Τα τεχνολογικά επιτεύγματα, του αιώνα που διανύουμε, έχουν επιφέρει ουσιαστικές αλλαγές σε πολλούς τομείς.

Και ενώ το ίντερνετ έχει «μπει» για τα καλά στη ζωή μας, όλοι οι τομείς περιστρέφονται γύρω από αυτό. Οι διαφημίσεις, η ενημέρωση, η προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών αλλά ακόμα και η καθημερινότητα μας διαφέρει κατά πολύ από αυτήν της προηγούμενης δεκαετίας.

Νέες ασχολίες, νέα επαγγέλματα έχουν αναδυθεί. Ακόμα και νέα χόμπι έχουν κάνει αισθητή τη παρουσία τους με τη χρήση του ίντερνετ. Ένα από αυτά τα νέα χόμπι – επαγγέλματα είναι τα blogs.  Άνθρωποι, απλοί μπορούν πλέον να γράφουν και να εκφράζουν την άποψη τους. Από μια πρώτη ματιά, αυτό δεν είναι κακό. Ίσως μάλιστα να μπορούσαμε να πούμε ότι αυτός είναι ο ορισμός της παρρησίας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Δηλαδή ο καθένας να μπορεί να εκφέρει άποψη, με απλές και άμεσες διαδικασίες.

Γίνεται λόγος για τους διάσημους bloggers και  για το έργο που επιτελούν. Στην αρχή τα πράγματα ήταν πιο απλά και αν το θέλετε πιο ρομαντικά. Όταν όμως οι διαφημίσεις ξεκίνησαν να μπαίνουν στα blogs  και όταν τα συμφέροντα υποκινούσαν την άποψη των bloggers, τότε η κατάσταση διαφοροποιήθηκε.

Η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ δημοσιογράφων και bloggers έγκειται στο ότι οι δημοσιογράφοι επιβάλλεται να αναφέρουν την πηγή των πληροφοριών τους και ότι έχουν την δυνατότητα να ανακαλέσουν κάποια πληροφορία εάν και εφόσον δεν είναι έγκυρη.

Πέρα από τα δεοντολογικά διλλήματα – κολλήματα, υπάρχουν προβλήματα που καθιστούν τους bloggers  προ των πυλών. Δημοσιογράφοι με πιτζάμες μπορούν να επηρεάσουν ή ακόμα και να καθοδηγήσουν. Να σημειωθεί πως δεν πρέπει να καθιστούμε όλους τους bloggers  στο ίδιο σημείο. Σίγουρα υπάρχουν ιδιώτες, δημόσιοι υπάλληλοι, καθημερινοί άνθρωποι οι οποίοι νιώθουν την ανάγκη να εκφράσουν τη «βρώμα» που τους περιβάλει.

Ας αφήσουμε τους επαγγελματίες δημοσιογράφους να τα παίρνουν και να κουνούν τις μαριονέτες(πολιτικούς). Οι ‘μικρομεσαίοι’ πρέπει να εκλείψουν από το αντικείμενο…

Ένας χώρος γεμάτος προσωπεία, διογκώνεται και εκχυδαΐζεται καθημερινά με την συγκατάθεση μας. Εμείς επιλέγουμε τι θα δούμε και ποια πληροφορία θα πάρουμε… ή μήπως όχι;