Γράφει ο Κωστής Σφακιανάκης
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΡΕΘΥΜΝΟΥ
Όλο αυτό τον καιρό των προεκλογικών «αγώνων» που τα λόγια περισσεύουν, η λέξη Αριστερά έγινε λαστιχένια για να χωρίσει όλες τις εκδοχές κι όλες τις επιδιώξεις των μνηστήρων της που τη χρησιμοποιούν κατά το δοκούν.
Η Αριστερά είναι γέννημα των αγώνων που διεκδικούσαν μια ανθρώπινη ζωή για όλους τους καταπιεσμένους, τους εκμεταλλευόμενους, τους απόκληρους.
Συντάχθηκαν σ’ αυτό τον αγώνα οι επιφανέστεροι των σοφών και έθεσαν την επιστημονική πρόοδο στην διάθεση των λαών και γκρέμισαν το άβατο των ιερατείων.
Και από τότε διεξάγεται ένας αγώνας διαχρονικός και κάθε φορά αντιμετωπίζει τα προβλήματα που γεννά η συγκυρία. Και τα απλά αυτού του αγώνα είναι η αλήθεια, η τιμή, η κατανόηση, η συνδιαλλαγή, η τίμια διεκδίκηση των δικαίων- το ΗΘΟΣ. Και η Αριστερά καταξιώθηκε στις συνειδήσεις των λαών. Σήμερα στην δική μας την ώρα, στους χαλεπούς καιρούς που περνάμε η Αριστερά τι κάνει;
Εκείνη μένει ως ιδέα Πλατωνική και επιτάσσει το πρέπον γενέσθαι.
Και οι μνηστήρες τι; Διεκδικούν την εξουσία χωρίς την ηγεμονία (κατά Γκράμσι) των ιδεών των αξιών και των οραμάτων του λαού; Η μετέρχονται όλα τα μέσα του Μακιαβελισμού χωρίς αιδώ χωρίς ντροπή;
Οι εν γνώσει απατηλές υποσχέσεις συνιστούν απάτη πολλών «μεγατόνων». Η απόκρυψη της αλήθειας, η αποπλάνηση των μαζών, ο λαϊκισμός, ο καιροσκοπισμός σε όλο του τον κυνισμό, του σφετερισμού των πενήντα βουλευτικών εδρών που ευτελίζει την ισότητα της ψήφου και αναιρεί όλους τους αγώνες για μια γνήσια καθαρή απλή αναλογική, το μόρφωμα των ετερόκλητων εκφάνσεων μιας «αριστεράς» με προσκολλούμενους τους ναυαγούς μίας πασοκικής αμαρτωλής «Νομενκλατούρας» ,λαμογιάς κατά το λαϊκότερο, που αναζητά σωτηρία σε μια μετάλλαξη που μετατρέπεται σε κόμμα……. Όλα αυτά δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με το ήθος της Αριστεράς.
Γέμει η ιστορία από τέτοια παραδείγματα. Κι όμως αυτοί οι ιδιοτελείς – δημαγωγοί που σκοπό μοναδικό τους είχαν την κατάκτηση της εξουσίας οδήγησαν τους λαούς τους στην καταστροφή.
(Βλέπε Αλκιβιάδη τον μοιραίο άντρα της Αθηναϊκής Δημοκρατίας)
Σήμερα που η πληροφόρηση περισσεύει ΟΛΟ ξέρουμε. Δεν δικαιολογείται κανείς να παραδίδεται στις σειρήνες των ψεύτικων ελπίδων εφησυχασμένος στους Μεσσίες. Οι Μεσσίες πέθαναν προ πολλού. Μένει ο αγώνας ο καλός και περιμένει τη δικαίωσή του.
Ας δώσουμε λοιπόν τα χέρια χωρίς ψεύτικούς ηγεμονισμούς και «καπετανάτα». Να συντονίσουμε την προσπάθεια της σωτηρίας μας σαν τις σάλπιγγες της Ιεριχούς να γκρεμίσουμε τα τείχη που μας χωρίζουν, όλες τις δυσκολίες, όλα μας τα λάθη και να ανοίξουμε δρόμο για μια νέα πορεία σ’ ένα κόσμο που αλλάζει και δεν μας περιμένει.
