Τα τελευταία τρία χρόνια το δίλημμα έρχεται και επανέρχεται σκληρό και βασανιστικό για όλους.
Για τους πολιτικούς, για τα κόμματα και βεβαίως για τους πολίτες.
Και προφανώς η απάντηση δεν είναι απλή, ούτε και εύκολη χωρίς συνέπειες.
Οι μέχρι τώρα έχοντες την ευθύνη της χώρας απάντησαν καταφατικά στο δίλημμα. Και επωμίσθηκαν μέγα κόστος, συλλογικό και προσωπικό.
Κατά τα φαινόμενα είναι έτοιμοι να πουν ένα ακόμη «ναί», πιστεύοντας ότι όντως θα είναι το τελευταίο.
Δεν είναι αυτόματη επιλογή για τους κ. Σαμαρά και Βενιζέλο.
Κατέληξαν σ' αυτήν έχοντας πλήρη επίγνωση των συνεπειών για τους ίδιους και τα κόμματά τους.
Στους ταραγμένους καιρούς οι πολιτικοί οφείλουν να υπερβαίνουν εαυτούς, να δρουν με γνώμονα το εθνικό συμφέρον όπως αυτοί το αντιλαμβάνονται και όπως αυτοί το νοιώθουν.
Στην προκειμένη περίπτωση, επέλεξαν δρόμο αντιδημοφιλή και δύσκολο, γνωρίζοντας ότι μπορεί να οδεύουν ακόμη και προς το θυσιαστήριο.
Και αυτό αν μη τι άλλο πρέπει να τους αναγνωρισθεί.
