Ο πρόεδρος δεν έπρεπε ποτέ να δεχτεί την προστασία του στρατού η οποία παρέπεμπε στην Απριλιανή χούντα και συνάμα το μήνυμα στον πεινασμένο λαό. Έχουσι γνώσιν οι φύλακες, αν δεν είστε υπάκουοι.
ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ
Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ
«Η χρησιμοποίηση της ασθένειας στον πολιτικό λόγο ενθαρρύνει τη μοιρολατρία και αιτιολογεί τη λήψη ¨αυστηρών¨ μέτρων, ενώ, επιπλέον, ενισχύει σημαντικά τη διάδοση της ιδέας ότι η ασθένεια είναι αναγκαστικά μοιραία. Η έννοια της ασθένειας δεν είναι ποτέ αθώα.» Σούζαν Σόνταγκ
Ο βασικός συντάκτης του σχεδίου, προσπάθησε να τους τονώσει το ηθικό παρομοιάζοντας τα μέλη της ομάδας με πιλότους πολεμικών αεροπλάνων. «Πρέπει να είμαστε σαν τον πιλότο της Χιροσίμα. Όταν έριξε την ατομική βόμβα, δεν ήξερε τι έκανε. Όταν όμως είδε το ατομικό μανιτάρι, αναφώνησε: ¨Ω, συγνώμη!¨. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουμε: να εξαπολύσουμε τα μέτρα και μετά να πούμε: ¨Ω, συγνώμη!¨.
Η αλλαγή πολιτικής πρέπει να εξαπολύεται σαν μια αιφνιδιαστική στρατιωτική επίθεση είναι ένα μοτίβο στο οποίο επανέρχονται πολύ συχνά οι οικονομικοί θεραπευτές διά του σοκ. Το οικονομικό σοκ λειτουργεί με βάση μια θεωρεία: την εικασία ότι οι άνθρωποι μπορούν να προβάλουν αντίσταση σε τμηματικές αλλαγές (την περικοπή ενός προγράμματος υγείας ή μια εμπορική συμφωνία). Αλλά αν συμβούν ταυτόχρονα δεκάδες αλλαγές προς κάθε κατεύθυνση, τότε εδραιώνεται ένα αίσθημα ματαιότητας και ο πληθυσμός περιέρχεται σε κατάσταση αδράνειας και μοιρολατρίας.
Ελπίζοντας να προκαλέσουν αυτό το αίσθημα της ματαιότητας αυτοί που σχεδίασαν τη θεραπεία σοκ απαίτησαν να εφαρμοστούν ταυτόχρονα όλα τα μέτρα μέσα στις πρώτες εκατό μέρες. Αντί να θέσει σε εφαρμογή κάθε μέτρο του σχεδίου με μεμονωμένους νόμους η Τρόικα επέμεινε να συντελεστεί ολόκληρη η μεταρρύθμιση με ένα μόνο εκτελεστικό νόμο, ο οποίος θα περιέχει πάνω από εκατό ρυθμίσεις.
Δεν είναι αλήθεια ότι η θεραπεία σοκ μπορεί να επιβληθεί σε μία χώρα όπου έχουν μόλις γίνει εκλογές, όμως δεν αποδείχτηκε ότι η θεραπεία σοκ μπορεί να επιβληθεί με δημοκρατικό τρόπο ή χωρίς καταστολή. Στην πραγματικότητα αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά ότι ισχύει το ακριβώς αντίθετο.
Οι πολιτικές συγκεντρώσεις και οι διαδηλώσεις απαγορεύονται και είναι απαραίτητη η άδεια από το κράτος για να γίνονται συναθροίσεις. Για να αδειάσουν οι δρόμοι η αστυνομία συλλαμβάνει εκατοντάδες διαδηλωτές, διαλύει τα συγκεντρωμένα πλήθη με δακρυγόνα και καπνογόνα με την αιτιολογία ότι δέχεται επίθεση. Η θεραπεία σοκ χρειάζεται πάντα να συνοδεύεται από σοκαριστικές επιθέσεις εναντίον ενοχλητικών κοινωνικών ομάδων και δημοκρατικών θεσμών, μπορεί να προωθείται με ωμά αυταρχικά μέσα και παρόλα αυτά να εξυμνείται ως σωτήρια.
Του Μανώλη Σκαρσουλή
