ριζίτικο-μαντινάδα Γιάννη Μποτονάκη

Ηξερα ενα όνειρο η αγάπη μας πως θα’ναι

και πως ο ήλιος ο φονιάς θα βγει να το σκοτώσει

και τρέχω ανατολικά για να τονε προλάβω.

Τον ήλιο τονε πέτυχα στσ’αγάπης μου την πορτα

λίγο πριν μπεί, λίγο πριν βγεί, λίγο πρίν την ξυπνήσει.

Τζένια καρφώνω με σχοινιά τα σπαει και συνεχίζει,

στένω και σιδερόπορτες τσι λιωνει και περνάει

βάνω το μπέτι μου μπροστά, καίγετε κι η καρδιά μου.

Το πιό γλυκό μου όνειρο το βλέπω πριν να φέξει,

για να ‘ρθει ο ήλιος στα μισά να μου το καταστρέψει.