Αλήθεια, πόσες χιλιάδες γραμμές αφιερώνονται καθημερινά από τον τύπο και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ
Του Νίκου Πολιουδάκη
Πτυχιούχου Επικοινωνίας & ΜΜΕ
Καποδιστριακού Παν/μίου Αθηνών
Αλήθεια, πόσες χιλιάδες γραμμές αφιερώνονται καθημερινά από τον τύπο και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ για τα θέματα που αφορούν την παγκόσμια και εθνική οικονομική κρίση; Λογικό το φαινόμενο, διότι το ζήτημα είναι πραγματικό και μείζον, αλλά και γιατί «πουλάει», όπως λέμε, κατά την εμπορική αργκό.
Στο όλο κλίμα των ημερών οι θεατρικές παραστάσεις δεν μπορούσαν να μην συμπεριλάβουν στη θεματολογία τους τα δεινά και κωμικοτραγικά στοιχεία της κρίσης. Έτσι και τα φετινά Boudalia έκαναν αυτό που γνωρίζουν καλά να κάνουν εδώ και κάμποσα χρόνια, αν και πρόκειται για ερασιτέχνες ηθοποιούς, παρουσιάζοντας επί της ουσίας το μαύρο μας το χάλι ως χώρα, προσφέροντας ταυτόχρονα μέσα από αυτό άφθονο γέλιο στους θεατές, που κατέκλεισαν το γήπεδο των Μαργαριτών και τις εφτά (!) ημέρες των παραστάσεων.
Το καλοκαιρινό γεγονός του κάτω Μυλοποτάμου, που έχει γίνει λατρεία για το ρεθεμνιώτικο -και όχι μόνο- κοινό, φέτος άκουγε στο όνομα «Δύσκολοι καιροί για Πρίγκιπες». Στη διάρκεια μιας θεατρικής παράστασης, όπου ένας πρίγκιπας επιλέγει να πάρει για γυναίκα του την όμορφη παραδουλεύτρα της υποψήφιας κακάσχημης και δολοπλόκου νύφης του, ένα αγανακτισμένο ζευγάρι Κρητικών μπουκάρει στο χώρο που διαδραματίζεται το έργο, κάνοντας «θεατροπειρατεία». Αιτίες της αγανάκτησης τους; Το λουκέτο στο κατάστημά τους, η ανεργία, τα έξοδα που τρέχουν, η γραφειοκρατία και οι λειτουργοί του δημοσίου που ταλαιπωρούν και περισσότερο δημιουργούν αδιέξοδα τους πολίτες, αντί να τους εξυπηρετούν και η αμείλικτη αγορά εργασίας σε καθεστώς κρίσης.
Τίποτα δε μένει που να μην καυτηριάζεται στην κωμωδία των Μπουνταλίων. Πικρές αλήθειες που αφορούν θέματα τοπικά και εθνικά ακούγονται, ας ελπίσουμε, σε ευήκοα και ευαίσθητα ώτα -πχ η απουσία πλοίου για το δρομολόγιο Ρέθυμνο-Πειραιάς. Είναι εκπληκτικό το πώς ερασιτέχνες ηθοποιοί, παιδιά, νέοι και μεγαλύτεροι από τις Μαργαρίτες, τα γύρω χωριά, αλλά και άλλα μέρη της Ελλάδας προσφέρουν ένα τόσο ωραίο αποτέλεσμα στο κοινό, που δημιουργεί ουρές κάθε χρόνο για να τους απολαύσει.
Όποιος γνωρίζει άτομα από τους συμμετέχοντες, λαμβάνοντας υπόψη το ταλέντο, τον κόπο, τον χρόνο και κυρίως την τεράστια όρεξη που επιδεικνύουν από τη συγγραφή του σεναρίου, ως τις βασικές πρόβες και την περάτωση του έργου, μπορεί να διαβεβαιώσει το πού οφείλεται το επιτυχές αποτέλεσμα. Αποτελεί κλισέ αυτό που θα πούμε σε ότι αφορά τις κριτικές θεαμάτων, εν προκειμένω θεάτρου, αλλά είναι πραγματικότητα: πρώτα οι συντελεστές περνούν πολύ όμορφα, πράγμα που βγαίνει και στον κόσμο, είτε τους γνωρίζει είτε όχι.
Εκπληκτικό επίσης, πέρα από τη πολιτική σάτιρα και τα καυστικά σχόλια που ακούγονται, είναι το πως η έντονη χρήση της βαριάς κρητικής διαλέχτου μπορεί να προκαλέσει κύματα γέλιου. Μια λέξη, μια φράση, αλλά κυρίως ο τρόπος που αποδίδονται από τους ηθοποιούς, είναι αρκετά για να σε κάνουν να λυγίσεις. Κι όλα αυτά -το ξαναλέμε- όχι από επαγγελματίες υποκριτικούς.
Όποιος παρακολούθησε τα φετινά Boudalia, αναμφισβήτητα έδωσε υπόσχεση στον εαυτό του και την παρέα του για ραντεβού του χρόνου τον Αύγουστο πάλι στις Μαργαρίτες. Το ίδιο συνέβη και πέρυσι και πρόπερσι και παραπρόπερσι. Το ίδιο θα συμβεί και του χρόνου. Κι ας ελπίσουμε στο μέλλον να καταφέρουν να δίνουν παραστάσεις στο πολυπόθητο θέατρο, που δυστυχώς δεν υπάρχει ως τώρα στο χωριό, αν και κάθε χρόνο οι συμμετέχοντες το θίγουν. Ας είναι, μόνο να είναι καλά τα παιδιά να συνεχίσουν, με το ίδιο μεράκι και με την ίδια αγάπη για αυτό που κάνουν. Ευχαριστούμε Boudalia.
Υ.Γ.: Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, τιμή εισιτηρίου 24ευρώ, επαγγελματίες και κορυφαίοι ηθοποιοί οι συμμετέχοντες, διάρκεια παράστασης μιάμιση ώρα, στιγμές γέλιου αρκετές. Boudalia στις Μαργαρίτες, τιμή εισιτηρίου 8ευρώ, ερασιτέχνες ηθοποιοί οι συμμετέχοντες, διάρκεια έργου πάνω από δύο ώρες, στιγμές γέλιου αμέτρητες!
