Του Γιώργη Γ. Παπαδόσηφου
Μάθε παιδί μου γράμματα μας προέτρεπαν οι γονείς μας – σύμφωνα με τη γνωστή λαϊκή ρήση – αλλά που να ήξεραν και αυτοί ότι πλέον μέρος των σχολικών εγχειριδίων μόνο… γράμματα δεν μαθαίνουν σε πολλές των περιπτώσεων.
Πριν καλά – καλά ξεχαστεί ο… περίφημος συνωστισμός ( Μικρασιατική Καταστροφή 1922) που είχε γράφει στο βιβλίο της ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού, προέκυψε τώρα θέμα με δεύτερο σχολικό βιβλίο. Αυτή τη φορά στο βιβλίο της Γεωγραφίας (Μαθαίνω για τη γη) της Στ΄ Δημοτικού. Στο κεφάλαιο 19 (Γλώσσες και θρησκείες) και συγκεκριμένα στη σελίδα 70, αναφερόμενο στον θρησκευτικό φανατισμό και τις κοινωνικές προεκτάσεις που λαμβάνει, παρουσιάζει την εικόνα της Ι. Μόνης Αρκαδίου!!
Αναλυτικά, σε παράθεμα του κεφαλαίου αυτού που ασχολείται με τις θρησκείες του κόσμου, γίνεται διεξοδική αναφορά στον θρησκευτικό φανατισμό που «οδηγεί σε υπερβολές, καταστροφές, στην απώλεια της ζωής των ανθρώπων ακόμη και σε πολέμους εμφυλίους ή πολέμους μεταξύ διαφορετικών κρατών» και συνεχίζει με παραδείγματα θρησκευτικού φανατισμού «όπως ο θάνατος στην πυρά κατά τον Μεσαίωνα, η Ιερά εξέταση, οι Σταυροφορίες, το Τζιχάντ των Μουσουλμάνων». Καλά ως εδώ!
Στο δεξιό μέρος του κειμένου αυτού είναι τυπωμένη η εικόνα της Ι. Μονής Αρκαδίου δημιουργώντας άμεσα στα εύπλαστα παιδικά μυαλά των μαθητών της Στ΄ Δημοτικού την εντύπωση πως η εθελοθυσία και το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου ήταν αποτέλεσμα θρησκευτικού φανατισμού ενάντια στους Μουσουλμάνους Τούρκους και όχι υπέρτατη πράξη θυσίας για ελευθερία και αποτίναξη του ξένου ζυγού! Συνδέει άμεσα εν ολίγοις τις πράξεις του κ. Γιαμπουδάκη, του Ηγούμενου Γαβριήλ και των άλλων μαρτύρων του αρκαδικού δράματος με αυτό της Ιεράς Εξέτασης, των Σταυροφοριών ή ακόμα χειρότερα με αυτά του θρησκευτικού πολέμου για τη διάδοση του Ισλάμ (Τζιχάντ). Η ταύτιση που γίνεται μεταξύ κειμένου (θρησκευτικός φανατισμός) και εικόνας (Αρκάδι) προκαλεί τουλάχιστον απορίες και σκεπτικισμό ιδιαίτερα σε βιβλία του δημοτικού σχολείου, που απευθύνονται σε μικρούς μαθητές και έχουν σκοπό τη δημιουργία εκπαιδευτικών βάσεων για το μέλλον. Ο συσχετισμός αυτός του ακραίου θρησκευτικού φανατισμού με το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου (ιδιαίτερα για το Ρέθυμνο) δημιουργεί αλγεινές εντυπώσεις, αν δηλαδή πρόκειται για εσκεμμένη – προκλητική και ανιστόρητη πράξη ή απλά για μια ακόμα άστοχη και ανούσια παρεξήγηση.
Επιπλέον, το βιβλίο προτρέπει τους μαθητές να θυμηθούν από την ιστορία και άλλες περιπτώσεις, κατά τις οποίες οι άνθρωποι με την πιστή τους έχουν κάνει τον κόσμο καλύτερο ή με τον φανατισμό τους έχουν φέρει την καταστροφή. Άραγε ύστερα από τον συσχετισμό του θρησκευτικού φανατισμού με το Αρκάδι (Φώτο) οι μικροί μαθητές που θα κατατάξουν την εθελοθυσία – ηρωική πράξη των προγόνων μας στο Αρκάδι;
Ας ελπίσουμε η εν λόγω, εσκεμμένη ή μη, πράξη να αποκατασταθεί άμεσα, για να μην αλλοιωθεί πλέον άλλο η ιστορική αλήθεια στα ματιά των μελλοντικών γενεών, άλλα και για να αποδώσουμε τις δέουσες τιμές και μνείες στους ήρωες του Αρκαδίου! Οι ιστορικές ανακρίβειες τύπου «συνωστισμού» από όπου και αν παρέχονται πρέπει να μας προβληματίσουν όλους μας!
