Θα περίμενε κανείς ότι μετά τις εκλογές και τον σχηματισμό της τρικομματικής κυβέρνησης θα σταματούσε ο οριζόντιος διχασμός του πολιτικού προσωπικού, ανάμεσα σε υποστηριχτές των λαϊκών συμφερόντων και σε υπερασπιστές της παραμονής στο ευρώ. Ότι τουλάχιστον υπουργοί, βουλευτές και στελέχη του κυβερνητικού συνασπισμού θα είχαν συνείδηση του ρόλου και της αποστολής που ανέλαβαν και θα άφηναν στην άκρη τις λαϊκίστικες κορώνες και τις δήθεν πατριωτικές εξάρσεις. Ότι θα σταματούσαν επιτέλους να αλληθωρίζουν προς τα συμφέροντα της εκάστοτε κομματικής πελατείας και θα συμπαρατάσσονταν ψυχή και σώματι με την πολιτική που έχει χαράξει το κυβερνητικό επιτελείο. Κι όμως, αυτό που βλέπουμε είναι ότι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι περισσότεροι προσπαθούν να βγάλουν την ουρά τους έξω. Ιδιαίτερα τα στελέχη της ΝΔ δείχνουν να μην έχουν καταλάβει ότι είναι πλέον κυβέρνηση και συμπεριφέρονται λες και ο αρχηγός τους πρωθυπουργός, λες και βρίσκονται ακόμη στην αντιπολίτευση και μπορούν να παριστάνουν ανέξοδα τους….
Αντιστασιακούς απέναντι στους επάρατους δανειστές μας. Προφανώς σε κανέναν δεν αρέσει να παίρνει επώδυνα μέτρα, αλλά δυστυχώς αυτός είναι ο ρόλος των πολιτικών. Αν ασχολήθηκαν με την πολιτική για να ψηφίζουν μόνο παροχές και να μοιράζουν λεφτά, μάλλον λάθος στράτα διάλεξαν…
Δεν γίνεται υπουργοί να παριστάνουν τους καλούς, αρνούμενοι να περικόψουν δαπάνες γιατί δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν την πελατεία τους. Ούτε ακόμα χειρότερα, να κάνουν επίδειξη πατριωτισμού, σε αντίθεση προφανώς με άλλους συναδέλφους τους που έχουν μειωμένη…. εθνική συνείδηση. Δεν γίνεται να πηγαίνει ο Σαμαράς στη ΜΕΡΚΕΛ αναζητώντας χείρα βοηθείας και ο υπουργός άμυνας και σημαίνων στέλεχος του κόμματος του να εξαπολύει από του βήματος της βουλής αντιγερμανικούς μύδρους. Ξέρει κάτι ο κύριος Παναγιωτόπουλος όταν υπονοεί ότι οι Γερμανοί έρχονται ως κατακτητές και θέλουν τις ένοπλες δυνάμεις και επιβουλεύονται την εθνική μας κυριαρχία που δεν το ξέρει ο Σαμαράς κι οι υπόλοιποι υπουργοί; Έχει ενημερώσει τον πρωθυπουργό για τους φόβους του, ώστε να πάρει και αυτός τα μέτρα του, ή κάνει αντίσταση εκ του ασφαλούς για να χαϊδέψει τ’ αυτιά των ένστολων ψηφοφόρων; Όποια εκδοχή κι αν πάρουμε, είναι προφανές ότι μια τέτοια δημόσια τοποθέτηση από ένα κορυφαίο υπουργό δημιουργεί εντυπώσεις και παρενέργειες που υπερβαίνουν το ρόλο του…
Καλώς ή κακώς η τακτική και στρατηγική για το πώς υπηρετείται στη δεδομένη συγκυρία το εθνικό συμφέρον, χαράσσεται από τον πρωθυπουργό και τους συγκυβερνώντες αρχηγούς. Και οι υπουργοί ή την αποδέχονται ή την καταγγέλλουν ή αποχωρούν…
Διαφορετικά δεν υπάρχει κυβέρνηση, αλλά υπουργικά φέουδα.
Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
