Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τηλεόρασης (21 Νοεμβρίου)
Φρυγανάκης Γιώργος
« Αγαπητοί/ες τηλεθεατές/τριες,
Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας γιορτής μου, που συμπίπτει με την Παγκόσμια Ημέρα Χαιρετισμού, θα ήθελα να σας απευθύνω ένα ζεστό «γεια σας και χαρά σας» και να σας ανοίξω την καρδιά μου, όπως κάνατε κι εσείς τόσες φορές μπροστά στην οθόνη μου τώρα και 45 χρόνια. Τόσα πέρασαν από τη γέννησή μου στην Ελλάδα.
Δεν έχω παράπονο. Με βάλατε στο γραφείο σας, στο σαλόνι σας, στην κουζίνα σας, στο υπνοδωμάτιό σας, στα δωμάτια των παιδιών σας, στην καρδιά σας!... Μου κρατούσατε συντροφιά ατέλειωτες ώρες!...Με νοτίζατε με τα δάκρυά σας, με νανουρίζατε με το ροχαλητό σας, με ενθουσιάζατε με τις ιαχές σας όταν βλέπατε αθλητικούς αγώνες με την παρέα σας!... Με συγκινούσατε όταν μαζευόσαστε , στην αρχή τουλάχιστον, κοντά μου όλη η οικογένεια, όπως παλιά γύρω από το μαγκάλι ή το τζάκι, κάνοντάς με να νιώθω μέλος της οικογένειάς σας, κάτι σαν γιαγιά σας ας πούμε! Μου εμπιστευόσαστε τα ανήλικα παιδιά σας ή τους ηλικιωμένους γονείς σας όταν έπρεπε κάπου να πάτε!... Με αντιμετωπίζατε σαν αυθεντία∙ και μόνο που «το ’πε η τηλεόραση» έφτανε για να γίνει κάτι αποδεκτό!... Και όταν καμιά φορά αρρώσταινα, σας έπιανε πανικός! Θυμάμαι την αγωνία σας μέχρι να βρείτε «γιατρό» και πόσο τον εκλιπαρούσατε να με κάνει αμέσως καλά! Τι τρεξίματα σε συνεργεία, τι μεταμοσχεύσεις! Και όταν ξαναγύριζα «γερή», γινόταν γιορτή!...Σύνδρομο στέρησης, όχι παίξε γέλασε!...Άσε που από τότε που «κόμψινα», με αντιμετωπίζατε σαν… πλάσμα θεϊκό
* * *
Και εγώ όμως έκανα ότι μπορούσα να σας ευχαριστήσω! Μετέτρεψα όλο τον κόσμο σ’ ένα «οικουμενικό χωριό», σε «μια γειτονιά», όπως λένε, και σας έβαλα μέσα του. Σας χόρτασα με ταινίες ελληνικές και ξένες, που κάποτε έμπαινε ο κοσμάκης σε ατελείωτες ουρές για να τις δει, όταν του περίσσευαν βέβαια για το εισιτήριο. Σας έφερα μέσα στα σπίτια σας όλους τους ηθοποιούς, τους τραγουδιστές, τους πολιτικούς, τους επιστήμονες!.. Σας ταξίδεψα σε χώρες μαγικές και ονειρεμένες!.. Σας έμαθα του κόσμου τα πράματα και θάματα!...Σας κράτησα συντροφιά στις αρρώστιες σας, στις αϋπνίες σας, στις μοναξιές σας, στις βάρδιες σας∙ ήμουν η συντροφιά των καθηλωμένων στην αναπηρική καρέκλα, των ηλικιωμένων γονέων σας. Σας έβγαζα στα φόρα ρεμούλες και σκάνδαλα, ξεμπροστιάζοντας αγιογδύτες, πολιτικάντηδες, πολεμοκάπηλους, κερδοσκόπους!...
* * *
Για όλες μου αυτές τις προσφορές ο ΟΗΕ αποφάσισε το1996 ότι δικαιούμαι κι εγώ τη δική μου Παγκόσμια Ημέρα και μου «χάρισε» την 21 Νοεμβρίου. Κάποιες, βέβαια, κακιές γλώσσες λένε ότι η επιλογή δεν είναι τυχαία, αφού η προηγούμενη είναι η Παγκόσμια Ημέρα Τουαλέτας! Ξεχνούν όμως ότι ο στόχος της γιορτής είναι να ενθαρρύνει μεταξύ των χωρών τις ανταλλαγές τηλεοπτικών προγραμμάτων που σχετίζονται με την ειρήνη, την ασφάλεια, τον πολιτισμό την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.
Με χαραχτηρίζουν, λοιπόν, πολλοί «χαζοκούτι», «τηλεσκουπιδοκάδο», «νάρκη» στα θεμέλια της οικογένειας, «προαγωγό» της τεμπελιάς, της μαζοποίησης, της απολιτικοποίησης, του καταναλωτισμού, του φανατισμού, του ρατσισμού, της γλωσσικής κρίσης, της αισθητικής και ηθικής ρύπανσης, του κατιναριού...
Με κατηγορούν ότι δεν μεταδίδω απλώς ειδήσεις, αλλά τις κατασκευάζω∙ ότι σας αποβλακώνω με τα ριάλιτι∙ ότι είμαι επικίνδυνη, γιατί σας αποξενώνω από τον εσωτερικό σας κόσμο∙ ότι σας κλέβω την αληθινή ζωή και την αντικαθιστώ με μια, ψεύτικη, εικονική ζωή, με αποτέλεσμα να εκλαμβάνετε τις εικόνες της πραγματικότητας ως την ίδια την πραγματικότητα∙ ότι σας σερβίρω έτοιμα παρασκευάσματα, οδηγώντας σας στην παθητικότητα και την πνευματική αποχαύνωση.
Και τους μεγαλύτερους λιβέλους εναντίον μου εξαπολύουν αυτοί που δεν αφήνουν εκπομπή για εκπομπή, οποιασδήποτε ζώνης και κατά προτίμηση της μεσημβρινής και της ροζ. Τι ταρτουφισμός! Τι υποκρισία θεέ μου! Έχει γίνει, βλέπετε, της μόδας και δείγμα ανώτερης κουλτούρας να με σαρκάζονται. Ενώ θα έπρεπε να αυτοσαρκάζονται για τις επιλογές τους.
* * *
Δεν λέω, έχω κι εγώ τα «τηλεσκουπίδια» μου, όπως κι εσείς τα οικοσκουπίδια σας. Και ευθύνομαι κι εγώ για τους τηλεσκουπιδοφάγους μου στο βαθμό που ευθύνεστε κι εσείς για τους οικοσκουπιδοφάγους σας, που απλώς περιορίζεστε να εξαφανίζετε από την οθόνη σας, γιατί σας χαλούν τη διάθεση! Σε τελική ανάλυση κι εσείς βοηθάτε την αναπαραγωγή των τηλεσκουπιδιών με τα υψηλά ποσοστά τηλεθέασής τους, όπως δείχνουν οι μετρήσεις. Δεν φταίει μόνο το «κατιναριό» που συνοστίζεται στις οθόνες σας, αλλά και όσοι το «προσκαλείτε» και ξεκατινιάζεστε να το χειροκροτείτε! Δεν φταίω μόνο εγώ για την κακοποίηση του ελεύθερου χρόνου σας, αλλά κυρίως εσείς που δεν φροντίσατε να έχετε εναλλακτικές λύσεις για την εποικοδομητική αξιοποίησή του και καταντήσατε τοξικομανείς της εικόνας. Όσο για τις ζημιές στα παιδιά, ζητάτε και τα ρέστα από μένα, την απλήρωτη νταντά, που μου τα παρατάτε για να τα ξεφορτώνεστε; Για να μην πω και για τις χωματερές των γηροκομείων που πετάτε τους γέρους σας, που εγώ πασχίζω να τους κρατήσω στη ζωή, έστω στην πλασματική!...
Ακούστε:Εγώ είμαι απλώς ένα μέσο, που δεν είναι κακό από μόνο του. Σε τελική ανάλυση «εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω»!
Φέτος, λοιπόν, δείξετε τη δύναμή σας αλλά και την ποιότητά σας, όχι με ολοήμερη αποχή από την τηλεόραση, όπως προτείνουν κάποιοι, αλλά με προβολή της ποιοτικής υπεροχής κάποιων εκπομπών, εκτός κι αν αυτή απουσιάζει εντελώς, που δεν το πιστεύετε νομίζω! Θα είναι η καλύτερη διαπόμπευση των φτηνών εκπομπών. Άλλωστε γι’ αυτό υπάρχει και το τηλεκοντρόλ. Με αυτό μπορείτε να κοντρολάρετε την τηλεοπτική ποιότητα, να καταδικάσετε το ανούσιο, το κανιβαλικό, το ακραίο, το πρόστυχο, το ταρτούφικο, το άνοστο... Και συνεχίσετε καθημερινά να αντιστέκεστε και να μην καταπίνετε άκριτα την τηλεσαβούρα που σας προσφέρουν σε ωραία πιάτα οι καναλάρχες. Εσείς θα επιβάλετε το «νόστιμο μενού»… πυροβολώντας με το τηλεκοντρόλ σας τα… κακά πιάτα. Και μην ξεχνάτε το: δείξε μου τι τρως να σου πω ποιος είσαι…
Περιμένω τα σχόλιά σας
Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας
Η ελληνική τηλεόραση »
