Ακούμε στις ειδήσεις ή διαβάζουμε στον τύπο τις τελευταίες εβδομάδες για την επιμονή της Τρόικας, πέρα απο τα νέα μέτρα και το καινούργιο "κουτσούρεμα" σε μισθούς και συντάξεις να αλλάξουν τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Μιλάνε δηλαδή για ένα καινούργιο εργασιακό περιβάλλον όπου οι μισθοί πλην του κατώτατου θα πρέπει να συζητούνται απευθείας μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου, όχι συλλογικά και αντίστοιχα οι όποιες αυξήσεις να μην υπάγονται σε σύμβαση αλλά σε διαπραγμάτευση μεταξύ υπαλλήλου και εργοδότη. Συζήτανε επιπλέον την αύξηση των ημερών εργασίας απο 5 σε 6.
Πιο αναλυτικά, με τα παραπάνω θα αυξηθούν οι απολύσεις. Συγκεκριμένα για επιχειρήσεις που απασχολούν εως 20 άτομα θα είναι ελεύθερες. Για επιχειρήσεις που απασχολούν απο 20 μέχρι 150 θα μπορούν να απολύσουν μέχρι 6 εργαζόμενους αντί για 4, ενώ για άλλες που απασχολούν απο 150 και πάνω θα αυξηθούν στο 5% αντί τoυ 2% που είναι σήμερα Οι αποζημιώσεις απο τις απολύσεις αυτές θα μειώνονται μέχρι και 50% ανάλογα με τον χρόνο προειδοποίησης του εργοδότη προς τον εργαζόμενο. Ακόμα για τους εργαζόμενους απο 21 μέχρι 25 ετών οι αποδοχές τους θα διαμορφώνονται στο 85% του κατώτατου μισθού ( η Εθνική Γενική Συλλογική σύμβαση εργασίας τον ορίζει στα 592 ευρώ, αν δεν ορίζεται απο άλλη συλλογική σύμβαση μέσα στην επιχείρηση). Τέλος στις μεγαλύτερες ηλικίες απο 55 μέχρι 64 ετών ο αριθμός των απολυόμενων δε θα πρέπει να υπερβαίνει το 10% του συνολικού αριθμού.
Σε τι θα ωφελήσουν δηλαδή τα παραπάνω μέτρα τους εργαζόμενους; Σε τίποτα απολύτως σε αντίθεση με τους ίδιους τους εργοδότες. Θα ωφελήσουν μήπως στη μείωση του δημόσιου χρέους της χώρας; Σε καμία περίπτωση αφού με αύξηση των απολύσεων δε θα υπάρξουν ποτέ τα έσοδα που προσδοκά το κράτος καθώς δε θα υπάρχει εισόδημα. Το μόνο θετικό μέσα σε όλα τα αρνητικά που μπορεί να επιφέρουν αυτές οι αλλαγές είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας, ξεχνώντας όμως η Τρόικα και ΣΙΑ (οι δικοί μας κυβερνώντες) πως μιλάμε για ανθρώπους και οικογένειες και όχι απλούς αριθμούς...
Mιχάλης Ρομπογιαννάκης
