Της Χρύσας Μασούρη

Πάνω από εκατόν πενήντα λαθρομετανάστες φθάνουν καθημερινά στη χώρα μας. Όλοι τους θα καταλήξουν στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας προσπαθώντας να βρουν ένα άσυλο στα σπίτια τρώγλες, βέβαια, που είναι διαθέσιμα γι' αυτούς και αν είναι από τους τυχερούς θα βρουν και κάποιας μορφής δουλειά που θα τους διασφαλίζει μόνο τα εντελώς απαραίτητα για την επιβίωση τους. Προ ολίγων ημερών ήρθαν να προστεθούν και οι Σύριοι πολιτικοί λαθρομετανάστες, οι οποίοι φθάνουν κατά μερικές δεκάδες για αρχή τουλάχιστον. Πρόκειται για το πρώτο κύμα που μας στέλνουν 'δωράκι' οι 'φίλοι' μας οι Τούρκοι. Και ακολουθούν  πολλά ακόμη, καθώς εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες από τη Συρία έχουν καταφύγει σε άθλιους καταυλισμούς στην Τουρκία και ανυπομονούν να προσφύγουν στον ελληνικό 'παράδεισο'!

Κάπως έτσι χαρτογραφείται, λοιπόν, το κέντρο της Αθήνας τόσο για τους ίδιους τους κατοίκους όσο και για τους αλλοδαπούς, δηλαδή άκρως ασφυκτικό και άκρως ακατάλληλο από υγειονομικής πλευράς. Αντιμέτωπη η πολιτική ηγεσία με όλο αυτόν τον όγκο των λαθρομεταναστών και υπό την απειλή των εκατοντάδων χιλιάδων Συρίων , που ετοιμάζονται να μας επισκεφθούν άμεσα άρχισε να εξαγγέλλει επιχειρήσεις 'σκούπα', λες και τόσο απλά και σχεδόν αγόγγυστα θα λυθεί το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης.

Μέσα σε όλον αυτό τον πανικό και με την εικόνα μιας χώρας που είναι έτοιμη να καταρρεύσει υπάρχει μία- όχι αμελητέα- μερίδα του πληθυσμού που μιλά για ανθρωπισμό και επιστροφή  της φιλόξενης Ελλάδας. Αγνοούν, όμως, όλοι αυτοί κάτι το ουσιαστικά αυτονόητο. Το ιδεώδες του ανθρ ωπισμού περικλείει το αίτημα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, το οποίο καταπατάται αδιαλείπτως στο πλαίσιο της ισχύουσας κατάστασης. Ούτε οι Έλληνες μπορούν να διατηρήσουν το βιοτικό τους επίπεδο καθώς βιώνουν καθημερινά ένα καθεστώς τρόμου μέσα στα ίδια τους τα σπίτια ενώ ματαιώνονται το ένα μετά το άλλο τα αιτήματα των αλλοδαπών για μία καλύτερη ζωή. Από την άλλη για ποια ανθρωπιστικά ιδεώδη μπορεί να μιλάμε, η εφαρμογή των οποίων απειλεί κατάφωρα την εθνική μας ανεξαρτησία; Γιατί αν συνεχιστεί αυτή η αθρόα έλευση μεταναστών, όσο αδιανόητο και αν φαίνεται, η χώρα μας θα μετατραπεί σε μία χωρίς ταυτότητα και ουσιαστική υπόσταση επικράτεια υποδοχής αλλοεθνών.

Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω πως η πολιτική ηγεσία βλέπει όπως πάντα το δέντρο και όχι το δάσος. Αδυνατεί να δώσει λύση στο πρόβλημα και δεν πρόκειται να το κάνει. Η ελληνική κοινωνία, όμως, δέχεται κλυδωνισμούς από παντού, που την καθιστούν 'ηφαίστειο' έτοιμο να εκραγεί. Θα αντέξει και την απειλή της ίδιας της ύπαρξής της;