Α ν τ ι π ο ι η τ ι κ ά

Του Γιώργου Φρυγανάκη

[email protected]

Είμαστε άνθρωποι των άκρων:

σπάταλοι ή ασκητικοί

λαίμαργοι ή ανορεξικοί

μεμψίμοιροι ή υπερ-βολικοί

υπερόπτες ή συμπλεγματικοί

δουλοπρεπείς ή δουλοκτητικοί

αμέριμνοι ή αρρωστομανείς

φυγόπονοι ή εργασιομανείς

πολυπράγμονες ή αδρανείς

μισονεϊστές ή νεομανείς.

ξενοφοβικοί ή ξενομανείς

άναρχοι ή αρχομανείς

αμνήμονες ή μνησίκακοι

«μη μου άπτου» ή αναίσθητοι

θρησκόληπτοι  ή θρησκειοκάπηλοι

αρχαιόπληκτοι ή προοδόπληκτοι.

συγκεντρωτικοί ή ευθυνοφυγάδες

απολίτικοι ή κομματάνθρωποι

εγωκεντρικοί ή μαζάνθρωποι

λαϊκιστές ή αντιλαϊκοί

αδιάφοροι ή φανατικοί

μηδενιστές ή ουτοπικοί

κοινότυποι ή εκκεντρικοί.

Είμαστε άνθρωποι των άκρων:

του ύψους ή του βάθους

της απάθειας ή του πάθους

του άσπρου ή του μαύρου

του ύπνου ή του ξάγρυπνου

της απόκλισης ή της υπόκλισης

της αυτοδικίας ή της δικομανίας

της αδιακρισίας ΄ή της υποκρισίας

της  δαιμονοποίησης ή της θεοποίησης

του σχολαστικισμού ή της ατιμωρησίας

της μυστικοπάθειας ή της αμετροέπειας

της υπερεξιδανίκευσης ή της απαξίωσης

της αυτοϋποτίμησης ή της επιδειξιομανίας

του εθνικισμού ή του ανερμάτιστου διεθνισμού

του «όλοι μαζί τα φάγαμε»

ή του «κανείς δεν έφαγε τίποτε»…

……………………………

Είμαστε άνθρωποι των άκρων∙

πιστοί οπαδοί του «Μέτρον άχρηστον».

Και διά ταύτα δικαιούμαστε, νομίζω,

παράσημο των δύο άνω άκρων∙

κοινώς «της ανοιχτής διπλής παλάμης»

και μετά κρότου μάλιστα!