Αρχές του Οχτώβρη του 2010 επισκέφτηκε την πόλη μας ο Υφυπουργός Τουρισμού κ. Νικητιάδης. Στην αίθουσα του Επιμελητηρίου συναντήθηκε με φορείς τουρισμού του νομού μας, παρόντος και του Νομάρχη και του Δημάρχου του Ρεθύμνου και του Νίκου Σκουλά, πρώτου υπουργού τουρισμού της Ελλάδας και τώρα συμβούλου του πρωθυπουργού, καθώς και αντιπροσώπων του συλλόγου ξενοδόχων Ρεθύμνου.
Μετά την ομιλία του υφυπουργού, δόθηκε λίγος χρόνος στους παρισταμένους να πουν τις απόψεις τους. Πήρανε το λογο κι ο Νομάρχης κι ο Δήμαρχος και δυο-τρεις άλλοι από το ακροατήριο, μεταξύ των οποίων κ εγώ. Ήθελα να θίξω τα παρακάτω θέματα: Τις ελλείψεις υποδομών του νομού (δρόμους, λιμάνια, αεροδρόμια).
Τη συνεργασία ξενοδόχων-τουριστικών πραχτόρων.
Την τιμολογιακή πολιτική και την ποιότητα τουριστών.
Και την επιβολή του καταστρεπτικού για την τοπική οικονομία συστήματος παροχής φαγητού και ποτών από τα ξενοδοχεία με τρία ημερησίως γεύματα με απεριόριστη ποσότητα φαγητού και μ’ ελεύθερα τα ποτά επί 12 ώρες την ημέρα.
Παίρνοντας το λόγο, θέλησα να κάμω μια μικρή εισαγωγή συμπληρώνοντας κ επεχτείνοντας την πρόταση του Δημάρχου για την αξιοποίηση της παραλίας που βρίσκεται στα όρια του Δήμου του Ρεθύμνου, ως την Σκαλέτα, που αποτελεί μια ενότητα, από μια συνεχόμενη αμμουδιά 11 χλμ.
Ύστερα ξεκίνησα με τις υποδομές και πριν προχωρήσω θέλησα να επιστήσω την προσοχή σ’ αυτό που ακούστηκεν από τον υφυπουργό κατά την ομιλία του. Τ’ ότι δηλαδή η Κρήτη εισφέρει στην οικονομία της Χώρας, αλλά δεν απολαβαίνει ανάλογα με την εισφορά της για την δημιουργία υποδομών από τον κρατικό προϋπολογισμό, και υστερεί έναντι άλλων περιοχών στην ανάπτυξη. Σωστό. Παρατήρησα όμως πως αυτή την αλήθεια χρησιμοποιούν κι αυτοί, που με την προπαγάντα τους προσπαθούν να πείσουν εμάς τους κρητικούς, ότι το ελληνικό κράτος μας παραγκωνίζει και μας εκμεταλλεύεται και γι’ αυτό θα πρέπει ν’ αποσχισθεί η Κρήτη από την Ελλάδα και να δημιουργήσει κράτος ανεξάρτητο. Δεν μ’ αφήσανε να συνεχίσω. Πέντε-έξι άτομα από την πρώτη σειρά των καθισμάτων αρχίσανε να φωνάζουνε και να θορυβούν εναντίον αυτού που είπα, χωρίς να έχω ολοκληρώσει αυτό που ήθελα να ειπώ.
Έτσι διακόπηκεν η εισήγησή μου, χωρίς να συμπληρώσω το υπόλοιπο της πρότασης, που είχα ξεκινήσει, πάνω στο θέμα των υποδομών. Ότι δηλαδή το ελληνικό κράτος είναι υποχρεωμένο να παρέχει οικονομικές ενισχύσεις ανάλογες με τις ανάγκες της κάθε περιοχής, κατά τρόπο αντικειμενικό κ ιδιαίτερα στην παραμελημένη Κρήτη, και για να κλείσει τα στόματα αυτών, που έχουν άμεσο συμφέρον να προπαγαντίζουν την δημιουργία στην Κρήτη κράτους ανεξάρτητου από την υπόλοιπη Ελλάδα.
Υστερότερα έγραψα, κι απόστειλα 18-10-2010 με συστημένο γράμμα, προς τον υπουργό Τουρισμού κ. Π. Γερουλάνο, το οποίο κοινοποίησα με τον ίδιο τρόπο και στους: υφυπουργό κ. Νικητιάδη, σύμβουλο του πρωθυπουργού κ. Νίκο Σκουλά, υφυπουργό και βουλευτή του νομού μας κ. Μ. Όθωνα και την βουλευτίνα του νομού μας κ. Όλγα Κεφαλογιάννη, τις διαπιστώσεις μου από τη συνεργασία ξενοδόχων-τουριστικών πραχτόρων, από το σύστημα της ελεύθερης διατροφής (βοσκής) κι από την τιμολογιακή πολιτική.
Αυτό το γράμμα παραδίδω στη δημοσιότητα σήμερα. Όχι επειδή δεν έλαβα απάντηση στο περιεχόμενό του από τους παραλήπτες, στους οποίους το απόστειλα συστημένο, πλην της κ. Κεφαλογιάννη, που το παράδωσα στο γραφείο της, αλλά επειδή ως την ώρα δεν αντιλήφτηκα κάποια ενέργειά τους πάνω στο θέμα κι ούτε αποτέλεσμα προερχόμενο από αυτή.
Ίσως αύριο, που θα επισκεφτεί το Ρέθεμνος (αλήθεια, τί έρχεται να κάμει;) απαντήσει ο πρωθυπουργός, στο αν προτίθεται να βελτιώσει τις υποδομές της Κρήτης, πόσα χρήματα έχει εγγράψει στον προϋπολογισμό του 2011 γι’ αυτό το σκοπό και τί μέτρα έχει πάρει, ή ΘΑ πάρει το υπουργείο Τουρισμού, για τα θέματα, που προανάφερα. Σ’ αυτό λοιπόν το γράμμα, έγραψα:
Υπουργέ κ. Γερουλάνε,
Αφού έχετε αναλάβει το Υπουργείο Τουρισμού της Ελλάδας, ασφαλώς θα έχετε κ ενημέρωση για τα τουριστικά θέματα και προβλήματα, που απασχολούνε τον τουριστικό κλάδο.
Επιτρέψετε μου όμως να επισημάνω κάποια προβλήματα, που αφορούνε στις σχέσεις των «Tour Operators» με τους ξενοδόχους και τους πελάτες και καθιστούνε προβληματική τη λειτουργία των ξενοδοχειακών μονάδων κυρίως αυτών που ανήκουνε στις κατηγορίες των δυό και τριών αστεριών.
Πρωτύτερα θέλω να Σας ενημερώσω πως μέχρι πρόσφατα είχα στη διαχείριση μου ξενοδοχείο τριών αστεριών, επί είκοσι δυό χρόνια, και γνωρίζω καλά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτή η κατηγορία των ξενοδοχείων.
Οι αλλοδαποί «Tour Operators» αποτελούνε τους... εισαγωγείς των τουριστών στην Ελλάδα κ οι ντόπιοι, που πρακτορεύουνε τις εισαγωγές αυτές, αποτελούνε τους ενδιάμεσους... χοντρέμπορους του τουριστικού... προϊόντος, αφού ο άνθρωπος έχει καταστεί πια προϊόν εμπορεύσιμο και σαν τέτοιο αντιμετωπίζεται κι από τους... εξαγωγείς κι από τους... εισαγωγείς του τουρισμού στην Ελλάδα.
Οι αλλοδαποί «Tour Operators» δεν απευθύνονται πάντοτε στους ξενοδόχους, αλλά στους ντόπιους, που έχουνε τις ... αντιπροσωπείες κι αποτελούνε τους ενδιάμεσους μεταξύ των ξένων πρακτόρων και των Ελλήνων ξενοδόχων φορείς. Στους «νταβατζήδες» δηλαδή του «Ελληνικού» Τουρισμού. Κι αυτοί οι «νταβατζήδες» αναλαβαίνουνε τη διακίνηση και κατανομή και τη διαχείριση του ... προϊόντος από την στιγμή της εισόδου του στην Ελλάδα ως και την έξοδο του από αυτή.
Οι υπηρεσίες που προσφέρουν οι ντόπιοι μεσάζοντες προς τους αλλοδαπούς επικεντρώνονται κυρίως:
Στην ενημέρωση του αλλοδαπού πράκτορα για το τί επικρατεί και συμβαίνει στην τοπική αγορά της περιφέρειας του ντόπιου πράκτορα. Τι προσδοκούν οι Έλληνες ξενοδόχοι της περιοχής για την «επί θύραις» νέα τουριστική «σεζόν». Πως έχει διαμορφωθεί το κλίμα από την ασκούμενη από αυτούς, τα ΜΜΕ και την τουριστική πολιτική της Κυβέρνησης, «προπαγάνδα». Την κατάσταση την οικονομική του κάθε ξενοδόχου. Αν ο ιδιοκτήτης του χρωστεί, αν είναι πιεσμένος οικονομικά, αν το κτίριο που στεγάζει την επιχείρηση είναι νέο ή παλιό, ανακαινισμένο ή όχι. Αν ο επιχειρηματίας έχει φήμη καλή στην αγορά κ.α. Αποτελούνε μ' άλλα λόγια οι ντόπιοι τους «ρουφιάνους» του ξένου, ο οποίος, με τη συνδρομή των «νταβατζήδων» αυτών αποχτά «πλήρη και σαφή» γνώση για το τί συμβαίνει στην ελληνική ξενοδοχία, έτσι όπως την διαμορφώνει και την προβάλλει σ’ αυτόν ο ντόπιος αυτός «κολαούζος» του. Όμως ο «κολαούζος» αυτός δεν είναι αντικειμενικός πάντοτε και συχνά η εικόνα, που παρουσιάζει στον ξένο, είναι διαστρεβλωμένη κ εξυπηρετεί κατά πρώτο και κύριο λόγο τα συμφέροντα του ντόπιου αυτού «ρουφιάνου».
Ο ντόπιος ... πράκτορας, αφού συμφωνήσει με τον αλλοδαπό κι αναλάβει την εκπροσώπηση του σε μια περιφέρεια, επιλέγει και προτείνει στον ξένο ξενοδοχειακές μονάδες, με πρώτο κριτήριο το δικό του συμφέρον και δεύτερο το συμφέρον του αλλοδαπού συνεργάτη του. Τον ξενοδόχο καθώς και τον «τουρίστα», θεωρούν ως πελάτη τους και οι δύο αυτοί πράκτορες, με κάποια ειδοποιό διαφορά ως προς την πελατειακή σχέση.
Η συμφωνία του ντόπιου με τον ξένο πράκτορα αφορά στην διακίνηση του ... προϊόντος από το αεροδρόμιο μέχρι το ξενοδοχείο κι αντιστρόφως. Η διαχείριση του ... προϊόντος για όσο διάστημα παραμένει εκτεθειμένο στο εσωτερικό της Ελλάδας αφορά τον «Έλληνα» πράκτορα. Ουσιαστικά ο ντόπιος πληρώνεται από τον ξένο πράκτορα για την διακίνηση του ... προϊόντος- το «τράνσφερ», και για το «νταβατζηλίκι». Τις περισσότερες όμως φορές οι αναφερθείσες αυτές υπηρεσίες του ντόπιου προς τον αλλοδαπό παρέχονται δωρεάν κι ο ντόπιος αρκείται στον «τζίρο», που θα πραγματοποιήσει από τη διαχείριση του ... προϊόντος. Δηλαδή από τις εκδρομές που θ' «αγοράσει» ο «τουρίστας» και θα πραγματοποιηθούν μαζικά με τουριστικά λεωφορεία -«πούλμαν»- ιδιοκτησίας ή μη του ντόπιου πράκτορα κι από την ενοικίαση αυτοκινήτων, που θα ενοικιάσουν οι πελάτες αυτοί, τους οποίους θα φέρει, τα οποία ανήκουν ή όχι στον πράκτορα. Οι μεν εκδρομές που πραγματοποιούνται ανά βδομάδα είναι 5-6 κ οι τιμές του 2010 κυμαίνονται ανά εκδρομή και τόπο προορισμού από 35€ - 80€ το άτομο. Οι δε ενοικιάσεις αυτοκινήτων ανάλογα με την κατηγορία τους και τις ημέρες ενοικίασης κυμαίνονται από 35€ -120€ κατά όχημα την ημέρα. Η δε απάτη, που αποκαλείται «τζιπ-σαφάρι» φτάνει και τα 80€ το άτομο, και όχι τ’ όχημα.
Το «κλείσιμο» δωματίων στα ξενοδοχεία γίνεται είτε από το ντόπιο «νταβατζή» του ξένου, είτε από τον αλλοδαπό «Tour Operator», παρουσία πάντοτε και του «νταβατζή», που δεν αφήνει τον αλλοδαπό να τον χάσει από τα μάτια του, μήπως και τον «βραχυκυκλώσει» κάποιος ανταγωνιστής, ή του «γυαλίσει» κάποιο ξενοδοχείο από αυτά που δεν είναι στην επιλογή του ντόπιου.
Πριν από το «ραντεβού» για την σύναψη συμφωνίας, μεταξύ ξενοδόχου κι αλλοδαπού, ο ντόπιος πράκτορας έχει εξασφαλισμένη από τον ξενοδόχο «μίζα» της τάξης των 2-4 ευρώ κατά κεφαλή και διανυκτέρευση του πελάτη. Παρ' όλα αυτά επεμβαίνει στη συζήτηση και πιέζει τον ξενοδόχο να δεχτεί χαμηλότερη τιμή από κείνη που ζητά, τονίζοντας του τα μειονεκτήματα του ξενοδοχείου και «ενημερώνοντας» τον, τάχα μου φιλικά, πως το προηγούμενο ξενοδοχείο που επισκεφτήκανε «και είναι και τετράστερο» πρόσφερε την ίδια τιμή, ή και ακόμη χαμηλότερη και είναι και σε καλύτερη «πιάτσα» κι όχι μόνο, αλλά επισημαίνοντας του και την «οικονομική κρίση», ή τον «πόλεμο του Ιράκ», ή την περίπτωση της Τουρκίας «που έριξε τις τιμές και θα σύρει τον τουρισμό της Ελλάδας» κι ό,τι άλλο δυσμενές κυκλοφορεί την κάθε χρονιά για τον Ελληνικό τουρισμό.
Σπάνια κλείνει η συμφωνία με την πρώτη επίσκεψη και αναβάλλεται συνήθως με το αιτιολογικό πως «τ' αφεντικό θέλει να δει κι άλλα ξενοδοχεία» κι «από βδομάδα θα σε ειδοποιήσω να ’ρθεις στο γραφείο για το συμβόλαιο». Αφήνοντας πάντοτε υπονοούμενα και δημιουργώντας ανασφάλεια στον ξενοδόχο, ο οποίος, αν πέσει στην παγίδα και τηλεφωνήσει στον ντόπιο για να πληροφορηθεί σχετικά με την απόφαση του αλλοδαπού, θ' ακούσει απογοητευτική απάντηση του ντόπιου, που αποτελεί καταπίεση για να κατεβάσει κι άλλο την προσφορά του, ή ν' αυξήσει το ποσό του «κερατιάτικου», χωρίς ν' αποκλείει το ένα το άλλο.
Αν τελικά κλείσει η συμφωνία το συμβόλαιο υπογράφεται από τον αλλοδαπό και τον ξενοδόχο, ενώ ο ντόπιος διαμεσολαβητής δεν αναλαβαίνει ευθύνη καμιά κι ούτε καλύπτει και διασφαλίζει τον ξενοδόχο. Στις περιπτώσεις που το συμβόλαιο υπογράφεται από τον ντόπιο ενδιάμεσο και τον ξενοδόχο μόνο, ο αλλοδαπός δεν συμμετέχει καν στη συμφωνία κι ούτε γνωρίζει τις τιμές που έχουνε συμφωνηθεί. Ο αλλοδαπός υπογράφει άλλο συμβόλαιο με τον ντόπιο συνεργάτη του. Σ' αυτή την περίπτωση «πέφτει διπλή μίζα» στην τσέπη του «νταβατζή». Αγοράζει από τον ξενοδόχο όσο πιο φτηνά μπορεί και μεταπουλεί στον αλλοδαπό όσο ακριβότερα μπορέσει.
Αυτή τη δεύτερη περίπτωση, την προτιμούν αρκετοί ξενοδόχοι, επειδή φοβούνται τις εικονικές κι όχι μόνο πτωχεύσεις των αετονύχηδων του εξωτερικού. Και τούτο, γιατί έχουνε πείρα οι περισσότεροι από ανάλογα περιστατικά. Και πάλιν όμως η ταλαιπωρία που δοκιμάζουνε στις καταβολές των δόσεων του τιμήματος κ ιδιαίτερα στην εξόφληση του λογαριασμού, κ οι αμφισβητήσεις των οφειλομένων κ οι προσπάθειες περικοπών, στις οποίες τους υποβάλλουν οι ντόπιοι δεν είναι ούτε σπάνιες, ούτε μικρές και ανώδυνες...
Υπάρχει και η περίπτωση παραμερισμού των «νταβατζήδων» από λίγους μεγάλους «Tour Operators», που έχουν ιδρύσει δικά τους παραρτήματα, υποκαταστήματα, στην Ελλάδα και συνάπτουνε συμφωνίες οι εδώ αντιπρόσωποι τους με τους ξενοδόχους απευθείας. Αυτοί όμως είναι πιο πολύ καταπιεστικοί και δύστροποι και μετέρχονται τη μέθοδο των «παραπόνων» των πελατών προκειμένου να περικόψουν αρκετά χρήματα από τον ξενοδόχο. Πολλά από αυτά τα παράπονα τα εκμαιεύουν οι «ξεναγοί», είτε γιατί έχουν εντολή να τα καλλιεργούν, είτε γιατί ο ξενοδόχος δεν είτανε τόσο ... περιποιητικός και «κουβαρντάς» προς αυτούς, είτε γιατί το γραφείο δεν θ' ανανέωνε τη συνεργασία του την επόμενη χρονιά με το ξενοδοχείο και γι' αυτό θα έπρεπε να καλλιεργηθεί το ανάλογο κλίμα...
Ένας άλλος τρόπος αφαίμαξης του ξενοδόχου είναι η προπληρωμή του "Early booking". Του μέρους δηλαδή των κρατήσεων, που θα πραγματοποιηθούν έως το τέλος Μάρτη για την καλοκαιρινή περίοδο, και προκαταβάλλεται το αντίτιμο τους στον ξενοδόχο κατά τον Απρίλη μειωμένο κατά 12% (!). Το αντίτιμο αυτό ήδη το έχει εισπράξει ο «Tour Operator» από τους πελάτες κι αντί να το καταβάλλει στον ξενοδόχο τμηματικά κατά την διάρκεια της «σεζόν» με την αναχώρηση του κάθε πελάτη από το ξενοδοχείο, το προκαταβάλλει τον Απρίλη, ένα έως πέντε μήνες νωρίτερα κ υποχρεώνει τον ξενοδόχο να το αποδεχτεί μειωμένο κατά 12%, εκτοκίζοντας έτσι με το ποσοστό αυτό τα χρήματα, που δικαιούται να εισπράξει στο ακέραιον ο ξενοδόχος με την αναχώρηση του πελάτη. Ασκούνε δηλαδή τοκογλυφία σε βάρος του ξενοδόχου και παράνομα, της τάξης του 24% σ' ετήσια βάση και παραπάνω.
Στην εποχή μας τα συμβόλαια Β.Β. (Bed and breakfast) σπανίζουν. Συχνότερα είναι τα συμβόλαια Η.Β. (half board). Οι πράκτορες όμως πιέζουν για F.B. (Full board) και προπάντων για συμβόλαια Α.Ι. (All Inclusive). Αξιώνουν μπουφέδες με τέσσερα κύρια πιάτα, σαλάτες τουλάχιστο δέκα διαφορετικές, ορεκτικά κ επιδόρπια, γλυκά και φρούτα για τα γεύματα και τα δείπνα. Για δε τα πρωινά πλούσιο μπουφέ με καφέ, τσάι, γάλα, κακάο, τρία είδη χυμών, τρία είδη ψωμιών και τυριών, και αλλαντικών, και μαρμελάδων, κρουασάν, τυροπιτάκια, λουκάνικα, φασόλια με σάλτσα, αυγά βραστά, τηγανιτά κι ομελέτα, φρυγανιές, κέικ, ψωμί τοστ, κόρν-φλέιξ και μούσλι με φρούτα και με σοκολάτα, μέλι, γιαούρτι, και από το πρωί στις 10 ως το βράδυ στις 11 αναψυκτικά, καφέδες, αλκοολούχα ποτά, παγωτά, τσάγια, όλα σε απεριόριστα σερβιρίσματα, που σημαίνει ο πελάτης να τρώει και να πίνει όσο θέλει!
Και για όλ' αυτά τ' αγαθά, τις παραξενιές και λοιπές απαιτήσεις του πελάτη, το ΦΠΑ, τα τέλη παρεπιδημούντων, τη ΔΕΗ (κατανάλωση ρεύματος, δημοτική φόροι κλπ επιβαρύνσεις), το νερό του Δήμου, τον ΟΤΕ, το ΙΚΑ, τη μισθοδοσία του προσωπικού, τα πλυστικά, το πετρέλαιο ή και το υγραέριο, τις φθορές επίπλων, σκευών, ιματισμού, και κτιρίου, ο tour operator κι ο ντόπιος «ρουφιάνος» του έχουν την ευγενή καλοσύνη να προσφέρουν στον ξενοδόχο την τιμή των 22-28 Ευρώ κατ’ άτομο την ημέρα στις περιπτώσεις συμφωνίας (Α.Ι.)! Πέραν από το ποσόν αυτό ο ξενοδόχος δεν εισπράττει ούτε σέντ άλλο. Κι αυτό το εισπράττει μετά βασάνων πολλές φορές κι όχι σπάνια η τελευταία δόση, που συχνά καθορίζεται η πληρωμή της για τον Νοέμβρη, εισπράττεται το Δεκέμβρη έως το Φλεβάρη του επόμενου χρόνου, ή με το ξεκίνημα της επόμενης «σεζόν», ή δεν εισπράττεται καθόλου, γιατί ο ταξιδιωτικός πράκτορας εγκαταλείπει τον ξενοδόχο την επόμενη χρονιά με την πρόφαση πως οι πελάτες κάνανε παράπονα, ή πως δεν μπορεί να πουλήσει γιατ' είναι ... υψηλές οι τιμές! Και λοιπά γνωστά σ' όλους προσχήματα.
Πέραν όλων αυτών ο τουριστικός πράκτορας υποχρεώνει τον ξενοδόχο στο Early Breakfast το πρωί στις 6.00', ξημερώματα, και στο Late το βράδυ, ή τα κρύα πιάτα στα δωμάτια. Γιατί πρέπει να φύγουν οι πελάτες για τις εκδρομές, που έχουν αγοράσει, νωρίς, ώστε να προλάβει το λεωφορείο να περάσει απ' όλα τα ξενοδοχεία που συνεργάζεται και να μαζέψει τους πελάτες που έχουν αγοράσει εκδρομή. Και το βράδυ θα καθυστερήσει την επιστροφή για να τους διανείμει στα ξενοδοχεία. Ή θα έχει αφίξεις ή αναχωρήσεις ακόμα και τις μεταμεσονύκτιες ώρες κι ο ξενοδόχος είναι υποχρεωμένος να έχει στο κεφάλι του τους πελάτες που αναχωρούν ως την ώρα της αναχώρησης τους και να τους ταΐσει και να τους ποτίσει, ώστε να μην εγείρουν παράπονα την τελευταία στιγμή ότι δεν τους τάισε και δεν τους πότισε ΧΩΡΙΣ να το δικαιούνται! Αυτού του είδους οι εκβιασμοί κ οι απαιτήσεις είναι σε καθημερινή σχεδόν βάση, ώστε να δείξουνε στους πελάτες που εκμεταλλεύονται ασύστολα, πόσο πολύ φροντίζουνε για την καλοπέραση τους. Έτσι έχει καταντήσει η Κρήτη χωματερή του εισερχόμενου τουρισμού.
Ως τόσο κ η εκμετάλλευση του πελάτη από τους τουριστικούς πράκτορες, πέραν απ' όσ' ανάφερα, γίνεται ακόμη μεγαλύτερη στις περιπτώσεις των νυκτερινών πτήσεων, που είν' αιτίες να χάνουν οι πελάτες την πρώτη και την τελευταία μέρα των διακοπών τους στη διαδικασία του ταξιδιού από και προς τον τόπο τους. Αλλά και το μισό περίπου της δεύτερης ημέρας, που τους «τρώει» ο εκπρόσωπος του Ταξιδιωτικού Γραφείου στο περίφημο «Meeting», που αποτελεί σκέτη προσπάθεια εκμετάλλευσης με το «πλασάρισμα» εκδρομών κ ενοικίασης αυτοκινήτων.
Και Σας ρωτώ: με τις αξιώσεις αυτές των τουριστικών πρακτόρων, τις τιμές που πληρώνουν για να απολαβαίνουν οι πελάτες τους όλες αυτές τις προσφορές και υπηρεσίες, επιβαρυνόμενες ακόμα και με τα έξοδα πισίνας (νερό, χημικά, εργατικά, ξαπλώστρες, ομπρέλες) που προσφέρονται όλα δωρεάν! Εσείς θα δεχόσαστε να διαθέσετε το ξενοδοχείο Σας των τριών αστέρων με τις προσφερόμενες τιμές κατά περίοδο: 20€ (Μάης), 22€ (Ιούνης), 24€ (A'15/ήμερο Ιούλη), 28€ (16/7-15/8), 26€ (16/8-31/8), 24€ (1-15/9) και 22€ (16-30/9) Και μάλιστα με πληρότητες Μάη, Ιούνη, Σεπτέμβρη κάτω του 50%; Θα το διαθέτατε; Αυτά όλα πιστεύω τα γνωρίζει ο κ. Νικητιάδης. Εσείς τα έχετε υπόψη Σας;
Τώρα που Σας τ’ αναφέρω σκέφτεστε να πάρετε κάποια μέτρα, ώστε να προστατέψετε τους ξενοδόχους;
Θα επιτρέψετε να συνεχιστεί και στο μέλλον το σύστημα του Α.Ι. και με τι όρους;
Θ' αφήσετε τους ντόπιους και ξένους πράκτορες να χορεύουν ανεξέλεγκτα στις πλάτες των μικροξενοδόχων; Πιστεύετε πως θ' αντέξουν οι ξενοδόχοι κι άλλη «σεζόν» με τις τιμές αυτές;
Το πρόσχημα της ελεύθερης αγοράς αποτελεί καταστροφή για τους μικρομεσαίους του κλάδου, αλλά και της κοινωνίας στο σύνολο της, γιατί κι αυτή υφίσταται τις συνέπειες της κατάστασης αυτής, πλην των εμπόρων χονδρικής ειδών διατροφής και ποτών.
Η χαμηλής οικονομικής τάξης τουρίστες, επιβαρύνουν υπέρμετρα τους μόνιμους κατοίκους του τόπου γιατί:
Συντελούν στην αύξηση των τιμών καταναλωτή στα είδη που καταναλώνουν, χωρίς και να τα πληρώνουν στις τιμές που πρέπει να τα πληρώσουν για να τα πάρουν, γιατί αυξάνουν την κατανάλωση. Ζημιώνουν έτσι τους ντόπιους καταναλωτές, χωρίς και ν’ αφήνουν χρήματα σε καταστήματα εστίασης κι αναψυχής και πώλησης αγαθών κι υπηρεσιών, αντισταθμιστικά της ζημίας που προκαλούν. Ζημιώνουν το κράτος γιατί αυξάνουν τις εισαγωγές χωρίς αντιστάθμισμα. Χωρίς καταβολή ΦΠΑ και λοιπών έμμεσων φόρων.
Επιβαρύνουν το περιβάλλον υπέρμετρα, χωρίς να συμβάλλουν οικονομικά στην εξυγίανση του. Βλάπτουν την Κοινωνία και συντελούν στην αύξηση της παραβατικότητας κι ασκούν δυσμενή επιρροή στα ήθη και τα έθιμα του τόπου.
Μήπως λοιπόν θα πρέπει να κλείσει η πόρτα στην κατηγορία των τουριστών αυτή;
Μέχρι πότε θα λειτουργεί η Ελληνική ξενοδοχία με την κινδυνολογία και την απειλή της Τουρκικής ανταγωνιστικότητας ;
Ως πότε η Τουρκία θ' αποτελεί το ρυθμιστικό παράγοντα της ζωής των Ελλήνων;
Γιατί το κόλπο της ανταγωνιστικότητας εφαρμόζεται στην ξενοδοχία μόνο κι όχι στο εμπόριο τροφίμων και ποτών;
Γιατί δεν ασκείτε τον επιβαλλόμενο έλεγχο τιμών στη σύνταξη των συμβολαίων, ώστε κάθε κατηγορία ξενοδοχείου να έχει συγκεκριμένα όρια εύρους τιμών, και μέσα σε αυτά να διακυμαίνονται οι τιμές της κάθε κατηγορίας, χωρίς να μπαίνουνε μέσα στα όρια διακύμανσης των τιμών της αμέσως ανώτερης ή κατώτερης από αυτή, όπως συμβαίνει σήμερα κ οι υψηλές κατηγορίες «τρώνε το ψωμί» των τριάστερων και χαμηλότερης από αυτά τάξης ξενοδοχείων, παίρνοντας τους τη δουλειά στις χαμηλές περιόδους κι αφήνοντας τους περιθώριο εργασίας μόλις δυό μηνών;
Θα χαρώ πολύ, αν τελικά αποφασίσετε να εγκαταλείψετε το επιχείρημα της ελεύθερης αγοράς και φανείτε συνεπείς προς τους σοσιαλιστές ψηφοφόρους, τουλάχιστον, αποδείχνοντας τους πως κυβερνά Σοσιαλιστικό Κόμμα κι όχι νεοφιλελεύθερο. Εκτός κι αν ο σοσιαλισμός αποτελεί απλή «ετικέτα» του κόμματος, για την παγίδευση των αφελών σοσιαλιστών από επιτήδειους σοσιαληστές...
Με τιμή,
Μαρίνος Γαλανάκης
