«Στη σύγχρονη δημοκρατική Ελλάδα, η Ελληνική αστυνομία είναι ένας σύγχρονος δημοκρατικός θεσμός
Του Μανώλη Σκαρσουλή
«Στη σύγχρονη δημοκρατική Ελλάδα, η Ελληνική αστυνομία είναι ένας σύγχρονος δημοκρατικός θεσμός, ασπίδα της κοινωνίας ενάντια σε όσους επιβουλεύονται την διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης, τη ζωή και την περιουσία των πολιτών». Μανώλης Όθωνας υφυπουργός προστασίας του πολίτη.
Παραλίγο να συγκινηθώ από τα υψιπετή λόγια του υπουργού, αλλά ήρθε η εικόνα του αγανακτισμένου, που τραυματίζεται αναίτια από ένα Σελτζούκο ροπαλοφόρο και έγινε καπνός και η αγάπη και τα λουλούδια, που ασφαλώς δεν υπήρξαν ποτέ, από συστάσεως του ελληνικού κράτους.
Σε μία χώρα με γνήσιο δημοκρατικό πολίτευμα ο αστυνομικός πρέπει να είναι πρόσωπο λίαν προσφιλές για την κοινωνία – πρέπει να αποτελεί – εγγύηση ασφάλειας των πολιτών και προστασίας των ατομικών ελευθεριών. Η αστυνομία όμως ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε σε κοινωνικούς ρόλους συμπάθειας κι εμπιστοσύνης προς τον πολίτη.
Οι επαγγελματίες πολιτικοί την μεταχειρίστηκαν ως όργανο καταστολής και ως σώμα σιδηρόφρακτων πραιτωριανών για την αδιατάραχτη νομή της εξουσίας.
Στον εικοστό αιώνα η κύρια αποστολή των αστυνομικών μετατοπίστηκε από την προστασία του πολίτη στη προστασία της καθεστηκυίας τάξης. Η προσφορά της πολιτικής εξουσίας προκάλεσε διαθρωτικά και εκφυλιστικά φαινόμενα στους κόλπους του αστυνομικού σώματος π.χ. ο διοικητής της Γενικής Ασφάλειας οργάνωσε την απόπειρα κατά του Ελευθέριου Βενιζέλου το 1935 με συνεργάτη τον λήσταρχο Καραθανάση.
Μετά τον εμφύλιο η πολιτική ηγεσία μπολιάζει την αστυνομία με το σύνδρομο του αντικομουνισμού, με αποτέλεσμα οι αστυνομικοί αντί να καταπολεμούν το έγκλημα να κυνηγούν τους πολίτες για τα φρονήματα τους και να χρησιμοποιούνται ως κομματικοί δορυφόροι και ραβδούχοι.
Η πολιτική εξουσία, διεφθαρμένη πάντοτε και κυνική κομματικοποιεί τα σώματα ασφαλείας, με ρουσφετολογικές μεταθέσεις, προστατεύει και αμοίβει τους φαύλους με τους μηχανισμούς τους και τον νόμο της σιωπής, αξιοποιεί για ιδιοτελείς σκοπούς, με τον εκβιασμό, τα περιστατικά διαφθοράς και φιμώνει, αχρηστεύει ή παραμερίζει του έντιμους ευσυνείδητους αστυνομικούς. Με την εξοικείωση της κοινωνίας και των αρχών στο εξαχρειωμένο σύστημα, η πολιτική εξουσία διασφαλίζει την κυριαρχία της.
Η εξουσία εξαχρειώνει τους θεσμούς και μολύνει τους πολίτες. Η Δημοκρατία όπως λειτουργεί αποτελεί απάτη και εμπαιγμό. Η αστυνομία είναι υποχείρια της διεφθαρμένης εξουσίας, προέκταση και εξάρτημα της. Χιλιάδες αστυφύλακες φρουρούν τα σπίτια των ανθρώπων της εξουσίας και χρησιμοποιούνται ως κουστωδία για τις μετακινήσεις των επισήμων, αφήνοντας τους πολίτες που τόσο αγαπούν στο έλεος των κακοποιών, που αλωνίζουν ελεύθερα.
