Για το δάσκαλό μας τον Μιχάλη Ριτσάτο
Ο Μιχάλης Ριτσάτος ήταν ο δάσκαλός μας, όχι μόνο για μένα, αλλά για δεκάδες μαθητές που επί 17 συνεχόμενα σχολικά χρόνια υπηρέτησε στο 2/σιο δημοτικό σχολείο Ατσιποπούλου, στο χωριό μας το Ατσιπόπουλο.
Η αγάπη του για το επάγγελμα του δασκάλου είχε σαν αποτέλεσμα να συμβάλει ουσιαστικά στη σωστή διαπαιδαγώγηση πολλών παιδικών ψυχών. Αναφερόταν συχνά στις αξίες (υπομονή, επιμονή, ικανότητα για συνέπεια, ειλικρίνεια, θάρρος, αξιοπρέπεια) και ήθελε οι μαθητές του να γίνουν πρότυπα. Αυτό επιτυγχάνεται όχι με τα λόγια αλλά με την συμπεριφορά και το παράδειγμα του. Πράγματι όλες οι ανωτέρω αξίες τον κοσμούσαν. Πρόσφερε στους μαθητές του, ότι πολυτιμότερο, την παιδεία και προσπαθούσε να πλάθει ανθρώπους σωστούς και χρήσιμους στην κοινωνία.
Ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με όλους τους χωριανούς μας. Εκείνα τα χρόνια υπήρχε και απογευματινή εργασία στο σχολείο. Μετά το μεσημεριανό φαγητό του στο σχολείο, κρατούσε την εφημερίδα του και πήγαινε σ’ ένα από τα καφενεία του χωριού για καφέ ή στην Μεσοχωριά (πλατεία στο κέντρο του χωριού) ή στα καφενεία της αγοράς. Εκεί του δινόταν η ευκαιρία να γνωριστεί, να συζητήσει με τους χωριανούς και να τους ενημερώσει για την επικαιρότητα.
Ένα άλλο αξιόλογο γεγονός που τον έφερε κοντά στους γονείς και γενικώς στους κατοίκους του Ατσιποπούλου ήταν η παραμονή των Χριστουγέννων. Όλα τα παιδιά του σχολείου έλεγαν τα κάλαντα σ’ όλο το χωριό, περνώντας από γειτονιά σε γειτονιά για να δώσουν τις ευχές σ’ όλους. Τα έσοδα αυτής της εκδήλωσης κάλυπταν τις ανάγκες του σχολείου. Αυτή η δραστηριότητα ήταν ένας τρόπος προσέγγισης με τους γονείς και τους χωριανούς. Συμμετείχε πάντα σ’ όλα τα δρώμενα του χωριού, στις χαρές και τις λύπες των Ατσιπουλιανών. Οι κάτοικοι του χωριού τον θεωρούσαν ένα γνήσιο Ατσιπουλιανό.
Σαν δάσκαλος είχε την ικανότητα να προγραμματίζει, να οργανώνει και να προετοιμάζει για την κάθε μέρα την ύλη του εκπαιδευτικού του προγράμματος, παρά του φόρτου εργασίας, λόγω του μεγάλου αριθμού μαθητών. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι η τάξη μου ήταν 13 μαθητές και όπως ανάφερα και πιο πάνω το σχολείο λειτουργούσε 2/θεσιο. Είχε πάντα ενδιαφέρον για την καλύτερη εκπαιδευτική κατάρτιση. Μελετούσε καθημερινά για να εξοπλίζεται με τις απαραίτητες γνώσεις. Τον διέκριναν τα γνωρίσματα του καλού και του ευσυνείδητου αλλά ταυτόχρονα και αυστηρού δασκάλου. Διέθετε ευγένεια στους μαθητές, γονείς και συναδέλφους του, υπομονή, καλοσύνη και πηγαίο χιούμορ. Έκανε μια πολύ καλή οικογένεια και απέκτησε δυο κορίτσια και πολλά εγγόνια.
Χαιρόταν όταν έβλεπε τους μαθητές του να προοδεύουν, σε κάθε τομέα. Πολλοί μαθητές του έγιναν καταξιωμένοι σε κάθε τομέα. Πολλοί μαθητές του έγιναν καταξιωμένοι επιστήμονες ή άριστοι επιχειρηματίες που κοσμούν την κοινωνία του Ατσιποπούλου και Ρεθύμνου.
Συγκινήθηκε όταν για πρώτη φορά πήγα να αναλάβω υπηρεσία ως δάσκαλος στο 2ο δημοτικό σχολείο Ρεθύμνου, που είχε την τιμή να είναι διευθυντής και με υποδέχτηκε με εγκαρδιότητα. Εκτός από τη θερμή υποδοχή που μου πρόσφερε μου είπε: «πάντα υψηλούς στόχους Μιχάλη να βάζεις, και στη ζωή και στο επάγγελμα σου, μπορείς να τους πετύχεις αν προσπαθείς και επιμένεις».
Τον καμαρώναμε όλοι οι μαθητές του και δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ, καθώς και όλοι που είχαν την τιμή να τον γνωρίζουν, ή που έζησαν τις πολύπλευρες αρετές του.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ατσιποπούλου αναγνωρίζοντας την μεγάλη προσφορά του στο Ατσιπόπουλο τον τίμησε «εν ζωή» οργανώνοντας τιμητική εκδήλωση. Οι αρετές του τον είχαν καταξιώσει στη συνείδηση της Ρεθεμνιώτικης και Αμαριώτικης κοινωνίας.
Μιχάλης Ευαγ. Βερνάδος
Πρώην Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής Περιφέρειας Κρήτης
