Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν.
Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν. Επιλεκτική χρεωκοπία, παίζει παντού, με τον τίτλο συνεπαίρνει εσχάτως τους Ελληνες. Μάλιστα, και πολλά συγχαρητήρια στους εμπνευστές του, που έρχονται να δικαιώσουν τώρα τις γενιές φοροφυγάδων που έζησαν με δόξα και τιμή σ’ αυτόν τον υπέροχο τόπο και δίδαξαν σε όλη την πολιτισμένη κοινότητα ότι στην Ελλάδα ισχύει πάντα, διαχρονικά και αξεπέραστα ο κανόνας . Προσωπικά, δεν έχω την παραμικρή αντίρρηση. Να μην πληρώνουν. Αλλά με μία προϋπόθεση : Aυτός που δεν πληρώνει, που ανήκει στο Η πολιτεία, με τη σειρά της, τον συγκεκριμένο και κάθε άλλο σαν κι αυτόν να τον εντάσσει σ’ ένα κατάλογο, ο οποίος στη συνέχεια θα κοινοποιείται σε όλες τις υπηρεσίες του Κράτους. Ποιά χρησιμότητα έχει μία τέτοια πρωτοβουλία; Να σας πω. Θα προσέρχεται, λέμε τώρα, σε Νοσοκομεία ο «αγωνιστής του Κινήματος» γιατί τον έπιασε κολικός ας πούμε. Πολύ ωραία! Το νοσοκομείο να του χρεώνει τα πάντα. Επίσκεψη στο γιατρό, ακτινογραφίες, αξονικές, υλικά, γάζες, φάρμακα, ό,τι χρειάζεται τέλος πάντων για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Οχι όπως τώρα, που ο « αγωνιστής» δεν πληρώνει, γιατί έτσι γουστάρει, ούτε το τάληρο - γιατί αυτό το πληρώνουν οι φτωχοί, συνταξιούχοι ,χαμηλόμισθοι, αλλά όχι ο « αγωνιστής»….Το ίδιο να αντιμετωπίζει όταν θα πάει να γράψει τα παιδιά του στο σχολείο, όταν θα τον κλέψουν και θα φωνάξει την Αστυνομία, όταν θα ζητήσει να συνδεθεί με το δίκτυο ύδρευσης, αποχέτευσης κ.λ.π.¨Η ας πούμε, όταν πάρει την Εθνική Οδό και θα φτάσει στα διόδια να του πουν, Γιατί δεν μπορεί να κάνει το μάγκα στη πλάτη τη δικιά μου και όλων όσων όπως εγώ πληρώνουμε κανονικά φόρους γιατί αυτό επιβάλλει το καθήκον του καθενός απέναντι στη χώρα. Δεν πληρώνεις; Δεν έχεις δικαίωμα σε ότι παρέχει η πολιτεία. Αυτό υπαγορεύει το δίκαιο. Και η κοινή λογική….Να τελειώνει κάποια στιγμή το παραμύθι. Εντάξει υπάρχει κόσμος που πληρώνει ακριβά την κρίση. ΄Ανθρωποι χωρίς δουλειά και άλλοι που τα φέρνουν βόλτα τσίμα τσίμα και με το ζόρι. Συνταξιούχοι που μετράνε ένα ένα το Ευρώ και οικογενειάρχες που κόβουν τον καθημερινό καφέ για να κλείσουν τρύπες. Επαγγελματίες χρεωμένοι που δεν μπορούν να κινηθούν γιατί οι τράπεζες τους έχουν βάλλει το μαχαίρι στο λαιμό. Υπάρχουν όμως κι άλλοι- και αυτοί είναι οι περισσότεροι-που απλώς ξεβολεύτηκαν. Γι αυτό και φωνάζουν. Διαβάζω στο facebook τα σχόλια που γράφουν, είτε στη δικιά μου σελίδα είτε αλλού. Αναγνωρίσιμα πρόσωπα. Τρελαίνομαι να τους ακούω να το παίζουν « αγανακτισμένοι» και να φωνάζουν ότι τους έκανε φτωχούς ο Παπανδρέου. Πρώτον ,γιατί δεν έγιναν φτωχοί, αλλά πρόκειται για και και δεύτερον, γιατί οι περισσότεροι ανήκουν σε αυτή τη – μεγάλη δυστυχώς- κατηγορία των πονηρών που φοροδιαφεύγουν συστηματικά και ζουν εις βάρος ημών των υπολοίπων.
Τι να λέμε τώρα;
