Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η συνείδηση των βουλευτών είναι κάτι σαν «τη σωτηρία της ψυχής» : πολύ μεγάλο πράγμα ! Αν μη τι άλλο , επειδή , σύμφωνα με το σύνταγμα «…οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση».
Μόνο που η συνείδηση του βουλευτή δεν είναι απλώς μεγάλο πράγμα. Είναι πολύ μυστήρια υπόθεση. Άλλος ακούει στη συνείδηση του να του μιλάει η φέτα Δωδώνης. Άλλη βλέπει τη συνείδησή της να ματώνει για τις ξεναγούς τις Κέρκυρας. Και άλλος δεν αντέχει να περιφέρει τη συνείδησή του στα καφενεία του Ηρακλείου. Υπάρχουν ακόμη και ορισμένοι που αντιλαμβάνονται τον στίχο στην πλήρη του έννοια.
Η συνείδησή τους , δηλαδή , είναι και αυτή σαν του «γυρολόγου». Ξεκινάει από το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου , πλέει λίγο στο ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, στο δρόμο για τη Δαμασκό βλέπει φως γι το Μνημόνιο , μετακομίζει στη ΔΗΜΑΡ (ή στην Κατσέλη) για κανά δυο εκλογές , ψηφίζει την κυβέρνηση Σαμαρά και μετά την κάνει για το ΣΥΡΙΖΖΑ , μήπως και ο κάτοχος της συνείδησης ξαναβγεί βουλευτής διότι τώρα «έσφιξαν τα γάλατα…». Διότι , η καλή συνείδηση του καλού βουλευτή , μπορεί να λέει πολλά και διάφορα , αλλά σχεδόν πάντα καταλήγει σε μια σοφή επιταγή : μη γίνεται δυσάρεστος.
Έτσι , ο ευσυνείδητος βουλευτής είναι εκείνος που πρωτίστως τα έχει καλά με τους συνεταιριστές της Δωδώνης , τις ξεναγούς της Κέρκυρας και τα καφενεία του Ηρακλείου. Μπορεί , δηλαδή , η παρουσία του στη Βουλή να μην προσφέρει τίποτα στον τόπο , αλλά τουλάχιστον εκείνος τα έχει καλά με τους ψηφοφόρους του.
Και από προσχήματα άλλο τίποτα ! Άλλοι ανακαλύπτουν ότι η συνείδηση τους απέκτησε αιφνιδίως εντονότατα αριστερά αντανακλαστικά. Άλλους τους πνίγει η αδικία των μέτρων . Άλλοι κλαίνε για τη δυστυχία του κοσμάκη . Και κάποιοι δεν τηρούν ούτε τα προσχήματα. Μόλις προχθές άκουσα ένα από τους συνήθης «γυρολόγους» να ανακαλύπτει το Νοέμβριο ότι ο Σαμαράς δεν ήταν ενδεδειγμένη επιλογή πρωθυπουργού τον Ιούνιο…. Προφανώς για να συνεχίσει το ταξιδάκι του εκτός κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Λυπάμαι , αλλά τέτοιους έχουμε στείλει στη Βουλή . Συνεπώς , εμείς φταίμε. Εμείς τους ζητήσαμε να μη μας στεναχωρούν και να μη μας δυσαρεστούν προκειμένου να τους ξαναψηφίσουμε. Και αυτό ακριβώς κάνουν περιφερόμενοι . Λένε στα καφενεία και στις ξεναγούς και στους παραγωγούς φέτας , μόνο εκείνα που θέλουν να ακούσουν.
Δυστυχώς , ποτέ δεν τους ζητήσαμε να είναι χρήσιμοι. Αν και πολύ φοβάμαι πως ακόμη κι αν το ζητούσαμε , αποκλείεται η συνείδησή τους να καταλάβαινε τι σημαίνει η λέξη….
Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
