Όλοι γνωρίζουμε σ’ αυτόν τον τόπο, ως από της από της απελευθέρωσης τους
Toυ Κώστα Π.Μανιά
Όλοι γνωρίζουμε σ’ αυτόν τον τόπο, ως από της από της απελευθέρωσης τους, από την οθωμανική αυτοκρατορία μέχρι σήμερα, ζούμε με προστάτες, ζούμε με νταβατζίδες. Για δύο σχεδόν αιώνες αυτοί οι νταβατζίδες μας προδίδουν, μα εμείς κολλημένοι σαν το στρείδι απάνω τους, δεν χάνουμε ευκαιρία να του δηλώνουμε πλήρη υποταγή, σαν την πόρνη σ’ εκείνον που της τα τρώει, δηλώνοντας πως ανήκουν στη δύση. Οι σχέσεις μεταξύ νταβαντίδων και της χώρας μας, κατά καιρούς περνούν από διάφορα στάδια. Υπάρχουν εποχές που η παρεμβάσεις τους, στο ανεβοκατέβασμα κυβερνήσεων, γίνονται ωμές και βεβιασμένες – όταν ο χρόνος τους πιέζει – και άλλες που γίνονται με τέχνη και μαεστρία. Μια τέτοια περίοδο περνάμε και σήμερα. Οι αλλαγές Κυβερνήσεων γίνονται με το γάντι και ο λαός βαυκαλίζεται πως τις ανεβοκατεβάζει με εκλογές. Και του λόγου του αληθές, διαβάστε παρακάτω. Γνωρίζω τους κινδύνους που εμπεριέχουν τέτοια δημοσιεύ¬ματα. Γνωρίζω πως όποιος παίζει με τη φωτιά πολλές φορές καίγεται και προπαντός όταν η φωτιά βρίσκετε σε χέρια αδίστακτων απανθρώπων. Ο Καραμανλής - ο μικρός Καραμανλής – ίσως ήταν ο μοναδικός μεταπολεμικά πρωθυπουργός που διακρίθηκε για την πλήρη απουσία του, από τα πρωθυπουργικά του καθήκοντα. Είναι ο άνθρωπος που δικαιούται να μπει στο βιβλίο Γκίνες, σαν ο για πέντε ολόκληρα χρόνια, ανεπαρκέστατος πρωθυπουργός. Και όμως… Αυτός ο άσχετος πολιτικός, έκανε δυο κινήσεις που δεν άρεσαν καθόλου μα καθόλου, στο μεγάλο μας αφεντικό. Στον μεγάλο μας νταβατζή. Γιατί αυτές η δυο κινήσεις, αποτελούσαν δύο μεγάλες παραφωνίες, στα ως εκείνη τη στιγμή πολιτικά δεδομένα της χώρας μας. Η μια ήταν η υπογραφή του αγωγού Ρώσικου αερίου Μπουρκάς - Αλεξανδρούπολη, που θα τροφοδοτούσε ολόκληρη την Ευρώπη, που για την ιστορία θα πρέπει να πούμε ως ο σημερινός πρωθυπουργός – ο Γιώργος Παπανδρέου – αντιπολίτευση τότε, δήλωσε σε όλους τους τόνους πως όταν γίνει κυβέρνηση θα την καταργούσε αυτή τη σύμβαση. Δεν γνωρίζω αν όταν έκανε αυτές τις δηλώσεις, τις έκανε για να τις ακούσει ο Λαός. Πιστός πάντως στις αρχές του, όταν έγινε πρωθυπουργός, τον λόγο του τον κράτησε. Αυτό ήταν το ένα μοιραίο για το Καραμανλή βήμα. Το δεύτερο βήμα ήταν η αλλεπάλληλες επισκέψεις, ανώτερου και ανώτατου επιπέδου στην Κίνα, με αποκορύφωμα την συμφωνία με την KOSKO. Ο Πούτιν όμως δεν σταματούσε στον αγωγό του αερίου. Ο Ρώσος ηγέτης, έκανε στον Καραμανλή, ένα πακέτο προτάσεων που σήμερα – κατά μεσής της κρίσης – η ψυχή μας θα σφύριζε αδιάφορα, αν αυτές η προτάσεις γινόντουσαν δεκτές. Ο Πούτιν λοιπόν είχε προτείνει στο Καραμανλή, εκείνος να του έδινε σε δάνειο όση χρειαζόταν για να ξελασπώσει με του τοκογλύφους της δύσης, για τριάντα χρόνια, με ενάμιση στα εκατό επιτόκιο, εσήμαινε πως οι τελευταίες δόσεις θα είχαν την αξία ενός αυγού, και ο Καραμανλής πέρα της υπογραφής για τον αγωγό, η Ρωσία θα ήταν ο αποκλειστικός προμηθευτής της χώρας μας, στα εξοπλιστικά προγράμματα. Οι συμφωνίες αυτές – κατά πληροφορίες – ήταν σε σωστό δρόμο. Το ατύχημα ήταν, πως σκόνταψαν στο άγρυπνο μάτι και αυτή της C.I.A. του μεγάλου μας νταβαντζή, και αποφασιστικά για να σταματήσουν οι συνομιλίες – η φυσική εξόντωση του Καραμανλή. Έτσι για τον ρόλο του ………… προσφέρθηκε η αντίστοιχη C.I.A. του …………… ενώ ήταν όλα έτοιμα στην Αθήνα για το μεγάλο ………. να ΄σου ο Πούτιν, η μεγάλη αλεπού – στο είδος – ενημερώνει τον Καραμανλή για τον κίνδυνο που διατρέχει. Ο …………. ήταν ο άνθρωπος που έτρεξε στην πρεσβείας
του μεγάλου μας αφεντικού, και να τους δηλώσει πως το σχέδιο για τη …………… του Καραμανλή, τους είναι γνωστό και στην τελευταία του λεπτομέρεια. Ακόμα και το εξοπλισμένο - για την επιχείρηση – βαν, και για τα παλαιά σημεία που θα γινόταν το μακελειό, ο Πούτιν φρόνησε να τους κρατεί ενήμερους. Έτσι σταμάτησε το μακελειό σε βάρος τους Καραμανλή, με την εντολή να πάει το ταχύτερο για εκλογές παίζοντας το ρόλο του κακού. Και να κρατήσει για πάντα το στόμα του κλειστό. Έτσι έκανε. Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως όταν τίθενται για έναν ηγέτη τέτοια διλήμματα, είναι προτιμότερο για τον ίδιο και για το λαό, ένας ηρωικός θάνατος, παρά μια ταπεινωτική φυγή.
Υ.Σ. Μετά από λίγα χρόνια, ο Κύριος Γιώργος Παπανδρέου πρωθυπουργός στη χώρα μας, σε δύσκολες στιγμές για το Ισραήλ αντάλλαξε επισκέψεις πρωθυπουργικού επιπέδου. Με το παραπάνω δεν εννοώ τίποτα περισσότερο από ότι γράφω.
