Του Μανόλη Αλεξάκη
Με αυτό το σύνθημα βγαίνουν τα Ευρωπαϊκά Συνδικάτα (C.E.S.) την Τετάρτη 14 του Νοέμβρη για να δηλώσουν την αντίθεση τους στην εντεινόμενη και επεκτεινόμενη λιτότητα. Βγαίνουν για να δηλώσουν συμβολικά την αντίθεση τους στη βαρβαρότητα;
Από την άλλη, την Κυριακή στην πόλη του GENK (βλέπε προηγούμενο άρθρο μου με τίτλο : Δε Θα γίνουμε Ελλάδα), πάνω από 20.000 εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν και το κίνημα τους το ονόμασαν συμβολικά G1000. Πρόκειται για όσους απολύονται από την FORD. Μεγάλες φίρμες φιγουράρουν και πρωτοπορούν στις απολύσεις (OPEL, PHILIPS, κ.α.). Στο κάλεσμα τους ανταποκρίθηκαν αυθόρμητα πολλοί που αντιλαμβάνονται πως το πρόβλημα δεν είναι οι κακοί νότιοι, αλλά οι άπληστοι και ανεξέλεγκτοι πλούσιοι.
Σε μια συμβολική κίνηση λοιπόν τα Ευρωπαϊκά Συνδικάτα θα περάσουν από τις Πρεσβείες της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας. Στη συνέχεια θα κατευθυνθούν στην Πρεσβεία της Γερμανίας για να διαμαρτυρηθούν για την πολιτική αυστηρής λιτότητας που επιβάλλει στην Ευρώπη.
Θα μου πείτε επιτέλους μια κίνηση από την πλευρά των Συνδικάτων της Ευρώπης. Σκεφτείτε όμως που βρισκόμαστε; Όταν κατηγορούμε την Ε.Ε. για την αδυναμία της να συντονιστεί και να πάρει αποφάσεις∙ όταν όλοι συμφωνούν πως η Ε.Ε., αυτή των Κρατών και της νομενκλατούρας, έχει πρόβλημα δυστοκίας και απαιτούνται πάνω από δυο χρόνια προκειμένου για μια απόφαση,
… Σκεφτείτε λοιπόν σε τι χάλι και σε τι παρακμή βρίσκονται τα Ευρωπαϊκά Συνδικάτα, που χρειάστηκαν περισσότερο από τέσσερα χρόνια αντιεργατικών μέτρων, κατάργησης κάθε εργατικού δικαιώματος και η αντικατάσταση του θεσμού της εργασίας με την ψευδαίσθηση της απασχολησιμότητας, για να φθάσουν σε αυτή την πολύ χλιαρή απόφαση, … μια συμβολική κίνηση στην πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Βεβαίως και δεν τολμούν να προχωρήσουν σε πιο δυναμικές κινήσεις. Σε αποφάσεις τέτοιες που θα ταίριαζαν στο πλήθος των αντεργατικών μέτρων. Δεν τολμούν γιατί γνωρίζουν πως πλέον δεν τους ακολουθεί κανείς. Γιατί γνωρίζουν πως είναι, όπως κατάντησαν, μέρος του προβλήματος. Με υψηλές αποδοχές, με ταξίδια συμμετοχής σε Επιτροπές παχυλά αμειβόμενες.
Βεβαίως η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν έχει καμιά σχέση με το χώρο της εργασίας, αφού ο νεότερος έχει να εργαστεί τουλάχιστον μια δεκαπενταετία. Ως εκ τούτου εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι η θεσούλα τους και η καρεκλίτσα ή καρεκλάρα τους.
Για τα μάτια του κόσμου λοιπόν και βεβαίως χωρίς αντίκρισμα προχωρούν σε συμβολικού χαρακτήρα δράσεις. Το χειρότερο βέβαια είναι πως καλύτερα από όλους γνωρίζουν οι πατρόνοι τους, πολιτικοί και οικονομικοί, με ποιους έχουν να κάνουν.
Γι` αυτό και συνεχίζουν ανενόχλητοι το έργο τους, εκείνο της κατάργησης κάθε έννοιας δικαιώματος, θέλοντας να εξασφαλίσουν την επιστροφή κάποιων επενδύσεων τους στον φτηνό ευρωπαϊκό νότο στην επόμενη δεκαετία. Μονά ζυγά δικά τους λοιπόν.
Ώσπου … πρωτοβουλίες όπως αυτές του GENK των G1000, να έρθουν να προσθέσουν πολλά μηδενικά στο τέλος αυτής της δράσης και να ξαναδούμε συνδικάτα που θα εκπροσωπούν εργαζόμενους και ανθρώπους που δεν αντέχουν την αδικία και την ανεργία.
Κουράγιο και η ώρα αυτή δεν αργεί, η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει!
Σύντομα όλοι θα φωνάζουν στους δρόμους: ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!
Ο Μανόλης Αλεξάκης είναι Εκπαιδευτικός - Περιφερειακός Σύμβουλος
