας, την αξιοπρέπειά μας .
Άλλωστε δε θα είναι η πρώτη φορά που ως λαός καταφέρνουμε ακόμα και το αδύνατο όταν είμαστε ενωμένοι.
