Από τα φερέφωνα της επίσημης προπαγάνδας μάθαμε τα εξής καταπληκτικά: «Φέρτε τα λεφτά στην Ελλάδα για επενδύσεις». Η κυβέρνηση καλεί τους Έλληνες επιχειρηματίες να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ιταλών. Αντί να «επενδύσουν» σε σπίτια στο κέντρο του Λονδίνου και να γεμίζουν θυρίδες στην Ελβετία, τους ζητεί να στηρίξουν τη χειμαζόμενη από την ύφεση οικονομία με παραγωγικές επενδύσεις. «Να έρθουν εδώ τα χρήματα» επαναλαμβάνει μονότονα ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος και καλεί σε κινητοποίηση «για λόγους συμμετοχής στην εθνική προσπάθεια» τους επιχειρηματίες, τον ναυτιλιακό κόσμο και τον απόδημο Ελληνισμό».
Αφού ο κ. Βενιζέλος και η κυβέρνηση ενδιαφέρονται τόσο πολύ να γυρίσουν τα χρήματα που βγήκαν έξω, τότε γιατί ξεκινά με τους προστάτες της; Γιατί δεν ξεκινά με τη φορολογία στη πηγή τους όλων των κεφαλαίων που φεύγουν ή έφυγαν στο εξωτερικό; Γιατί δεν επιβάλλει αυτή τη φορολογία με συντελεστές αντίστοιχους της φορολογίας υψηλών εισοδημάτων, με αναδρομική ισχύ; Και μη μασάτε το παραμύθι ότι η κυβέρνηση δεν γνωρίζει ποιοι βγάζουν αυτά τα κεφάλαια στο εξωτερικό. Τα κεφάλαια αυτά βγαίνουν επίσημα μέσω των τραπεζών. Κι επομένως είναι πολύ εύκολο να βρεθούν ονόματα και εταιρείες που ασκούνται σ’ αυτού του είδους το άθλημα.
Τη δεκαετία 2000-2009 βγήκαν επίσημα κεφάλαια από τη χώρα αξίας 252 δισ. ευρώ. Τη πλήρωναν σε φόρους; Απολύτως τίποτε. Μόνο το 2010 και εν μέσω χρεοκοπίας, μνημονίων, φοροεπιδρομών και δραστικών περικοπών, βγήκαν άλλα 48 δισ. ευρώ επίσημα. Πόσο φορολογήθηκαν; Ούτε ευρώ. Στο πεντάμηνο Ιανουαρίου – Μαΐου 2011 βγήκαν επίσημα κεφάλαια της τάξης των 18,9 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 4,9 δισ. ευρώ βγήκαν με τη μορφή αμοιβών, μερισμάτων και κερδών στο εξωτερικό. Ενώ άλλα 13,9 δισ. ευρώ βγήκαν από τη χώρα έπειτα από ρευστοποίηση τίτλων του ελληνικού Δημοσίου (ομόλογα και έντοκα γραμμάτια) από ξένους επενδυτές. Δευτερευόντως ντόπιοι επενδυτές αύξησαν τις τοποθετήσεις τους σε παράγωγα του εξωτερικού κατά 614 εκατ. ευρώ. Μήπως πλήρωσαν τίποτε σε φόρους; Όχι βέβαια.
Αποικιακή κηδεμονία
Καταλάβατε τώρα τι σημαίνει «ελεγχόμενη» πτώχευση. Σημαίνει σε απλά ελληνικά μια πτώχευση όπου το κράτος, προκειμένου να λειτουργήσει ξανά, θα τεθεί υπό αποικιακή κηδεμονία, δηλαδή θα τεθεί υπό «προσωρινό» περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων του. τι σημαίνει αυτό; Θα αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας οι δανειστές και η τρόικα για να μας δώσουν ακόμη μια φορά. Μήπως αυτό εννοούσε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όταν έλεγε «να περάσουμε πρώτα στην απέναντι όχθη και έπειτα να τα βρούμε»; Με άλλα λόγια, ας υποστούμε πρώτα την ελεγχόμενη πτώχευση και έπειτα τα βρίσκουμε υπό καθεστώς ύπαττης αρμοστείας.
Τα σχόλια του κ. Ρέσλερ έρχονται ως απάντηση στο δημοσίευμα του «Der Spiegel» (9.9), όπου υπήρχε η είδηση ότι ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει δώσει εντολή να γίνουν προετοιμασίες για μια άμεση ελληνική χρεοκοπία. Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό, η γερμανική κυβέρνηση ετοιμάζεται για δύο σενάρια σε περίπτωση άμεσης πτώχευσης της Ελλάδας: η Ελλάδα να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ ή να φύγει και να επανέλθει στη δραχμή «υπό ειδικό καθεστώς».
Η καγκελάριος Μέρκελ μίλησε σχετικά στο ραδιοφωνικό δίκτυο του Βερολίνου RBB (13,9) διαβεβαιώνοντας ότι θα είναι δυνατόν να αποτραπεί μια ανεξέλεγκτη πτώχευση της Ελλάδας: «Εργαζόμαστε με όλα τα μέσα για να μην συμβεί αυτό. Θα πρέπει να αποφύγουμε ανεξέλεγκτες καταστάσεις στο πεδίο του ευρώ. Και για τον λόγο αυτόν είναι η συνέπεια και η εμπιστοσύνη των αγορών σημαντικές. Για αυτό θα πρέπει η Ελλάδα να ανταποκριθεί στους όρους που συμφώνησε από κοινού με την τρόικα. Ήταν δυσάρεστο το γεγονός της αποχώρησης της τρόικας, η οποία θα επιστρέψει πάλι στην Ελλάδα αυτή την εβδομάδα. Και αυτό που ακούω από την Ελλάδα είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει λάβει τα μηνύματα των καιρών και κάνει τα πράγματα που προβλέπονται στην ημερήσια διάταξη».
«Η πρώτη προτεραιότητα είναι να αποφευχθεί μια ανεξέλεγκτη πτώχευση, γιατί αυτό δεν θα χτυπήσει μόνο την Ελλάδα, αλλά συνιστά μεγάλο κίνδυνο για όλους, ή τουλάχιστον για μια σειρά άλλες χώρες», είπε η Μέρκελ. «Έχω κάνει τη θέση μου πολύ σαφή: ότι πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να κρατηθεί η ζώνη του ευρώ ενωμένη πολιτικά, γιατί πολύ γρήγορα θα αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο του ντόμινο». Ωστόσο ξεκαθάρισε ότι «δεν αποκλείει εντελώς μια ελεγχόμενη πτώχευση» της Ελλάδας. Αυτό όμως πρέπει να συμβεί, πάντα κατά την κ. Μέρκελ όταν θα στηθεί ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης (ΕΜΣ) που επιτρέπει την ομαλή πτώχευση και προβλέπεται να λειτουργήσει από το 2013. Γι’ αυτό και θεωρεί ότι «δεν αναμένει την πτώχευση της Ελλάδας τώρα».
Παρέμβαση ξένων δυνάμεων
Με τη Συνταχτική Πράξη υπ’ αριθμ. 6 της 20.1.1945 της κυβέρνησης Πλαστήρα, που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως «Νόμος περί δωσιλόγων», συγκροτήθηκε το Ειδικό Δικαστήριο και το Κατηγορητήριο που δίκασε και καταδίκασε τους δωσίλογους πρωθυπουργούς της κατοχής και τα τσιράκια τους. Στην Αιτιολογική Έκθεση αυτής της Συνταχτικής Πράξης αναφέρεται ότι και «μόνη… η ανάληψις της Κυβερνήσεως [προς διευκόλυνση και υπό τις εντολές των δυνάμεων κατοχής] αποτελεί τυπικόν αδίκημα χωρίς ουδεμία ν’ απαιτείται απόδειξις δόλου».
Με άλλα λόγια, και μόνο η συγκρότηση κυβέρνησης υπό τις εντολές ξένων δυνάμεων και προς διευκόλυνση των δικών τους συμφερόντων εναντίον της χώρας και του λαού της, θεωρείται πράξη δωσιλογισμού και εθνικής προδοσίας χωρίς καν να χρειάζεται οποιαδήποτε απόδειξη δόλου ή προθέσεων. Δηλαδή, από τη στιγμή που κάποιος συμμετέχει ή στηρίζει μια δοτή κυβέρνηση υπό καθεστώς εκβιασμού ξένων δυνάμεων, τότε μπορεί να δικαστεί ως δωσίλογος ή εθνοπροδότης, ανεξάρτητα με το τι νομίζει ο ίδιος για την πράξη του αυτή ή τι θεωρεί ότι εξυπηρετούσε.
Η δίκη του 1945
Αυτά βέβαια ίσχυαν με βάση τον μετακατοχικό «Νόμο περί δωσιλόγων». Για την ιστορία, θα πρέπει να πούμε ότι, με βάση αυτήν την Συνταχτική Πράξη, συγκροτήθηκε τελικά το Ειδικό Δικαστήριο που δίκασε τους δωσιλόγους της ναζιστικής κατοχής. Η δική τους διήρκεσε από την 21η Φεβρουαρίου 1945 έως την 31η Μαΐου του ίδιου έτους, οπότε και εκδόθηκε η σχετική απόφαση «περί επιβολής κυρώσεων κατά των συνεργασθέντων μετά του εχθρού».
Η απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου κηρύσσει ένοχους τους παρακάτω για το συγκεκριμένο αδίκημα: 1) Γ. Τσολάκογλου, 2) Κ. Λογοθετόπουλον, 3) Ι. Ράλλην, 4) Π.Δεμέστιχαν, 5) Δ. Πολύζον, 6) Σ. Γκοτζαμάνην, 7) Έκτορα Τσιρονίκον και 8) Ι. Πασσαδακήν του ότι εν Αθήναις και κατά τας κατωτέρω αναφερόμενας χρονολογίας, καθ’ ας οι μεν τρεις πρώτοι ήσαν Πρωθυπουργοί, οι δε λοιποί Υπουργοί και διακεκριμένως έκαστος τούτων εγένετο συνειδητόν όργανον του εχθρού προς διάδοσιν της προπαγάνδας του, εξαίρων το έργον του κατακτητού και προκαλών την ηττοπάθειαν παρά τω Ελληνικώ Λαώ και την περιφρόνησιν του Εθνικού και συμμαχικού αγώνος». Καταδικάστηκαν, δηλαδή, γιατί λειτούργησαν ως όργανα των κατακτητών, προωθώντας το έργο τους και προκαλώντας την ηττοπάθεια στον ελληνικό λαό.
Τι συμβαίνει αυτές τις ημέρες στη χώρα μας; Έχουμε την ολοφάνερη παρέμβαση ξένων δυνάμεων, με τρόπο ιδιαζόντως ειδεχθή, για να επιβάλουν τη θέληση τους και τα συμφέροντά τους στον ελληνικό λαό. Απαγόρευσαν ρητά την όποια προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία (δημοψήφισμα και εκλογές) προκειμένου να μην αμφισβητηθεί η καταστροφική συμφωνία πτώχευσης της 26ης – 27ης Οκτωβρίου. Και απαίτησαν μα δημιουργηθεί κυβέρνηση συνεργασίας προκειμένου να περάσουν, ερήμην του ελληνικού λαού, όλες οι συμφωνίες για την ταχύτατη εκποίηση της χώρας. Κι όλα αυτά με τελεσίγραφα. Έφτασαν μάλιστα να απαιτούν τη γραπτή εγγύηση ότι υπό δημιουργία νέα κυβέρνηση θα είναι απολύτως πιστή και υποτακτική στις εντολές τους.
Πρόκειται για δυνάμεις που απαιτούν να επιβληθεί ένα καθεστώς όπου η Ελλάδα θα στερηθεί της κυριαρχίας της προκειμένου να εφαρμοστούν οι καταστροφικές συνταγές της ευρωζώνης. Το λένε ανοιχτά Μέρκελ, Σόιμπλε, Σαρκοζί, και κανένας επίσημος πολιτικός εκπρόσωπος της χώρας δεν έχει τολμήσει ούτε καν να φέρει αντίρρηση. Τελευταία παράδειγμα ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γκουίντο Βεστερβέλε. Αυτός ο κύριος σε συνέντευξη του στη «Hamburger Adendblatt» (8.11) απαντούσε χαρακτηριστικά σε ερώτηση του δημοσιογράφου για το κατά πόσο ήταν λάθος η αποδοχή της Ελλάδας στο ευρώ: «Δεν πρέπει να στρέφουμε τα μάτια μας πίσω για πάρα πολύ καιρό. Θέλω το σύμφωνο σταθερότητας να δαγκώνει. Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να επιβάλλονται κυρώσεις εάν μια χώρα παραβιάζει τη διαρκή σταθερότητα κατά τα συμφωνηθέντα κριτήρια. Όσες χώρες θέλουν να πάρουν βοήθεια από την Ευρώπη θα πρέπει να είναι έτοιμες να χάσουν την εθνική κυριαρχία τους αν αυτό χρειάζεται».
Πιάσατε το νόημα; Δημιουργούν μια «Ευρώπη» που θα δαγκώνει όποιους λαούς και κράτη αδυνατούν να παρακολουθήσουν τα συμφωνηθέντα κριτήρια. Ενώ όποια χώρα χρειάζεται βοήθεια θα πρέπει να παραιτηθεί από την εθνική της κυριαρχία. Πώς; Μα με την επιβολή της μόνιμης εποπτείας του «τεχνικού συμβούλου» κ. Χόρστ Ράιχενμπαχ και του στρατού επιτροπών που τον συνοδεύει.
Γερμανική «τάξη»
Πότε άλλοτε υπήρξε μια τέτοια ένωση της Ευρώπης; Μόνο τότε που στους κατακτημένους Τσεχοσλοβάκους ο Γκέμπελις στα 1941 εξέθετε το μεγάλο όνειρο των ναζί να δημιουργήσουν την Ενωμένη Ευρώπη: «Είμαι πεπεισμένος ότι σε πενήντα χρόνια δεν θα σκεφτόμαστε πλέον όρους εθνών, αλλά ηπείρων, και ότι τελείως διαφορετικά, ίσως πολύ μεγαλύτερα, προβλήματα θα απασχολούν την Ευρώπη. Μη νομίζετε ότι, καθώς φέρνουμε μια ορισμένη τάξη στην Ευρώπη το κάνουμε για να βλάψουμε μεμονωμένα έθνη. Η ελευθερία των επιμέρους χωρών πρέπει να εναρμονιστεί με τις συνθήκες του παρόντος και με απλά ζητήματα πρακτικότητα. Ακριβώς όπως ένα μέλος μιας οικογένειας δεν έχει το δικαίωμα να διαταράξει την ειρήνη όλων των άλλων, έτσι κι ένα μεμονωμένο έθνος δεν έχει το δικαίωμα να αντισταθεί στην ευρύτερη τάξη πραγμάτων».
Αυτό μας λένε και σήμερα. Δεν μπορεί η Ελλάδα να διαταράσσει τη νέα τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη, όπου το ευρώ αποτελεί βασικό πυλώνα και σύμβολο. Δεν μπορεί το συμφέρον ενός μικρού λαού και έθνους να αντιστέκεται στα συμφέροντα της «ευρύτερης τάξης πραγμάτων» των ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων, των τραπεζών και των αγορών.
Τι έπραξαν οι «δικές» μας πολιτικές δυνάμεις; Μα, έτρεξαν αμέσως να συμμορφωθούν κατά γράμμα. Δεν έχει σημασία πόσο εξωφρενικές και προσβλητικές είναι οι απαιτήσεις των κατακτητών της χώρας. Δεν έχει σημασία πόσο καταστροφικές είναι οι συμφωνίες και οι δεσμεύσεις που θέλουν να επιβάλουν στη χώρα και τον λαό της. Έτρεμαν αμέσως να συμμορφωθούν. Αν πάρουμε τοις μετρητοίς τις προβλέψεις του «Νόμου περί δωσιλόγων», τότε αυτό που γίνεται σήμερα είναι μια ανοιχτή πράξη δωσιλογισμού. Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε, σε εποχή ειρήνης, μια τόσο ανοιχτή εκδήλωση δωσιλογισμού.
Για να περάσει η συμφωνία ολοκληρωτικής χρεοκοπίας της Ελλάδας, οι πολιτικές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας, του ΛΑΟΣ και οι κολαούζοι της Ντόρας και μερικοί του Κουβέλη δέχθηκαν να προχωρήσουν σε μια κυβερνητική λύση που δεν προβλέπεται καν από το σύνταγμα της χώρας. Οι διαδικασίες κυοφορίας του νέου κυβερνητικού σχήματος δεν έχουν καμιά συνταγματική ή άλλη νομιμοποίηση. Είναι τελείως αυθαίρετες και απόλυτα καθοδηγούμενες από το εξωτερικό. Πότε και ποιος έδωσε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας το δικαίωμα και την αρμοδιότητα να μαζεύει τα πρώην «μεγάλα» κόμματα και να τους λέει να τα βρουν;
Γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποδέχθηκε έναν άλλο ρόλο που υποδείχτηκε από το εξωτερικό και ούτε καν συνάδει με τη συνταγματική και έννομη τάξη της χώρας; Αυτός είναι ο ρόλος του; Τοποτηρητής ξένων επιταγών και εντολών; Κι αν αυτός είναι ο ρόλος του, τότε γιατί εξοργίστηκε με εκείνους που στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου τον φώναζαν «προδότη»; Γι’ αυτό πολέμησε σαν ανταρτοεπονίτης τούς ναζί στα νιάτα του; για να τους κάνει πλάτες τώρα στη δύση της ζωής του; Ή μήπως δεν είναι ναζιστική η συμπεριφορά των Μερκοζί απέναντι στη χώρα καις στον λαό της; Τι άλλο θέλει για να γίνει αυθεντικά ναζιστική; Τα κρεματόρια και τα Ες-Ες; Η τεχνολογία έχει προοδεύσει και οι αγορές έχουν ανοίξει. Σήμερα ο ναζισμός χρησιμοποιεί υπολογιστές και τράπεζες για να διαλύσει χώρες και να εξοντώσει λαούς.
Ότι και να λένε οι πολιτικές ηγεσίες, όσες δικαιολογίες κι αν επικαλούνται, το γεγονός ότι σήμερα δεν κυκλοφορούν τανκς στους δρόμους (τουλάχιστον, όχι ακόμη) ούτε μελανοχίτωνες, αυτό δεν κάνει λιγότερο δωσιλογική και προδοτική τη στάση των επίσημων εκπροσώπων της ελληνικής πολιτείας. Και αρμόδιος να κρίνει και να δικάσει τη στάση τους είναι μόνο ο ελληνικός λαός. Αφού βέβαια πρώτα απαλλαγεί από τη νέα κατοχή.
Πηγη: «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΜΠΗΙΑ», Δημ. Καζάκη, εκδόσεις ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ
