Κάποτε, στα χρόνια της Χούντας, σε μια από τις πολλές επισκέψεις μου στο κάστρο
Του Κώστα Π. Μανιά
Κάποτε, στα χρόνια της Χούντας, σε μια από τις πολλές επισκέψεις μου στο κάστρο, στο Γέρο της Δημοκρατίας, στο Γεώργιο Παπανδρέου, κουβεντιάζοντας μού είπε μεταξύ άλλων: «Για την δικτατορία δεν ευθύνεται μονάχα ο βασιλιάς του την οργάνωσε για να προασπίσει τον θρόνο του, από τις απειλές που καθημερινά εκτοξεύουν από τα μπαλκόνια, ορισμένοι νεαροί πολιτικοί. Εγώ πάντα τους έλεγα. Όσα εσείς τους απειλείται τόσο εκείνοι θα απαντούν και θα απειλούν με δικτατορία, όπερ και εγένετο». Στο δεύτερο σκέλος από το σκεπτικό του Γέρου, συμφωνούσα. Πως η δικτατορία έγινε σαν απάντηση στις απειλές του Ανδρέα. Για το πρώτο σκέλος βέβαια, στο ότι δεν έπρεπε να στενοχωρούμε τα ανάκτορα για τον προδοτικό ρόλο που κατά καιρούς παίξανε σε βάρος της χώρας μας, δε συμφωνούσα καθόλου με το Γέρο, και του το έδειξα με ένα μειδίασμα. Ποιός όμως θα μπορούσε να αντιδράσει, στο πολιτικό εκτόπισμα του Γέρου της Δημοκρατίας; Αυτός ο πρόλογος έγινε, για να αποτελέσει για πολλοστή φορά απάντηση στον εγγονό, τον Γιώργη Παπανδρέου – τον μικρό – πως όσο εκείνος θα επιμένει να μας ζαλίζει τα ούμπαλα, πως τάχα το Δ.Ν.Τ. ήταν μονόδρομος για τη χώρα μας. Όσο επιμένει με συνειδητά ψέματα, να μας πείσει πως έφτασε στο σημείο, που θα έπρεπε να διαλέξει, ή το Δ.Ν.Τ. ή το χάος, τόσο εμείς θα επαναλαμβάνουμε με όλη τη δύναμή της ψυχής μας, πως μας λέει ψέματα. Πως μας κοροϊδεύει. Όχι Κύριε Παπανδρέου: όταν γίνατε με ψέματα πρωθυπουργός, - όταν μας κλέψατε την ψήφο μας, όταν μας όταν μας, όταν μου κλέψατε την ψήφο μου, - το Δ.Ν.Τ., δεν ήταν μονόδρομος. Εσείς κλείσατε τους άλλους δρόμους, που ο προκάτοχος σας – ο κατά τα άλλα ανύπαρκτος πρωθυπουργός - με αδέξιους χειρισμούς, και με κίνδυνο να φάει το κεφάλι του, είχε ανοίξει.
Η χώρα μας Κύριε Παπανδρέου – όταν με ψέματα αναρριχη-θήκατε στην πρωθυπουργία, - ήταν στην ευχάριστη συγκυρία, να έχει στη διάθεση της δυο λεωφόρους να διαλέξει την προσφορά του Πούτιν, και τις Κίνας και εσείς Κύριε Παπανδρέου, προτιμήσατε να μας βάλετε συνειδητά και προσχεδιασμένα, σε μια στενωπό, σε μια στενωπό που όποια χώρα περάσει το κατώφλι της, όποια χώρα μπλεχτεί στα δίχτυα της, δεν βγαίνει αν δεν επαρθεί η πλήρης εξαθλίωση. Ο τρόπος που αναρριχηθήκατε στην πρωθυπουργία Κύριε Παπανδρέου, δίδει το δικαίωμα στο λαό να πιστεύει πως δεν εκλεγήκατε αλλά στην ουσία χρηστήκατε πρωθυπουργός. Χρηστήκατε, έχοντας αναλάβει μια διατεταγμένη αποστολή, να σύρετε τη χώρα σε εθνικές μειοδοσίες. Αυτά πιστεύει σήμερα ο λαός για την πρωθυπουργό του, και όσο στο μυαλό του λαού υπάρχουν τέτοιες σκέψεις, ο πρωθυπουργός αυτός μοιάζει ευνουχισμένος. Ο πρωθυπουργός αυτός μοιάζει, σαν στυμμένη λεμονόκουπα, ο πρωθυπουργός αυτός αν στ’ αλήθεια αισθάνεται αγάπη για την χώρα της καταγωγής του, πρέπει το ταχύτερο να τα μαζέψει και να φεύγει. Οι σκέψεις για εκλογές, η ταπεινή μου γνώμη και το στενό μου μυαλό λένε, πως όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα που θα προκύψει από αυτές, θα ’ναι μια από τα ίδια. Οι ίδιοι άνθρωποι θα κληθούνε να δώσουν τη λύση που χρειάζεται η χώρα, για να βγει από την κρίση. Και επειδή οι νόμοι δεν μπορεί από την μια μέρα στην άλλη να γίνονται γίγαντες, οι εκλογές θα αποδεχτούνε μια τρύπα στο νερό. Η χώρα για να βγει από το φαύλο κύκλο, που τη βάλανε οι φαύλοι πολιτικοί της, χρειάζεται καινούριους ανθρώπους, με καινούριο μπούσουλα, με καινούριες ιδέες. Άνθρωποι που να αγαπούν τη χώρα τους, μ’ ένα καινούριο τρόπο. Άνθρωποι που να μας λένε πως δεν χρωστούν σε κανένα κερατά, και να το εννοούν. Μα προπαντός άνθρωποι που να γνωρίζουν από ηθική. Άνθρωποι που να διακρίνουν το νόμιμο από το ανήθικο, και να βάζουν πάνω απ’ όλα το συμφέρον της χώρας τους. Από τα παραπάνω όμως, τίποτα δεν έχουν να μας επιδείξουν οι σημερινοί πολιτικοί. Νά γιατί η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές, αλλά καινούριους ανθρώπους.
