Να λοιπόν που η επιλογή του μικρότερου κακού μας έφερε πάλι ενώπιον της ολοσχερούς καταστροφής. Εφησυχάσαμε για λίγο με τα καλά λόγια διάφορων ξένων ηγετών και πιστέψαμε πως η Τρόικα μετά ταύτα θα είναι πιο διαφορετική και θα κρύψει για την ώρα το σκληρό της πρόσωπο. Αφελώς θεωρήσαμε ότι οι παράλογες απαιτήσεις της σε θέματα που ήταν εκτός ατζέντας διαπραγμάτευσης ήταν καθαρά δική της εμπνεύσεως «βασανιστήρια».
Τώρα , αποδεικνύεται περίτρανα πως οι άνθρωποι δεν κάνουν τίποτα ‘άλλο από αυτά που τους υπαγορεύουν τα αφεντικά τους και γι αυτό δεν στηρίζονται σε καμιά οικονομική λογική , αλλά πρώτα και κύρια σε πολιτικές επιλογές των Σόιμπλε- Μέρκελ για ολοκληρωτική εξαθλίωση της χώρας έτσι ώστε να καταστεί φθηνή και ευκαιρία για τους έχοντες την επόμενη μέρα. Γι αυτό έχουν σκυλιάσει και δεν κάνουν την παραμικρή υποχώρηση μετατρέποντας την έκθεση της Τρόικας σε ιερό Ευαγγέλιο . Γι αυτό και ο νέος γύρος εκφοβιστικών και εκβιαστικών δηλώσεων περί ενδεχομένου ξαφνικού «ατυχήματος» , περί εξόδου από το Ευρώ , αν δεν εφαρμοστούν κεραίας οι απαιτήσεις τους περί ειδικού ταμείου όπου θα πέσει – αν τελικά πέσει – η δόση των 31 δις , τα οποία θα εκταμιεύονται με δική τους απόφαση , καθώς δεν έχουν εμπιστοσύνη στη δική μας διαχείριση. Γι αυτό και οι αναβολές λήψης απόφασης για το EUROGROUP , μέχρι την ολική υποταγή της Τρι – κομματικής κυβέρνησης που , παραζαλισμένη από τα απανωτά χαστούκια της Τρόικας , δεν ξέρουν πλέον που πατάνε και που βρίσκονται.
Τόσο η ΔΗΜΑΡ , όσο και το ΠΑΣΟΚ , αφού έφαγαν το γάιδαρο , αποφάσισαν τώρα να κάνουν πίσω μήπως και σώσουν κάτι για λογαριασμό των κομμάτων τους. Αρνούνται να παραδεχτούν ότι αφού μπήκαν στο χορό θα πρέπει να χορέψουν. Αδυνατούν να καταλάβουν ότι αφού πήραν την απόφαση να μπουν στην κυβέρνηση , η οποία είχε μπροστά της ένα συγκεκριμένο , δύσκολο και λαομίσητο ρόλο , θα πρέπει να τη στηρίξουν μέχρι τέλους και όπου βγει. Οι επιλογές με ψήφους ανοχής «παρών» και τα –ήξεις , αφίξεις είναι χείριστες και έφεραν ξανά τη χώρα να κρέμεται από μια κλωστή . Η δε έξοδος από τις κυβερνητικές ευθύνες είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα έχει το ίδιο τίμημα με αυτό του Καρατζαφέρη. Όχι πως και στο στρατόπεδο της Νέας Δημοκρατίας τα πράγματα είναι καλύτερα.
Είναι , ας πούμε , γελοίο σήμερα να βλέπεις ξαφνικά βουλευτές , όπως ο Βλάχος , που πριν από μερικούς μήνες δεν ψήφισαν το δεύτερο μνημόνιο , διαγράφηκαν και στη συνέχεια παρακαλούσαν γονυπετής να γυρίσουν στο κόμμα τους , να δηλώνουν και πάλι πως θα ψηφίσουν κατά συνείδηση και δε θα πειθαρχήσουν στην κομματική επιλογή. Δηλαδή , μόνο κάποιοι σαν το Βλάχο , τον Κασή , που από βουλευτής του ΠΑΣΟΚ έγινε βουλευτής ΔΩΔΩΝΗΣ , έχουν συνείδηση? Οι λοιποί συνάδελφοι τους έχουν πουλήσει την ψυχή τους στο διάβολο? Και εν τη αύτη περιπτώσει , γιατί δεν παραδίδουν αυτοί οι «ευαίσθητοι» την έδρα τους πριν από την ψηφοφορία και να πάνε στα σπίτια τους με ήσυχη τη συνείδησή τους? Γιατί , σώνει και καλά θα πρέπει να μας απασχολούν με τα ψυχολογικά τους και να εξαρτάται η τύχη της χώρας από τα δικά τους χέρια?
Τόσο γρήγορα ξέχασαν ότι ο λαός τους εξέλεξε δίνοντάς τους τη συγκεκριμένη εντολή να σώσουν τη χώρα και όχι την έδρα τους…? Αποδέχτηκαν αυτά τα καθήκοντα οικειοθελώς και όχι με το μαχαίρι στο λαιμό. Κατά συνέπεια , περισσεύουν οι παλικαρισμοί της τελευταίας στιγμής όταν η άλλη επιλογή , δυστυχώς για μας , είναι η απόλυτη καταστροφή.
Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
