Πολλή όμορφη, φίλοι μου, η πρωτοβουλία ορισμένων καλών Ρεθεμνιωτών που αγαπούν και πονούν αυτό τον τόπο και που θέλουν να τον δουν να πηγαίνει μπροστά και να προοδεύει. Εννοώ τον ραδιομαραθώνιο για τη συγκέντρωση χρημάτων για το πλοίο μας.
Δεν ήταν άλλο από μία κραυγή αγωνίας και απελπισίας ενός ολόκληρου νομού, που συμπιέζεται ανάμεσα σε δύο άλλους με λιμάνια και αεροδρόμια.
Κάποια στιγμή άκουσα τον speaker, ο οποίος έλεγε ότι απλοί άνθρωποι και συνταξιούχοι έδιναν τον οβολό τους, ενώ οι λεφτάδες της πόλης μας ούτε φάνηκαν.
Συμπολίτες, οι λεφτάδες της πόλης μας είναι, εκτός από τους νεόπλουτους (εκεί να δεις γυφτιά, ζουν με το φόβο μήπως ξαναφτωχάνουν οι φουκαράδες), είναι γόνοι ορισμένων οικογενειών που χαντάκωσαν το παντέρμο Ρέθυμνο. Και διερωτώμαι, οι εν λόγω παράγοντες εκείνης της εποχής τι άφησαν να γίνει στο Ρέθυμνο; Το αεροδρόμιο; Καταπατημένες εκτάσεις σήμερα. Το λιμάνι; Ο Θεός να το κάνει. Κι αυτό έγινε εδώ που έγινε γιατί του ενός τα γραφεία ήταν δίπλα και του αλλουνού οι αποθήκες. Ενώ αν γινόταν στον Κουμπέ θα είχαν περισσότερα μεταφορικά.
Αυτό τον τόπο φίλοι μου, τον ήθελαν μικρό και κακομοίρικο γιατί ήθελαν να τον εκμεταλλεύονται κατά το δοκούν. Ήθελαν ανθρώπους να κοιμούνται για να κάνουν τις δουλειές τους όπως τους βόλευε. Βέβαια όλοι αυτοί παρίσταναν τους κομματάρχες της εποχής. Από τον Παπαδογιάννη, βουλευτή της ΕΡΕ τότε, μέχρι σήμερα όσοι πέρασαν, ζωντανοί και πεθαμένοι, τί έκαναν σε αυτό τον τόπο; Μάθαμε να λέμε έβαλαν τη σφραγίδα τους, ποιά σφραγίδα; Θου φυλακή τω στόματί μου. Ας είναι. Έχει λιμάνι το Ρέθυμνο; Έχει αεροδρόμιο; Ο κάθε Ρεθεμνιώτης που για τον α ή β λόγο πρέπει να πάει Αθήνα, θα φύγει μέσω Ηρακλείου ή Χανίων.
Όλοι αυτοί που πέρασαν σαν πολιτικοί, σαν άρχοντες του τόπου, όχι μόνο οι βουλευτές, τί διεκδίκησαν γι’ αυτό τον τόπο; Ίσως βρεθεί κάποιος να πει ότι έδειξαν κάποια δραστηριότητα. Βέβαια… στα ρακοκάζανα, όπου κι εκεί πήγαιναν για ψηφοθηρικούς λόγους και για να αποσπάσουν τον θαυμασμό… όφου, όφου ένας απλός άνθρωπος, με τα χέρια ν-του έτρωγενε. Και δεν διερωτήθηκε η θαυμάστρια, θα μπορούσε να ήταν σύνθετος, ή αν ήξερε να χρησιμοποιεί καλά το μαχαιροπίρουνο.
Ξέρουν όμως να πηγαίνουν στις παρελάσεις, να ανεβαίνουν στην εξέδρα των «επισήμων». Τελευταία τους είδαμε και στα κλουβιά, και εννοώ τα κιγκλιδώματα που είχαν βάλει στους δρόμους «το κλουβί με τις…» κινηματογραφική επιτυχία.
Εδώ που τα λέμε έχουν ανακατευτεί στην εν λόγω εταιρεία και κάποιοι τελείως άσχετοι, οι οποίοι θέλουν να παριστάνουν κι αυτοί τους παράγοντες. Αφήστε μωρέ τους επαΐοντες επιτέλους να κάνουν αυτό που πρέπει. Στην Ελλάδα δεν γίνεται τίποτα σωστό γιατί όλοι ξέρουν δεν ξέρουν ανακατεύονται όλοι σαν τις τσου…
Δεν είναι κακό να λέμε όταν πρέπει δεν ξέρω αυτό το αντικείμενο, δεν είμαι ικανός γι’ αυτό το θέμα. Τέλος πάντων κύριοι που ανακατεύεστε, ανοίξτε τα μάτια σας, γιατί δεν έχουμε άλλες δυνατότητες. Όσοι αγαπούμε αυτόν τον τόπο ας προσπαθήσουμε.
Και για την ιστορία. Κάποιο βράδυ ήμουν καλεσμένος σε φιλικό σπίτι και γόνος παλαιάς οικογένειας όταν έθιξα το θέμα του λιμανιού μου είπε δεν χρειάζεται διότι στα 70 χλμ εκατέρωθεν υπάρχουν και λιμάνια και αεροδρόμια. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Υ.Γ. άσχετο: Εφέτος το ΄12 είναι εκατό χρόνια από τη γέννηση των Δαλέντζα και Πρεβελάκη. Εδώ θα είμαστε και θα δείτε τι θα γίνει για τον Πρεβελάκη, για δε τον μακαρίτη τον Δαλέντζα απολύτως τίποτα γιατί μάλλον ζουν ορισμένοι «ήρωες» του βιβλίου του.
Γιούχα μωρέ, γιούχα…
Ο Δαλέντζας γι’ αυτούς που δεν ξέρουν είναι ο συγγραφές του βιβλίου «Ντάρα Μανέλα» που αναφερόταν σε ορισμένους συμπολίτες μας και τα καμώματά τους, οι οποίοι «ήρωες» του βιβλίου του δεν το ανέχθηκαν.
Φιλάκια στους διοργανωτές του ραδιομαραθώνιου
ΝΙΚΟΣ ΣΚΑΡΒΕΛΗΣ
