Έτσι κι αλλιώς,
ζωή ’ναι η αλλαγή.
Δεν είναι το παλιό,
που αντιστέκεται,
σάπιο ή σκουριασμένο,
μα το καινούριο
που γεννιέται με ωδίνες!
Όμως το πρόβλημα είναι το «πώς;»
Πώς θα αλλάξουμε τον κόσμο,
αν πρώτα δεν αλλάξουμε τον εαυτό μας;
Πώς θα αλλάξουμε τον εαυτό μας
αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο που τον βλέπουμε;
Πώς θα αλλάξουμε τον τρόπο που μας βλέπουν
αν δεν αλλάξουμε το βίο μας;
Πώς θα αλλάξουμε το βίο μας,
αν δεν αλλάξουμε τη βιοθεωρία μας;
Πώς την παλιοκατάσταση θ’ αλλάξουμε,
αν στάση δεν αλλάξουμε απέναντι της;
Έτσι κι αλλιώς,
ειν’ η ζωή δυναμική,
δεν είναι στατική,
αφού τα πάντα αλλάζουν,
εκτός από της αλλαγής το νόμο.
Όμως το πρόβλημα είναι το «πώς;»
Πώς θα αλλάξουμε λιμάνι,
αν δεν απαλλαγούμε
από της ίδιας ρότας τη μανία;
Πώς θα αλλάξουμε ταχύτητα,
αν δεν αλλάξουμε πανιά;
Πώς θα αλλάξουμε τον τόπο,
αν δεν απαλλαγούμε απ’ τις ουτοπίες μας;
Πώς θα κοσμήσουμε τον κόσμο
αν δεν απαλλαγούμε απ’ την ακοσμία μας;
Πώς θα αλλάξουμε την κοινωνία ,
αν ως αντιπολίτευση
την αλλαγή υιοθετούμε
-συχνά την «αλλαγή χάριν της αλλαγής»-
και ως κυβέρνηση
τις νόθες αδελφές της:
παραλλαγή,
μεταλλαγή
ή συναλλαγή;
Α ν τ ι π ο ι η τ ι κ ά
Του Γιώργου Φρυγανάκη
