Του Μανώλη Σκαρσουλή
Λοιπόν βλέπουμε τα εξής : Όλες οι έρευνες, και η «Διεθνής διαφάνεια» και οι ελληνικές και η «Eurostat» της ευρωστατιστικής υπηρεσίας, λένε ότι, κατά σειράν, οι πιο διεφθαρμένες υπηρεσίες είναι η πολεοδομία, η εφορία, τα νοσοκομεία και τα διοικητικά συμβούλια. Επομένως, μαζί με τα διοικητικά συμβούλια, το κρατικό προσωπικό των ανωτάτων στελεχών και το πολιτικό προσωπικό της δικομματοκρατίας - ή μάλλον της πασοκοπαρασιτοκρατίας – δεν υπερβαίνουν όλοι αυτοί, μαζί με τους μεγαλομπετατζήδες, τους αεριτζήδες και τους νταβατζήδες, τις τρείς χιλιάδες. Λοιπόν, όλοι αυτοί του «μαζί τα φάγαμε» δεν είναι παραπάνω από τρεις χιλιάδες άνθρωποι. Είμαστε έντεκα εκατομμύρια, όμως. Αν αφαιρέσει κανείς τα παιδάκια και τους γέρους, οι ενεργοί πολίτες – όσοι έχουν κάποια δραστηριότητα, ακόμη και ως συνταξιούχοι – είναι 9 εκατομμύρια, τουλάχιστον. Οι κομματοκρατούντες, οι κομματόσιτοι του «όλοι μαζί τα φάγαμε» δεν ξεπερνούν τους 3.000 ανθρώπους! Οι άλλοι δεν τα φάγαμε! Μας τα φάγανε αυτοί, οι της διαπλοκής, που όλοι μαζί τα φάγανε.
Όλους αυτούς τους λίγους της διαπλοκής πρέπει να τους κρεμάσεις ανάποδα στις πλατείες. Όχι για να τους κάνεις κακό, αλλά για να στεγνώσουν από την λίγδα, γιατί, λόγω του νόμου της βαρύτητος, θα φεύγει σιγά – σιγά η λίγδα και τα λεφτά που έχουν στις τσέπες τους και στις Ελβετίες και στα νησιά Καϋμάν, και έτσι θα υπάρξει μια γρήγορη και φτηνής εκτάσεως απορρύπανση, αφού δεν είναι παραπάνω από 3-4 χιλιάδες οι διεφθαρμένοι.
Η «Διεθνής διαφάνεια» μας παραπέμπει σε μια αφάνεια ονείδους και αίσχους, διότι μας κατατάσσει στην 80ή θέση του κόσμου! Και μας έχει ουραγούς στην Ευρώπη, στην προτελευταία θέση πριν από την Βουλγαρία. Πάλι καλά που οι Βούλγαροι, φαίνεται, είναι πιο διεφθαρμένοι από μας, αλλά στην Ευρωζώνη είμαστε τελευταίοι! Έντεκα θέσεις μακριά από την μαφία της Ιταλίας, η οποία αποδεικνύεται ότι είναι πολύ πιο σεμνή από μας. Η Ιταλία της Μαφίας λιγώτερο διεφθαρμένη κατά έντεκα θέσεις !
Και επανερχόμαστε στο περίφημο «όλοι μαζί τα φάγαμε», που είπε ο ευφυέστατος Πάγκαλος. Βέβαια, στην συγκυρία που το είπε εννοούσε ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε, εμείς, οι εμπλεκόμενοι στην πολιτική». Άρα η άποψη του υπονοούσε μια σειρά ομόκεντρων κύκλων. «Τα φάγαμε εμείς οι του πολιτικού προσωπικού, πρωτίστως, και σιγά –σιγά και ο λαός μαζί μας». Βεβαίως τον συμπεριέλαβε και τον λαό.
Την ειρωνική μορφή προς τον λαό συναντάμε ογδόντα χρόνια μετά τον Σόλωνα. Αυτή την φορά κοροϊδεύει τον κυρίαρχο λαό, μ’ έναν διαυγέστατο κυνισμό, ο αρχηγός των «δημοκρατικών δυνάμεων», ο Κλέων, με τα εξής πολιτικής ακριβολογίας αιώνια: Εσείς , «ο συρφετός ο δημοκρατικός» (όπως θα τους ξανάλεγε, δυόμισι χιλιάδες χρόνια αργότερα ο Διονύσης) είστε πάντοτε πρώτοι και καλύτεροι μετά καινότητος λόγου, απατάσθαι άριστοι στο να εξαπατάσθε από τον οποίο καινούργιο λόγο σας ξεφουρνίζουν, δούλοι όντες των αει ατόπων, και γίνεσθε δούλοι των αει – πάντοτε α – τόπων , μιας ουτοπίας που δεν έχει τόπο.
Εκείνη την εποχή, τα λόγια αυτά απευθύνονται σε δημοκρατικές κοινωνίες της άμεσης δημοκρατίας, της αυτοκυβερνήσεως, όπου η γενική συνέλευση του λαού παίρνει αποφάσεις για τα πάντα: εκλέγει, κληρούται, κληρώνει, ανακαλεί, δικάζει, καταδικάζει σε θάνατο τους στρατηγούς της. Τότε δηλαδή, δεν θα έλεγε η κυρία Μπακογιάννη «έχω την πολιτική ευθύνη που μου έφυγε ο Χριστοφοράκος». Η πολιτική ευθύνη που θα είχε η κυρία Μπακογιάννη θα ήταν το κώνειον ή, σε ήπια κατάσταση, δέκα χρόνια εξορίας τουλάχιστον και δέσμευση της περιουσίας της. Αυτό σημαίνει «έχω πολιτική ευθύνη». Όχι κωλοβαράω και ιδρύω νέα κόμματα και περιφέρομαι ως κοσμική πολιτική αρχόντισσα, λέγοντας ότι αναλαμβάνω φούμαρα, δηλαδή την πολιτική ευθύνη. Αναλαμβάνεις την πολιτική ευθύνη σημαίνει ένα σκοινί στον λαιμό. Η πολιτική ευθύνη ή είναι και ποινική ή είναι κενή απάτη… Άρα, αν «μαζί τα φάγαμε», ο Χριστοφοράκος – Μίζενς, που διέφυγε, και μαζί του εγώ, ως «πολιτική ευθύνη», θα τιμωρηθώ…
(ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Κώστας Ζουράρις)
